Yeni araştırma, aşıların raf ömrünü uzatmanın gerekliliğini aydınlatıyor ve yaygın aşı sorunlarını azaltmak için yeni bir yaklaşım buluyor. Tüm aşıların neredeyse yarısının çöpe gittiği bildiriliyor. Bu, temel olarak aşıların dünyanın çeşitli bölgelerine taşınmasındaki lojistik engellerden kaynaklanmaktadır. Ek olarak, aşıların sıcaklığı, aşının üretim ve teslim süreci boyunca düzenlenmelidir. Aşıların raf ömrünü korumak için sabit bir sıcaklığın korunması da önemlidir, ancak bu, Sahra Altı Afrika'da ve diğer gelişmekte olan bölgelerde zor olabilir.
ETH Zürih'in Makromoleküler Mühendisliği ve Organik Kimya Laboratuarlarından bilim insanları ve Colorado merkezli Nanoly Bioscience'dan girişimciler, aşıların raf ömrünü iyileştirmek için aşıların termal stabilitesini artırmada güvenli ve çok yönlü bir platform geliştirmek üzere birlikte çalıştılar. Sonrasında bulgularını Science Advances'te yayınladılar.
Profesör Mark Tibbitt'in Makromoleküler Mühendisliği laboratuvarında doktora araştırmacısı olan Bruno Marco-Dufort, “Bunu bir yumurta gibi düşünün. Oda sıcaklığında veya buzdolabında, yumurta viskoz benzeri protein yapısını korur, ancak kaynar suya veya tavaya çarptığında yapısı kalıcı olarak değişir. Bir aşıdaki proteinlere benzer - belirli sıcaklıklara maruz kaldıklarında - bir araya toplanırlar. Onları tekrar soğutmak, denatürasyonlarını tersine çevirmez - yumurtayı ‘pişiremezsiniz’.” diye açıkladı.
Marco-Dufort ve araştırmacıları yeni bir tür hidrojel geliştirdi. Jel, “PEG” olarak bilinen biyouyumlu, sentetik bir polimer; aşılarda, antikorlarda veya gen terapilerinde bulunan proteinler gibi karmaşık molekülleri koruyor. Araştırmacılar bu teknolojiyi "moleküler Tupperware" olarak tanımladılar, proteinleri kapsülleyip onları ayrı tutarak aşıların raf ömrünü uzatıyor. Ayrıca teknoloji, proteinlerin yüksek sıcaklık dalgalanmalarında hayatta kalmasını sağlıyor. Soğuk zincir için geleneksel +2 ila +8 °C (35 ila 45 °F) aralığı yerine, kapsülleme 25 ila 65 °C (75 ila 150 °F) aralığına izin veriyor. En önemlisi, kapsüllenmiş protein, bir şeker çözeltisi eklenerek serbest bırakılıyor, bu da kullanım noktalarında aşıların isteğe bağlı olarak kolayca geri kazanılmasını sağlıyor.
Hidrojel teknolojisi, aşıların raf ömrünü iyileştirmenin yanı sıra, soğuk zincir depolamayla ilişkili maliyetleri ve sağlık risklerini potansiyel olarak azaltabilir. Araştırmacılar, “2020'de (üretimden dağıtıma) genel soğuk zincir hizmetleri pazarı 17,2 milyar dolardı ve artması bekleniyor.” dedi.
Araştırmacılar, aşı dağıtımında hidrojellerin uygulanabilmesi için daha fazla araştırma, güvenlik çalışması ve klinik denemenin gerekli olduğunu belirtti. Bu teknolojinin daha acil kullanımı, kanser araştırmalarında kullanılan ısıya duyarlı enzimlerin veya laboratuvar ortamlarında araştırma için protein moleküllerinin taşınması sırasında uygulanabilir.
ETH Zürih'in Makromoleküler Mühendisliği ve Organik Kimya Laboratuarlarından bilim insanları ve Colorado merkezli Nanoly Bioscience'dan girişimciler, aşıların raf ömrünü iyileştirmek için aşıların termal stabilitesini artırmada güvenli ve çok yönlü bir platform geliştirmek üzere birlikte çalıştılar. Sonrasında bulgularını Science Advances'te yayınladılar.
Profesör Mark Tibbitt'in Makromoleküler Mühendisliği laboratuvarında doktora araştırmacısı olan Bruno Marco-Dufort, “Bunu bir yumurta gibi düşünün. Oda sıcaklığında veya buzdolabında, yumurta viskoz benzeri protein yapısını korur, ancak kaynar suya veya tavaya çarptığında yapısı kalıcı olarak değişir. Bir aşıdaki proteinlere benzer - belirli sıcaklıklara maruz kaldıklarında - bir araya toplanırlar. Onları tekrar soğutmak, denatürasyonlarını tersine çevirmez - yumurtayı ‘pişiremezsiniz’.” diye açıkladı.
Marco-Dufort ve araştırmacıları yeni bir tür hidrojel geliştirdi. Jel, “PEG” olarak bilinen biyouyumlu, sentetik bir polimer; aşılarda, antikorlarda veya gen terapilerinde bulunan proteinler gibi karmaşık molekülleri koruyor. Araştırmacılar bu teknolojiyi "moleküler Tupperware" olarak tanımladılar, proteinleri kapsülleyip onları ayrı tutarak aşıların raf ömrünü uzatıyor. Ayrıca teknoloji, proteinlerin yüksek sıcaklık dalgalanmalarında hayatta kalmasını sağlıyor. Soğuk zincir için geleneksel +2 ila +8 °C (35 ila 45 °F) aralığı yerine, kapsülleme 25 ila 65 °C (75 ila 150 °F) aralığına izin veriyor. En önemlisi, kapsüllenmiş protein, bir şeker çözeltisi eklenerek serbest bırakılıyor, bu da kullanım noktalarında aşıların isteğe bağlı olarak kolayca geri kazanılmasını sağlıyor.
Hidrojel teknolojisi, aşıların raf ömrünü iyileştirmenin yanı sıra, soğuk zincir depolamayla ilişkili maliyetleri ve sağlık risklerini potansiyel olarak azaltabilir. Araştırmacılar, “2020'de (üretimden dağıtıma) genel soğuk zincir hizmetleri pazarı 17,2 milyar dolardı ve artması bekleniyor.” dedi.
Araştırmacılar, aşı dağıtımında hidrojellerin uygulanabilmesi için daha fazla araştırma, güvenlik çalışması ve klinik denemenin gerekli olduğunu belirtti. Bu teknolojinin daha acil kullanımı, kanser araştırmalarında kullanılan ısıya duyarlı enzimlerin veya laboratuvar ortamlarında araştırma için protein moleküllerinin taşınması sırasında uygulanabilir.
Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
