California San Francisco Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, yapay böbreklerin önünü açabilecek, implante edilebilir bir biyoreaktör geliştirdiler. Hem diyaliz hem de böbrek nakli, böbrek yetmezliği olan hastalar için önemli dezavantajlara sahiptir ve bu nedenle bilim insanları, sert bağışıklık sistemi baskılanmasına veya donör böbreğine ihtiyaç duymayan, laboratuarda oluşturulmuş bir böbrek geliştirmeye çalışıyorlar. Bu implante edilebilir biyoreaktör doğru yönde atılmış bir adım olabilir. Biyoreaktör böbrekte bulunan ve silikon bir membranın arkasında bağışıklık sisteminden korunan bir hücre tipini içeriyor. Cihazdan kan akabiliyor ve şimdiye kadar araştırmacılar, cihaz domuzlara nakledildiğinde içerideki hücrelerin en az yedi gün boyunca hayatta kalabildiğini gösterdi. Araştırmacılar, böbreğin vücuttaki rollerini yerine getirmeye başlaması için böbrekteki birden fazla hücre tipini de içerecek şekilde cihazı daha da geliştirmeyi umuyorlar.
Böbrek yetmezliği olan hastalar genellikle diyalizle tedavi edilir, ancak bu, çalışan bir böbreğin yerine geçemez ve hastaların haftada birkaç kez kliniğe gitmesini gerektirir. Bu tür hastaların çoğunun nihai hedefi böbrek naklidir, ancak donör böbrekleri yetersiz ve bekleme listeleri uzundur. Üstelik donör böbreği bulunsa bile, alıcının hayatının geri kalanında güçlü bağışıklık sistemini baskılayan ilaçlar kullanması gerekiyor.
Bu sorunlar araştırmacıları laboratuvarda yapay böbrekler geliştirmeye teşvik etti. Bu tür yapılar, eğer mevcutsa, hastanın kendi böbrek hücrelerini kullanabilir ve bu da bağışıklık sistemini baskılama ihtiyacını ortadan kaldırabilir. Diğer stratejiler, bağışıklık hücrelerini dışlamak için fiziksel bariyerler kullanarak böbrek hücrelerinin korunmasını içerebilir.
Bu son ilerleme, konseptin bir kanıtı olarak normalde vücuttaki su seviyelerinin düzenlenmesinde görev alan bir tür böbrek hücresi, bir proksimal tübül hücresi içeren, implante edilebilir bir biyoreaktör biçiminde geliyor. Araştırmaya katılan Shuvo Roy, “Böbreğin temel işlevlerini güvenli bir şekilde kopyalamaya odaklandık. Biyoyapay böbrek, böbrek hastalığının tedavisini daha etkili ve aynı zamanda çok daha tolere edilebilir ve konforlu bir hale getirecek.” dedi.
Biyoreaktör, yakındaki kan damarlarına doğrudan bağlanarak kanın içinden akmasını sağlayacak şekilde tasarlandı. Silikon membranlar böbrek hücrelerini bağışıklık saldırılarından koruyor. Şimdiye kadar, biyoreaktörler domuzlara implante edildiğinde cihaz en az yedi gün boyunca hücrelerin hayatta kalmasını destekleyebiliyordu; bu da tekniğin ek hücre tipleri dahil edildiğinde işe yarayabileceğini gösteriyor.
Böbrek yetmezliği olan hastalar genellikle diyalizle tedavi edilir, ancak bu, çalışan bir böbreğin yerine geçemez ve hastaların haftada birkaç kez kliniğe gitmesini gerektirir. Bu tür hastaların çoğunun nihai hedefi böbrek naklidir, ancak donör böbrekleri yetersiz ve bekleme listeleri uzundur. Üstelik donör böbreği bulunsa bile, alıcının hayatının geri kalanında güçlü bağışıklık sistemini baskılayan ilaçlar kullanması gerekiyor.
Bu sorunlar araştırmacıları laboratuvarda yapay böbrekler geliştirmeye teşvik etti. Bu tür yapılar, eğer mevcutsa, hastanın kendi böbrek hücrelerini kullanabilir ve bu da bağışıklık sistemini baskılama ihtiyacını ortadan kaldırabilir. Diğer stratejiler, bağışıklık hücrelerini dışlamak için fiziksel bariyerler kullanarak böbrek hücrelerinin korunmasını içerebilir.
Bu son ilerleme, konseptin bir kanıtı olarak normalde vücuttaki su seviyelerinin düzenlenmesinde görev alan bir tür böbrek hücresi, bir proksimal tübül hücresi içeren, implante edilebilir bir biyoreaktör biçiminde geliyor. Araştırmaya katılan Shuvo Roy, “Böbreğin temel işlevlerini güvenli bir şekilde kopyalamaya odaklandık. Biyoyapay böbrek, böbrek hastalığının tedavisini daha etkili ve aynı zamanda çok daha tolere edilebilir ve konforlu bir hale getirecek.” dedi.
Biyoreaktör, yakındaki kan damarlarına doğrudan bağlanarak kanın içinden akmasını sağlayacak şekilde tasarlandı. Silikon membranlar böbrek hücrelerini bağışıklık saldırılarından koruyor. Şimdiye kadar, biyoreaktörler domuzlara implante edildiğinde cihaz en az yedi gün boyunca hücrelerin hayatta kalmasını destekleyebiliyordu; bu da tekniğin ek hücre tipleri dahil edildiğinde işe yarayabileceğini gösteriyor.
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
