Vücudun derinlerindeki tümörleri bulmak, izlemek ve incelemek kolay değildir. Özellikle, kalın bir kafatasıyla çevrili olan beyni ışık kullanarak görüntülemek zordur; bu nedenle MRG ve BT, derin dokulara bakarken şu an kullanılan görüntüleme yöntemleridir.
Stanford Üniversitesi'nden araştırmacılar, cilt yüzeyinin altında bulunan tümörleri aydınlatmak ve görüntülemek için kullanılabilecek yeni nanoparçacıkların geliştirildiğini bildirdi. Nanoparçacıklar, sadece tümör ilerlemesini teşhis etmek ve izlemek için değil; aynı zamanda hastaların belli bir immünoterapiye nasıl cevap vereceğini öngörmek için de faydalı olabilir.
Yeni nanoparçacıkların çalışması, kızılötesiyle parlayan ve nadir bulunan bir toprak elementi olan erbium ile sağlanıyor. Nanoparçacıklar spesifik kanser hücrelerine bağlanabilen antikorların bağlanmasına izin veren özel bir kaplamaya sahip. Bu özel kaplama nanoparçacıkların toksisitesini azaltıyor, kan dolaşımında çözünmelerini sağlıyor ve vücuttan çıkmalarına yardımcı oluyor.
Düşük enerjili ışık yeni nanoparçacıkları yaktığında, kızılötesi ışıkla parlıyorlar. Nanoparçacıkların sadece spesifik kanser hücrelerine bağlandığından emin olmak için hedeflenen antikorların kullanılması, nanoparçacıkların sadece bu hücreleri aydınlatmasını sağlıyor.
Teknolojinin etkinliğini göstermek için Stanford ekibi, nanoparçacıkları canlı fare beyinlerinin içini aydınlatmak için kullandı ve içlerindeki kanser ilaçlarına duyarlı tümörleri ortaya çıkardı. Bu işlem, söz konusu anti-kanser ilaçlarına duyarlı hücreleri yapan spesifik proteini hedefleyen nanoparçacıklara bir antikorun bağlanmasıyla başarıldı.
Araştırmacılar yeni tekniklerini, bir başka görüntüleme yöntemi olan infrared-IIb ile birlikte kanser hücrelerini ve T hücrelerini aynı anda görmek için kullandılar. Böylece, bağışıklık sisteminin bir beyin tümörüne gerçek zamanlı olarak saldırmak için gücünü vücudun geri kalanından nasıl topladığını görebildiler.
Yeni teknolojinin, hekimlerin invazif olmayan tümörleri bulmalarına, hedeflemelerine ve izlemelerine yardımcı olacağı; ve belki de cerrahların rezeksiyon sırasında kanserli dokuları görselleştirmelerinin bir yolu olarak işlev göreceği umuluyor.
