MIT'deki bir mühendis ekibi, kullanıcının biyonik uzvu üzerindeki kontrolünü artıracağı iddia edilen bir sistem geliştirdi. Teknoloji, implante edilebilir manyetik boncuklardan ve hareketlerini izleyebilen bir dizi sensörden oluşuyor. Artık bir uzuvdaki bir kas içine implante edildiğinde, boncuk çiftleri, sensörlerin bir proteze iletebileceği kas hareketi hakkında bilgi sağlayabiliyor ve potansiyel olarak hareketlerini mevcut elektromiyografi sistemlerinden daha hassas bir şekilde kontrol edebiliyor. Araştırmacılar, bu yaklaşımın, kas zayıflığı durumlarında hareketi geliştirmek için biyonik uzuvlar veya diğer yardımcı cihazlar dahil olmak üzere yardımcı teknoloji ile kullanıcı deneyimlerini geliştirebileceğini umuyorlar.
Nöroprotezler, amputelerin ve hareket veya el becerisi sorunları olan diğer hastaların dünyayla etkileşimlerinde devrim yaratacak şekilde ayarlandı. Ancak ekip, bu çalışmada henüz emekleme aşamasında ve sistemin yaygın olarak benimsenmesi için genellikle bu kadar pahalı, ağır veya karmaşık olmaması gerekiyor. Araştırmacılar, sistemin kusursuz bir şekilde çalışması ve ihtiyaç duyan herkesin erişebileceği nihai hedefle bu sorunları iyileştirmek için çalışıyor.
Bir amputenin amaçlanan hareketini, kalan uzuvlarının kaslarındaki elektriksel aktiviteden çıkarmak kolay bir iş değil, ancak bu tür elektromiyografi, bir kullanıcı ile biyonik bir uzuv arasındaki iletişim söz konusu olduğunda mevcut standarttır. Çalışmaya katılan araştırmacılardan Cameron Taylor bir MIT duyurusunda, “Elektromiyografiye dayalı kontrol kullandığınızda, sinyale bakıyorsunuz, beynin kasa ne yapmasını söylediğini görüyorsunuz, ancak kasın gerçekte ne yaptığını görmüyorsunuz.” dedi.
Bu araştırmacılar, kaslar ve harici bir cihaz arasındaki iletişimi kolaylaştırmak için implante edilebilir mıknatıslara ve manyetomikrometri adı verilen bir tekniğe yöneldiler. Yeni teknolojinin geliştiricilerinden biri olan Hugh Herr de, “Umudumuz, manyetomikrometrinin, periferik sinir sistemini biyonik uzuvlara bağlamanın baskın yolu olarak elektromiyografinin yerini almasıdır.” dedi.
Yaklaşım, kas zayıflığı olan bir uzuv gibi biyonik yardım gerektiren vücudun bölgelerine küçük manyetik boncuk çiftleri yerleştirmeyi içeriyor. Kaslar kasılıp uzadıkça, manyetik boncuklar birbirine göre hareket ediyor ve araştırmacılar, cilde uygulanabilen veya biyonik cihazın bir parçasını oluşturan harici sensörler kullanarak bu hareketleri okuyup, yorumlayabiliyor. Şimdiye kadar, teknik hayvanlarda umut vaat etti ve araştırmacılar insan çalışmalarına geçmeyi bekliyorlar.
Herr, “Manyetomikrometri ile kasın uzunluğunu ve hızını doğrudan ölçüyoruz. Bütün uzvun matematiksel modellemesi yoluyla, kontrol edilecek protez eklemlerin hedef konumlarını ve hızlarını hesaplayabiliriz ve ardından basit bir robotik kontrolör bu eklemleri kontrol edebilir.” diye ekledi.
Nöroprotezler, amputelerin ve hareket veya el becerisi sorunları olan diğer hastaların dünyayla etkileşimlerinde devrim yaratacak şekilde ayarlandı. Ancak ekip, bu çalışmada henüz emekleme aşamasında ve sistemin yaygın olarak benimsenmesi için genellikle bu kadar pahalı, ağır veya karmaşık olmaması gerekiyor. Araştırmacılar, sistemin kusursuz bir şekilde çalışması ve ihtiyaç duyan herkesin erişebileceği nihai hedefle bu sorunları iyileştirmek için çalışıyor.
Bir amputenin amaçlanan hareketini, kalan uzuvlarının kaslarındaki elektriksel aktiviteden çıkarmak kolay bir iş değil, ancak bu tür elektromiyografi, bir kullanıcı ile biyonik bir uzuv arasındaki iletişim söz konusu olduğunda mevcut standarttır. Çalışmaya katılan araştırmacılardan Cameron Taylor bir MIT duyurusunda, “Elektromiyografiye dayalı kontrol kullandığınızda, sinyale bakıyorsunuz, beynin kasa ne yapmasını söylediğini görüyorsunuz, ancak kasın gerçekte ne yaptığını görmüyorsunuz.” dedi.
Bu araştırmacılar, kaslar ve harici bir cihaz arasındaki iletişimi kolaylaştırmak için implante edilebilir mıknatıslara ve manyetomikrometri adı verilen bir tekniğe yöneldiler. Yeni teknolojinin geliştiricilerinden biri olan Hugh Herr de, “Umudumuz, manyetomikrometrinin, periferik sinir sistemini biyonik uzuvlara bağlamanın baskın yolu olarak elektromiyografinin yerini almasıdır.” dedi.
Yaklaşım, kas zayıflığı olan bir uzuv gibi biyonik yardım gerektiren vücudun bölgelerine küçük manyetik boncuk çiftleri yerleştirmeyi içeriyor. Kaslar kasılıp uzadıkça, manyetik boncuklar birbirine göre hareket ediyor ve araştırmacılar, cilde uygulanabilen veya biyonik cihazın bir parçasını oluşturan harici sensörler kullanarak bu hareketleri okuyup, yorumlayabiliyor. Şimdiye kadar, teknik hayvanlarda umut vaat etti ve araştırmacılar insan çalışmalarına geçmeyi bekliyorlar.
Herr, “Manyetomikrometri ile kasın uzunluğunu ve hızını doğrudan ölçüyoruz. Bütün uzvun matematiksel modellemesi yoluyla, kontrol edilecek protez eklemlerin hedef konumlarını ve hızlarını hesaplayabiliriz ve ardından basit bir robotik kontrolör bu eklemleri kontrol edebilir.” diye ekledi.
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
