Elli yaşından sonra ilaç listeleri sessizce uzar. Her ilaç ayrı ayrı doğru olabilir. Ama hepsi bir arada vücuda ağır gelebilir. Buna çoklu ilaç kullanımı (polifarmasi) denir. Riskleri arasında düşme, baş dönmesi, bilinç…
50 yaş üstünde ilaç gözden geçirme rehberi: gereksiz ilaçları ayıklama, etkileşimleri fark etme, yılda bir ilaç çantası kontrolü ve hekime sorulacak sorular.
Elli yaşından sonra ilaç listeleri sessizce uzar. Her ilaç ayrı ayrı doğru olabilir. Ama hepsi bir arada vücuda ağır gelebilir. Buna çoklu ilaç kullanımı (polifarmasi) denir. Riskleri arasında düşme, baş dönmesi, bilinç bulanıklığı ve gereksiz hastane yatışı var. Çözüm ilaçları kendi başınıza kesmek değil. Çözüm, yılda en az bir kez hekiminizle "ilaç gözden geçirme" yapmak. Bu yazıda evdeki tüm ilaç kutularını nasıl toplayacağınızı anlatıyoruz. Hangi ilaç gruplarının yaşla birlikte riskli hale geldiğini gösteriyoruz. Hekiminize soracağınız yedi soruyu da adım adım veriyoruz.
Not: Bu yazıdaki hiçbir öneri, hekiminizin size yazdığı bir ilacı kendi kararınızla bırakmanız anlamına gelmez. Bazı ilaçların ani kesilmesi ciddi zarar verir. Her değişikliği hekiminizle planlayın.
Çoklu ilaç kullanımı, genellikle beş ve üzeri ilacın düzenli kullanılması olarak tanımlanır. Bu sayı kesin bir sınır değil. Asıl mesele sayı değil, uygunluk.
Yaş ilerledikçe kronik hastalık sayısı artar. Tansiyon, şeker, kolesterol, kalp, eklem, mide, uyku, ruh sağlığı. Her biri için ayrı bir hekim, ayrı bir reçete devreye girer.
ABD Ulusal Yaşlanma Enstitüsü (NIA), ileri yaş grubunda çoklu ilaç kullanımının yaygınlığına dikkat çekiyor. Kurum, ilaçların advers etki (istenmeyen yan etki) ve ilaç-ilaç etkileşimi riskini artırdığını vurguluyor.
Sorun şu: kimse listenin tamamına bakmıyor. Kardiyolog kalp ilacına bakar. Endokrinolog şeker ilacına bakar. Bütüne bakan biri yoksa liste büyür.
Bu kalıba hekimler "reçete kartopu" (prescribing cascade) diyor. Basit bir zincirdir.
Bir ilaç yan etki yapar. Bu yan etki yeni bir hastalık sanılır. Yeni hastalık için ikinci bir ilaç yazılır. İkinci ilaç da yan etki yapar. Zincir böyle uzar.
Klasik bir örnek: bazı tansiyon ilaçları ayak bileğinde şişme yapar. Şişme için idrar söktürücü eklenir. İdrar söktürücü potasyumu düşürür. Potasyum için takviye başlanır. Artık bir ilaç yerine üç ilaç vardır.
Başka bir örnek: ağrı kesici mideyi rahatsız eder. Mide için asit baskılayıcı eklenir. Uzun süreli asit baskılama ise bazı vitamin ve mineral emilimini bozabilir.
Bu zinciri kırmanın tek yolu şu soruyu sormaktır: "Bu yeni şikâyet, aslında hâlihazırda kullandığım bir ilacın yan etkisi olabilir mi?"
İlaç azaltma, tıp dilinde "deprescribing" olarak geçer. Faydası artık riskinden az olan ilaçların, hekim gözetiminde ve kademeli olarak bırakılması demektir.
Bu bir "ilaç düşmanlığı" değil. Tam tersi. Amaç, gerçekten işe yarayan ilaçlara yer açmak.
