Oxford araştırmacıları romatoid artritin parmakta bazı eklemleri vurup diğerlerini neden atladığını açıkladı. Fark bağışıklıkta değil, eklemin gelişim döneminde kazandığı doku yapısında. Nature Immunology'de yayımlandı.
Romatoid artrit (bağışıklık sisteminin eklemlere saldırdığı kronik hastalık) parmakların orta eklemlerini sık tutar, uç eklemlerini ise genellikle atlar. Bu tercih onlarca yıldır açıklanamıyordu. Oxford Üniversitesi…
Haberi paylaş
İlgilenecek birine ulaştırın.

Oxford araştırmacıları romatoid artritin parmakta bazı eklemleri vurup diğerlerini neden atladığını açıkladı. Fark bağışıklıkta değil, eklemin gelişim döneminde kazandığı doku yapısında. Nature Immunology'de yayımlandı.
Romatoid artrit (bağışıklık sisteminin eklemlere saldırdığı kronik hastalık) parmakların orta eklemlerini sık tutar, uç eklemlerini ise genellikle atlar. Bu tercih onlarca yıldır açıklanamıyordu. Oxford Üniversitesi Kennedy Enstitüsü'nün Nature Immunology'de yayımlanan çalışması cevabı eklemin kendisinde buldu. Orta eklemlerde sinovyal doku (eklemi saran zar) daha hacimli ve belirli bir bağ dokusu hücresi tipi daha bol. Bu fark embriyo döneminde şekilleniyor. Yani hastalığın nerede patlak vereceği, bağışıklık kadar eklemin doğuştan gelen yapısına da bağlı.
Araştırmacılar parmakta iki eklemi yan yana inceledi. Orta eklem (PIP) romatoid artritte en sık tutulan bölgelerden biridir. Uç eklem (DIP) ise bu hastalıkta nadiren iltihaplanır; orada daha çok kireçlenme görülür.
Ekip tek hücre dizileme, ileri görüntüleme ve yüksek çözünürlüklü üç boyutlu röntgen kullandı. Amaç, birkaç santimetre arayla duran iki eklemin neden bu kadar farklı davrandığını görmekti.
Orta eklemde sinovyal doku hacmi daha büyüktü. Bu dokuda PI16 adlı bir belirteç taşıyan fibroblastlar (bağ dokusu hücreleri) belirgin biçimde daha fazlaydı. Bu hücreler iltihabı başlatan ve sürdüren süreçlerde rol oynuyor.
Farklılık yetişkinlikte kazanılmıyor. Gelişim döneminde eklemin mimarisiyle birlikte kuruluyor. Bağışıklık sistemi saldırıya geçtiğinde, zemin hazır olan eklem daha kolay tutuşuyor.
Kısa vadede tedavi değişmiyor. Uzun vadede iki kapı açılıyor. Birincisi, PI16 taşıyan hücreleri hedefleyen ilaçlar geliştirilebilir. İkincisi, hastalığın hangi eklemlerde alevleneceğini önceden kestirmek mümkün olabilir.
Bulgu, "iltihap sadece bağışıklık meselesidir" düşüncesini de sarsıyor. Eklemin yerel hücre ortamı, hastalığın adresini belirliyor.
Hastalık erken tanıyla en iyi kontrol edilir. Şu belirtiler varsa romatolojiye başvurun:
Kadınlarda erkeklere göre iki-üç kat daha sık görülür. Sigara en güçlü değiştirilebilir risk faktörüdür.
Genetik yatkınlık vardır ama tek başına yetmez. Sigara, diş eti hastalığı ve bazı enfeksiyonlar tetikleyici olabilir.
Uç eklem tutulumu daha çok kireçlenme ya da psöriatik artriti düşündürür. Kesin ayrım için muayene ve kan testi gerekir.
Şimdilik hayır. Mevcut ilaçlar hastalığı kontrol etmeye devam ediyor. Bulgu gelecekteki hedefli tedaviler için yol gösteriyor.
Bu içerik bilgilendirme amaçlıdır ve bireysel tıbbi tavsiye yerine geçmez.