Hamile kadınlardan alınan yanak sürüntülerinin analizi, genellikle erken doğumla sonuçlanan potansiyel olarak hayatı tehdit eden bir durum olan preeklampsi için potansiyel bir epigenetik biyobelirteç ortaya çıkardı. Klinik bir çalışma ile sonuçların doğrulanması gerekse de, Environmental Epigenetics dergisinde yayınlanan bir çalışma, preeklampsiyi gebelikte daha erken tespit etmek için basit bir test geliştirilebileceği umudunu veriyor.
Şu anda preeklampsi genellikle anormal derecede yüksek kan basıncı gibi belirtilerle tanımlanmakta olup, bu belirtiler yalnızca gebeliğin ikinci üç ayında ortaya çıkmaktadır. Bazen durum, acil bir durum haline gelene kadar tespit edilemeyebiliyor.
Washington State Üniversitesi biyoloğu olan yazar Michael Skinner, “Eğer preeklampsi duyarlılığı için bir biyobelirteçimiz varsa, o zaman erken doğumun gecikmesini sağlayabilecek ilk üç aylık dönemde ve erken ikinci üç aylık dönemde bazı klinik yönetim uygulamaları vardır.” dedi.
Bu çalışma için, Indianapolis'teki St. Franciscan Hastanesi'nde yenidoğan yoğun bakım ünitesi direktörü olan ortak yazar Dr. Paul Winchester, doğumdan sonra 49 yeni annenin yanaklarından sürüntü ile alınan yanak hücrelerini topladı. Bu örneklemde, 13 kadın preeklampsi geçirmiş ve erken doğum yaşamıştı. Diğer annelerin hiçbiri preeklampsi yaşamamıştı, ancak 23'ü yine de erken doğum yaşamıştı ve 13 kişilik bir kontrol grubu ise tam zamanlı doğum yapmıştı.
Skinner'ın ekibi, hücrelerini epigenetiklerindeki modifikasyonlar için analiz etti. Epigenetik, DNA dizisinden bağımsız olan ancak genlerin nasıl davrandığını belirleyen moleküler faktörler ve süreçlerdir.
Araştırmacılar, preeklampsi geçiren annelerin, DNA metilasyon bölgeleri olarak bilinen bölgelerde 389 epigenetik modifikasyona sahip olduğunu buldu. Bu modifikasyonlar, durumun yaşanmadığı annelerde bulunmadı. Ayrıca, bu modifikasyon seti, preeklampsi olmayan ancak erken doğum yaşayan diğer annelerin epigenetiği ile yalnızca %15 oranında örtüşüyordu, bu da bunların preeklampsi ile özel olarak ilişkili epigenetik modifikasyonlar olduğunu gösteriyor.
Gebelik süresinin 37 haftadan az olduğu, erken doğan bebekler, genellikle yetişkinliğe kadar uzanan uzun süreli sağlık sorunları, özellikle de zihinsel ve gelişimsel engeller yaşarlar. Preeklampsinin yalnızca yaklaşık %8-10 oranında erken doğuma neden olduğu tahmin edilmektedir, ancak bunlar genellikle daha ciddi sağlık sorunları olan en erken dönem doğumlarından bazılarıdır.
Daha önce, Skinner'ın ekibi erken doğum riski için potansiyel bir biyobelirteç bulmuştu. Araştırmacılar şimdi, bu araştırmanın sonuçlarının yanı sıra bu çalışmanın sonuçlarını da doğrulayacak bir klinik çalışma yürütmeyi ve nihayetinde bu riskleri daha erken tespit etmek ve koruyucu tıp tedavilerine izin vermek için bir yanak sürüntüsü testi yapmayı umuyorlar.
Şu anda preeklampsi genellikle anormal derecede yüksek kan basıncı gibi belirtilerle tanımlanmakta olup, bu belirtiler yalnızca gebeliğin ikinci üç ayında ortaya çıkmaktadır. Bazen durum, acil bir durum haline gelene kadar tespit edilemeyebiliyor.
Washington State Üniversitesi biyoloğu olan yazar Michael Skinner, “Eğer preeklampsi duyarlılığı için bir biyobelirteçimiz varsa, o zaman erken doğumun gecikmesini sağlayabilecek ilk üç aylık dönemde ve erken ikinci üç aylık dönemde bazı klinik yönetim uygulamaları vardır.” dedi.
Bu çalışma için, Indianapolis'teki St. Franciscan Hastanesi'nde yenidoğan yoğun bakım ünitesi direktörü olan ortak yazar Dr. Paul Winchester, doğumdan sonra 49 yeni annenin yanaklarından sürüntü ile alınan yanak hücrelerini topladı. Bu örneklemde, 13 kadın preeklampsi geçirmiş ve erken doğum yaşamıştı. Diğer annelerin hiçbiri preeklampsi yaşamamıştı, ancak 23'ü yine de erken doğum yaşamıştı ve 13 kişilik bir kontrol grubu ise tam zamanlı doğum yapmıştı.
Skinner'ın ekibi, hücrelerini epigenetiklerindeki modifikasyonlar için analiz etti. Epigenetik, DNA dizisinden bağımsız olan ancak genlerin nasıl davrandığını belirleyen moleküler faktörler ve süreçlerdir.
Araştırmacılar, preeklampsi geçiren annelerin, DNA metilasyon bölgeleri olarak bilinen bölgelerde 389 epigenetik modifikasyona sahip olduğunu buldu. Bu modifikasyonlar, durumun yaşanmadığı annelerde bulunmadı. Ayrıca, bu modifikasyon seti, preeklampsi olmayan ancak erken doğum yaşayan diğer annelerin epigenetiği ile yalnızca %15 oranında örtüşüyordu, bu da bunların preeklampsi ile özel olarak ilişkili epigenetik modifikasyonlar olduğunu gösteriyor.
Gebelik süresinin 37 haftadan az olduğu, erken doğan bebekler, genellikle yetişkinliğe kadar uzanan uzun süreli sağlık sorunları, özellikle de zihinsel ve gelişimsel engeller yaşarlar. Preeklampsinin yalnızca yaklaşık %8-10 oranında erken doğuma neden olduğu tahmin edilmektedir, ancak bunlar genellikle daha ciddi sağlık sorunları olan en erken dönem doğumlarından bazılarıdır.
Daha önce, Skinner'ın ekibi erken doğum riski için potansiyel bir biyobelirteç bulmuştu. Araştırmacılar şimdi, bu araştırmanın sonuçlarının yanı sıra bu çalışmanın sonuçlarını da doğrulayacak bir klinik çalışma yürütmeyi ve nihayetinde bu riskleri daha erken tespit etmek ve koruyucu tıp tedavilerine izin vermek için bir yanak sürüntüsü testi yapmayı umuyorlar.
Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