NIA, ilaç azaltmanın herkese uyan tek bir formülü olmadığını belirtiyor. Yarar, risk, maliyet ve hastanın günlük yükü birlikte tartılır. Bir kişi için doğru olan karar, komşusu için yanlış olabilir.
İlaç azaltma şu sorularla ilerler:
Aynı doz, 40 yaşında ve 75 yaşında aynı etkiyi yapmaz. Bunun birkaç net nedeni var.
Böbrek fonksiyonu yaşla birlikte yavaş yavaş azalır. Birçok ilaç böbrekten atılır. Atılım yavaşlarsa ilaç kanda birikir.
Karaciğerin ilaç parçalama hızı da düşer. Vücuttaki su oranı azalır, yağ oranı artar. Bu, bazı ilaçların vücutta daha uzun kalmasına yol açar.
Beyin de daha hassas hale gelir. Sakinleştirici bir ilaç, gençte hafif uyku hali yaparken yaşlıda dengeyi ve dikkati belirgin bozabilir.
Sonuç basit: "yıllardır aynı dozu kullanıyorum" cümlesi güvenlik garantisi değildir. Vücut değişti, doz da değişmeli olabilir.
Amerikan Geriatri Derneği'nin Beers Kriterleri, ileri yaşta dikkatli kullanılması gereken ilaçları listeler. Hekimler bu listeyi bir "dur ve düşün" aracı olarak kullanır. Liste bir yasak listesi değildir.
Öne çıkan başlıklar şunlar:
Bu ilaçların hiçbiri "kötü" değildir. Bazı hastalarda hayat kurtarır. Sadece yaşla birlikte fayda-risk dengesi değişir. Bu yüzden yeniden değerlendirilmeleri gerekir.
Bu, evde yapabileceğiniz en değerli sağlık işidir. Yılda bir kez, tercihen doğum gününüz civarında yapın. Hatırlaması kolay olur.
Adım 1 — Her şeyi tek bir torbaya koyun. Dolaptaki, çekmecedeki, çantadaki, buzdolabındaki tüm kutuları toplayın. Reçeteli ilaçlar, ağrı kesiciler, vitaminler, bitkisel çaylar, damlalar, kremler, spreyler. Hepsi.
Adım 2 — Bir liste çıkarın. Her ilaç için şunu yazın: adı, dozu, günde kaç kez, ne için, kim başladı, ne zaman başladı.
Adım 3 — Süresi geçmişleri ayırın. Son kullanma tarihi geçmiş kutuları ayrı bir torbaya koyun. Bunları çöpe atmayın, eczaneye götürün.
Adım 4 — "Neden aldığımı bilmiyorum" grubunu işaretleyin. Bu en önemli gruptur. Bu ilaçlar randevunun ana gündemidir.
Adım 5 — Randevu alın ve torbayı yanınıza alın. Aile hekiminiz ya da dahiliye hekiminiz iyi bir başlangıç noktasıdır. Listeyi anlatmak yerine kutuları göstermek çok daha hızlı sonuç verir.
Randevuya bu soruları yazılı götürün. Kâğıda bakmak utanılacak bir şey değil, akıllıca bir davranıştır.
Yedi sorunun hepsini tek randevuda halletmek zor olabilir. Sorun değil. İkinci bir randevu isteyin.
Etkileşim demek, iki ilacın birbirinin etkisini artırması ya da azaltması demektir. Çoğu zaman dramatik bir belirti vermez. Yavaş yavaş kendini gösterir.
Sık görülen sinyaller şunlar: sürekli yorgunluk, sersemlik, sabahları toparlanamama, sık düşme, iştah kaybı, kabızlık, ağız kuruluğu, dengesizlik.
Bu belirtiler kolayca "yaşlılık" sanılır. Oysa çoğu zaman düzeltilebilir bir ilaç sorunudur.
