DNA içinde yeni keşfedilen bir kod - "mekansal dilbilgisi" olarak adlandırılır - insan genomunda gen aktivitesinin nasıl kodlandığını anlamak için bir işaret sunuyor. Washington Eyalet Üniversitesi ve Kaliforniya Üniversitesi, San Diego'daki araştırmacılar tarafından tanımlanan ve Nature'da yayınlanan bu çığır açıcı bulgu, DNA'da gömülü gizli bir mekansal dil bilgisini ortaya çıkardı. Araştırma, bilim insanlarının gen düzenlemesi ve genetik varyasyonların gelişim veya hastalıkta gen ifadesini nasıl etkileyebileceği konusundaki anlayışlarını yeniden şekillendirebilir.
Bir kişinin genomundaki hangi genlerin açılıp kapatılacağını kontrol eden proteinler olan transkripsiyon faktörleri, bu kodda önemli bir rol oynuyor. Uzun zamandır gen aktivitesinin aktivatörleri veya baskılayıcıları olarak düşünülen bu araştırma, transkripsiyon faktörlerinin işlevinin çok daha karmaşık olduğunu gösteriyor.
WSU Veterinerlik Fakültesi Moleküler Biyolojik Bilimler Okulu'nda araştırmaların çoğunu yöneten WSU yardımcı doçenti Sascha Duttke, “Ders kitaplarında bulacağınız şeylerin aksine, gerçek aktivatörler veya baskılayıcılar olarak hareket eden transkripsiyon faktörleri şaşırtıcı derecede nadirdir.” dedi.
Bunun yerine, bilim insanları çoğu aktivatörün baskılayıcı olarak da işlev görebileceğini buldu. Daha yakından bakıldığında, araştırmacılar birçok transkripsiyon faktörünün işlevinin büyük ölçüde pozisyona bağlı olduğunu buldular.
Transkripsiyon faktörleri arasındaki boşluğun ve bir genin transkripsiyonunun başladığı yere göre pozisyonlarının gen aktivitesinin seviyesini belirlediğini keşfettiler. Örneğin, transkripsiyon faktörleri gen ifadesini bir genin transkripsiyonunun başladığı yerin yukarısında veya önünde konumlandığında aktive edebilir, ancak aşağısında veya bir genin transkripsiyon başlangıç noktasından sonra konumlandığında aktivitesini engelleyebilir.
Bir kişinin genomundaki hangi genlerin açılıp kapatılacağını kontrol eden proteinler olan transkripsiyon faktörleri, bu kodda önemli bir rol oynuyor. Uzun zamandır gen aktivitesinin aktivatörleri veya baskılayıcıları olarak düşünülen bu araştırma, transkripsiyon faktörlerinin işlevinin çok daha karmaşık olduğunu gösteriyor.
WSU Veterinerlik Fakültesi Moleküler Biyolojik Bilimler Okulu'nda araştırmaların çoğunu yöneten WSU yardımcı doçenti Sascha Duttke, “Ders kitaplarında bulacağınız şeylerin aksine, gerçek aktivatörler veya baskılayıcılar olarak hareket eden transkripsiyon faktörleri şaşırtıcı derecede nadirdir.” dedi.
Bunun yerine, bilim insanları çoğu aktivatörün baskılayıcı olarak da işlev görebileceğini buldu. Daha yakından bakıldığında, araştırmacılar birçok transkripsiyon faktörünün işlevinin büyük ölçüde pozisyona bağlı olduğunu buldular.
Transkripsiyon faktörleri arasındaki boşluğun ve bir genin transkripsiyonunun başladığı yere göre pozisyonlarının gen aktivitesinin seviyesini belirlediğini keşfettiler. Örneğin, transkripsiyon faktörleri gen ifadesini bir genin transkripsiyonunun başladığı yerin yukarısında veya önünde konumlandığında aktive edebilir, ancak aşağısında veya bir genin transkripsiyon başlangıç noktasından sonra konumlandığında aktivitesini engelleyebilir.
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
