Açlık ve tokluk hissiyatının vücutta nasıl algılandığına dair biyolojik süreçlerde ezber bozan yeni bir fiziksel mekanizma keşfedildi. Yayımlanan araştırmaya göre, meyve sineklerinin (Drosophila) bağırsak hücreleri, vücudun besin ihtiyacını belirlemek için kimyasal hormon sinyallerinin yanı sıra hücre içi sıvı yoğunluğunu (viskozite) kullanıyor. Bu bulgu, hücresel düzeyde açlık takibinin sadece biyokimyasal değil, doğrudan fiziksel ve mekanik parametrelerle de yönetildiğini ortaya koyuyor.
Araştırmacılar, besinsiz kalan bağırsak hücrelerinin iç yapısında belirgin bir fiziksel değişim meydana geldiğini saptadı. Hücre gıdasız kaldığında, sitoplazma adı verilen hücre içi sıvısı koyulaşarak viskozitesini (akışkanlığa karşı direncini) artırıyor. Hücre içindeki bu "koyulaşma" veya yoğunlaşma, hücresel yapıda mekanik bir baskı yaratarak açlık sinyallerini tetikleyen biyolojik anahtarları harekete geçiriyor. Besin alımı gerçekleştiğinde ise hücre içi sıvı tekrar seyrelerek normale dönüyor.
Bilim insanları, hücre içi sıvı yoğunluğundaki bu değişimin metabolik düzenleyici proteinler tarafından bir "akışkanlık ölçer" gibi algılandığına dikkat çekiyor. Sıvı koyulaştıkça hücresel organellerin ve moleküllerin hareket hızı değişiyor; bu durum hücrenin enerji tasarrufu moduna geçmesini ve beyne açlık sinyali ileten metabolik yolların aktifleflmesini sağlıyor. Söz konusu mekanizma, canlıların gıda yokluğunda hayatta kalabilmek için geliştirdiği en temel ve kadim hücresel adaptasyonlardan biri olarak değerlendiriliyor.
Araştırmacılar, meyve sineği bağırsak hücrelerinde keşfedilen bu fiziksel duyarganın insan metabolizması ve obezite araştırmaları için de yepyenibir pencere açabileceğini belirtiyor. Benzer viskozite bazlı denetim mekanizmalarının insan bağırsağı ve metabolik organlarında da geçerli olabileceği ifade edilirken; bu fiziksel süreçlerin anlaşılmasının iştah kontrolü, metabolik sendromlar ve beslenme bozukluklarının tedavisinde moleküler düzeyde yeni biyoteknolojik yaklaşımlara öncülük etmesi bekleniyor.