Kan sulandırıcı kullananlar için etkileşim riski daha da yüksektir. Bazı ağrı kesiciler ve bazı antibiyotikler kanama riskini artırır. Kan sulandırıcı kullanıyorsanız, yeni başlanan her ilacı hekiminize bildirin.
Birçok kişi vitamin, balık yağı, bitkisel kapsül ve bitki çaylarını "doğal" saydığı için listeye yazmaz. Bu ciddi bir hatadır.
Bitkisel ürünler de kan sulandırıcıları, tansiyon ilaçlarını ve şeker ilaçlarını etkileyebilir. Ameliyat öncesinde bazılarının kesilmesi gerekir.
Ağrı kesiciler de görünmez bir risk kaynağıdır. Aynı etken madde farklı marka isimleriyle satılır. Kişi farkında olmadan çift doz alabilir.
Bu yüzden kural nettir: ağzınızdan geçen her şey listeye girer. Vitamin, çay, sprey, damla ve merhem dahil.
İlaç bırakmak "kutuyu çöpe atmak" değildir. Planlı bir süreçtir.
Bazı ilaçlar kademeli azaltma ister. Uyku ilaçları, bazı antidepresanlar, kortizon ve bazı kalp ilaçları bu gruptadır. Ani kesilmeleri geri tepme etkisi yapabilir.
Hekiminiz genellikle tek seferde tek bir ilacı değiştirir. Bunun bir nedeni var. Aynı anda üç ilaç değişirse, bir sorun çıktığında sebebini bulmak zorlaşır.
Bırakma sonrası birkaç hafta kendinizi izleyin. Basit bir günlük tutun. Uyku, enerji, ağrı ve tansiyon değerlerini not edin. Bu notlar bir sonraki randevuda çok işe yarar.
Sistematik derlemeler, uygun şekilde yürütülen ilaç azaltma girişimlerinin gereksiz ilaçları güvenli biçimde durdurabildiğini gösteriyor. Yine de her karar kişiye özeldir.
Eczacı, tüm ilaçlarınızı tek ekranda görebilen kişidir. Bu büyük bir avantajdır.
Mümkünse tek bir eczaneyi düzenli olarak kullanın. Böylece etkileşim uyarıları daha kolay yakalanır.
Eczacınıza şunu sorun: "Bu ilaçlar arasında dikkat etmem gereken bir etkileşim var mı?" Cevap sizi hekiminize götürecek somut bir gündem yaratır.
Eczacınız ayrıca alma saatlerini de sadeleştirebilir. Günde altı farklı saat yerine iki saatte toplanmış bir plan, uyumu ciddi biçimde artırır.
İlaç listesinin en hızlı büyüdüğü an, hastaneden çıkış anıdır. Yatış sırasında yeni ilaçlar başlanır. Bazıları sadece yatış dönemi için düşünülmüştür. Ama taburcu reçetesinde kalır.
Mide koruyucular buna iyi bir örnektir. Yoğun bakımda başlanır, sonra yıllarca kullanılır. Oysa ilk gerekçe çoktan ortadan kalkmıştır.
Bu yüzden her taburculuktan sonraki iki hafta içinde aile hekiminizden randevu alın. Yanınıza hem eski listenizi hem taburcu reçetenizi götürün.
Şu soruyu net biçimde sorun: "Hastanede başlanan ilaçlardan hangileri geçici, hangileri kalıcı?" Bu tek soru gereksiz ilaç birikimini büyük ölçüde önler.
Uzun listeler sadece yan etki riski yaratmaz. Uyumu da bozar. Günde altı ayrı saatte ilaç alması gereken bir kişi, er ya da geç bazılarını atlar.
Atlanan doz bazen zararsızdır. Bazen değildir. Kalp yetmezliği, epilepsi ve kan sulandırıcı ilaçlarda atlanan dozlar ciddi sonuç doğurabilir.
Basit çözümler işe yarar. Alma saatlerini sadeleştirin. Haftalık bölmeli kutu kullanın. Telefonunuza alarm kurun. İlacı diş fırçalama gibi sabit bir alışkanlığa bağlayın.
