Duke Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, düşük kaynaklı alanlarda teşhis teknolojisi olarak kullanılması amaçlanan yerçekimi ile çalışan bir mikroakışkan cihaz geliştirdiler. Mikroakışkanlar, hastalık teşhisi için muazzam bir potansiyele sahiptir, ancak küçük pompaların ve diğer karmaşık elektronik bileşenlerin dahil edilmesi, bu tür cihazların karmaşıklığını ve maliyetini önemli ölçüde artırır. Düşük maliyetli bir alternatif geliştirme çabasıyla, bu araştırmacılar, testi etkilemek için kurutulmuş reaktif lekelerini ve özel yüzeyle kaplı farklı alanları kullanıp, damlaları bir cihaz içindeki küçük kanalların etrafında taşımanın bir yolu olarak yerçekimine yöneldiler. Araştırmacılar, teknolojinin en uzak ve düşük kaynak bölgelerinde yaşayanlar için bakım noktası teşhisinin kilidini açabileceğini umuyor.
Mikroakışkanlar, daha önce küçük bir çip üzerinde pahalı ve hantal laboratuvar ekipmanı gerektirecek olan karmaşık biyomedikal teşhis analizlerine izin veren önemli bir teknolojidir. Minyatürleştirmedeki bu devrimden en iyi şekilde yararlanmaya hazır olan insanlardan bazıları, hastanelere ve kliniklere kolay erişimin olmadığı, düşük kaynaklı alanlarda yaşıyor. Ancak, bu tarz teknolojiler aynı zamanda düşük maliyetli olmadıkça, pek çok insanın erişiminin ötesinde olabilir.
Araştırmacılar, pompalar yerine yerçekimine dayanan ve araştırmacıların iddia ettiği düşük maliyetli bir mikroakışkan sistemi yarattılar. Yeni teknolojinin geliştiricilerinden biri olan Hamed Vahabi, “Bu yaklaşımın zarafeti, basitliğinde yatıyor - onu çalıştırmak için sahip olduğunuz her türlü aracı kullanabilirsiniz. Teorik olarak sadece bir el testeresi kullanabilir ve test için gereken kanalları bir tahta parçasına çevirebilirsiniz.” dedi.
Bu tür teknolojiler, tahlili mümkün kılan biyolojik numuneler ve reaktifler dahil olmak üzere damlacıkların küçük kanallar etrafında taşınmasını içerir. Bazıları damlacıkları hareket ettirmek için kılcal hareket kullanır, ancak bu, tahlilin çalışması için nadiren yeterlidir ve ek olarak teknolojinin maliyetini büyük ölçüde artıran küçük elektrikli pompalar gerektirir.
Çalışmaya katılan başka bir araştırmacı olan Ashutosh Chilkoti, “Çoğu mikroakışkan cihazın çalışması için kılcal kuvvetlerden daha fazlasına ihtiyacı var. Bu yaklaşım çok daha basit ve aynı zamanda mikroakışkanlarla yapmak kolay veya ucuz olmayan çok karmaşık sıvı yollarının tasarlanmasına ve çalıştırılmasına izin veriyor.” dedi.
Araştırmacılar, belirli kanalların "kayganlığını" veya "yapışkanlığını" artırmak için özel yüzey kaplamaları kullandılar ve damlacıkların tasarladıkları rotalardan geçme hızlarını, eğilimlerini artırdılar. Cihazın yerleştirildiği özel bir donanım, yerçekimiyle çalışan damlacık yarışını başlatmak için cihazı 90 derece döndürüyor ve basit bir LED - ışık detektörü, tahlil tarafından üretilen sinyalleri okuyabiliyor.
Mikroakışkanlar, daha önce küçük bir çip üzerinde pahalı ve hantal laboratuvar ekipmanı gerektirecek olan karmaşık biyomedikal teşhis analizlerine izin veren önemli bir teknolojidir. Minyatürleştirmedeki bu devrimden en iyi şekilde yararlanmaya hazır olan insanlardan bazıları, hastanelere ve kliniklere kolay erişimin olmadığı, düşük kaynaklı alanlarda yaşıyor. Ancak, bu tarz teknolojiler aynı zamanda düşük maliyetli olmadıkça, pek çok insanın erişiminin ötesinde olabilir.
Araştırmacılar, pompalar yerine yerçekimine dayanan ve araştırmacıların iddia ettiği düşük maliyetli bir mikroakışkan sistemi yarattılar. Yeni teknolojinin geliştiricilerinden biri olan Hamed Vahabi, “Bu yaklaşımın zarafeti, basitliğinde yatıyor - onu çalıştırmak için sahip olduğunuz her türlü aracı kullanabilirsiniz. Teorik olarak sadece bir el testeresi kullanabilir ve test için gereken kanalları bir tahta parçasına çevirebilirsiniz.” dedi.
Bu tür teknolojiler, tahlili mümkün kılan biyolojik numuneler ve reaktifler dahil olmak üzere damlacıkların küçük kanallar etrafında taşınmasını içerir. Bazıları damlacıkları hareket ettirmek için kılcal hareket kullanır, ancak bu, tahlilin çalışması için nadiren yeterlidir ve ek olarak teknolojinin maliyetini büyük ölçüde artıran küçük elektrikli pompalar gerektirir.
Çalışmaya katılan başka bir araştırmacı olan Ashutosh Chilkoti, “Çoğu mikroakışkan cihazın çalışması için kılcal kuvvetlerden daha fazlasına ihtiyacı var. Bu yaklaşım çok daha basit ve aynı zamanda mikroakışkanlarla yapmak kolay veya ucuz olmayan çok karmaşık sıvı yollarının tasarlanmasına ve çalıştırılmasına izin veriyor.” dedi.
Araştırmacılar, belirli kanalların "kayganlığını" veya "yapışkanlığını" artırmak için özel yüzey kaplamaları kullandılar ve damlacıkların tasarladıkları rotalardan geçme hızlarını, eğilimlerini artırdılar. Cihazın yerleştirildiği özel bir donanım, yerçekimiyle çalışan damlacık yarışını başlatmak için cihazı 90 derece döndürüyor ve basit bir LED - ışık detektörü, tahlil tarafından üretilen sinyalleri okuyabiliyor.
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