Uyum sorununu hekiminizden saklamayın. "Bazen unutuyorum" cümlesi, dozun yükseltilmesini engelleyebilir. Aksi halde hekim ilacın işe yaramadığını düşünür ve dozu artırır.
İlaç masrafı sabit gelirli bir hanede ciddi yük oluşturur. Bazı kişiler bu yüzden ilaçlarını yarım doz kullanır ya da gün aşırı alır.
Bu tehlikeli bir kısaltmadır. Bunu utanç konusu yapmayın. Hekiminize açıkça söyleyin.
Çoğu durumda daha uygun bir eşdeğer ilaç ya da daha basit bir tedavi planı bulunur. Söylemediğiniz sürece kimse bu sorunu çözemez.
Yakınınızın ilaçlarını siz takip ediyorsanız, sorumluluğunuz büyük. İşinizi kolaylaştıracak birkaç pratik yol var.
Haftalık ilaç kutusu kullanın. Bölmeli kutular hem unutmayı hem çift doz almayı azaltır.
Güncel listeyi telefonunuzda fotoğraf olarak saklayın. Acil serviste bu fotoğraf altın değerindedir.
Her yeni ilaçtan sonraki iki haftayı dikkatle izleyin. Düşme, dalgınlık ya da huzursuzluk artışını hemen bildirin.
Yakınınız birden fazla hekime gidiyorsa, her hekimin listeyi görmesini sağlayın. "Diğer hekim biliyordur" varsayımı en sık yapılan hatadır.
Aşağıdaki belirtiler beklenmemeli. Vakit kaybetmeden hekiminize ya da acile başvurun.
Kesin bir sayı yok. Beş ve üzeri ilaç genellikle dikkat sınırı kabul edilir. Ama asıl ölçüt uygunluktur. Üç gereksiz ilaç, sekiz gerekli ilaçtan daha risklidir.
Hayır. Bazı ilaçların ani kesilmesi tansiyon yükselmesi, nöbet, çarpıntı veya geri tepme etkisi yapabilir. Her kesme kararını hekiminizle planlayın.
Aile hekiminiz ya da dahiliye hekiminiz genellikle en uygun kişidir. Geriatri (yaşlı sağlığı) uzmanı varsa ideal seçenektir. Eczacınız da süreci destekleyebilir.
Tüm ilaç kutularını bir torbada götürün. Yanına güncel kan tahlillerinizi ve yazılı soru listenizi ekleyin. Mümkünse bir yakınınız da eşlik etsin.
Evet. Vitaminler, bitkisel takviyeler ve bitki çayları ilaçlarla etkileşebilir. Hepsini listeye yazın.
Bunu ayırt etmek her zaman kolay değil. Genel kural şu: yeni bir ilaçtan sonraki günlerde ya da haftalarda başlayan şikâyetler ilaçla ilişkili olabilir. Zamanlamayı hekiminize mutlaka söyleyin.
Doğru seçilmiş ilaçlar bırakılmaz. Bırakılan ilaçlar, faydası artık riskinden az olanlardır. Süreç kademeli ilerler ve yakın takip yapılır. Şikâyet geri dönerse ilaç yeniden başlanabilir.
Yılda en az bir kez. Ayrıca her hastane yatışından sonra ve her yeni ilaç eklendiğinde listeyi güncelleyin.
Bir hekimi "koordinatör" olarak belirleyin. Genellikle aile hekiminiz bu rolü üstlenir. Her yeni reçeteyi ona bildirin ve listeyi tek elde toplayın.
Şart değil ama çok işe yarar. Kutular doz bilgisini, marka adını ve etken maddeyi bir arada gösterir. Hafızaya dayalı liste çoğu zaman eksik kalır.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır ve bireysel tıbbi tavsiye yerine geçmez. Şikayetiniz varsa hekiminize başvurun.
Bu konuyla ilgili Doktorclub'da ele aldığımız diğer hekim onaylı rehberler: