Los Angeles'taki Terasaki Biyomedikal İnovasyon Enstitüsü'ndeki araştırmacılar, jelatin bazlı bir cerrahi dolgu macunu geliştirdiler. Sızdırmazlık maddesi ısıya duyarlı bir şekilde tasarlandı. Aynı zamanda biyo-yapışkan özelliğiyle, vücuttaki kaygan, ıslak yüzeylere nispeten kolaylıkla yapışıyor. Araştırmacılar bunu, kahve ve zeytinyağında doğal olarak bulunan bir madde olan kafeik asidi jelatin jele dahil ederek, formülasyonun yapışkan gücünü artırmaya yardımcı olarak başardılar.
Vücut içindeki kesikleri kapatmak zor olabilir. İç dokularımızın kaygan yüzeyleri, kullanım kolaylığına uygun değildir ve ayrıca daha misafirperver koşullarda çalışacak birçok dolgu macununu iter. Ayrıca, akciğerler gibi birçok dokumuz sürekli hareket ederek, bu harekete uyum sağlamak için kesikleri kapatmayı ve aynı zamanda sızdırmazlığı sağlamayı zorlaştırır. Geleneksel sütürlerin ve zımbaların düzgün bir şekilde yerleştirilmesi zaman alabilir ve yırtılmalara veya kan kaybına neden olabilir.
Bu sorunların üstesinden gelmek için araştırmacılar, kalp veya akciğerler gibi zorlu dokularda bile vücuttaki kesikleri hızla kapatabilen yeni cerrahi örtücüler geliştiriyorlar. Bu maddelerin biyolojik olarak parçalanabilir ve biyouyumlu olması gerektiğinden, bu tür teknolojilerin çoğu, hayvan kollajeninden türetilen jelatin gibi doğal olarak oluşan malzemelere dayanır.
Önceki jelatin bazlı yara örtüleri ve örtücülerle ilgili sorun, malzeme kırılgan olduğu için yapışma ve mukavemet eksikliğiydi. Bunu iyileştirmenin bir yolu, jelatindeki bölgelere bağlanan ve vücuttaki bağlanma yeteneğini geliştirip, doğal olarak oluşan bir molekül olan katekol eklemek oldu. Bununla birlikte, bu, jelatin malzemelerde katekol için az sayıdaki bağlanma bölgeleri ile sınırlıydı. Malzemedeki katekol miktarının arttırılması, yapışmasını iyileştirebildi.
Terasaki Enstitüsü araştırmacıları, kahvede daha yaygın olarak bulunan kafeik aside yöneldiler. Bu bileşik katekol içeriyor ve oksitlendiğinde tekrarlayan katekol birimleri içeren kafeik asit oligomerleri oluşturuyor. Ortaya çıkan jelatin/kafeik asit malzemesi, iyileştirilmiş biyo-yapışma, jelleşme, enjekte edilebilirlik ve dayanıklılık sergiliyor.
Şimdiye kadar, dolgu macunu, aktif olarak şişirilmekte olan akciğerlerdeki bir deliği kapatabilmek de dahil olmak üzere etkileyici bir etkinlik gösterdi. Projede yer alan bir araştırmacı olan Ali Khademhosseini, “Ekibimiz, biyomalzemelerdeki yapışkan gücü ve çok yönlülüğü önemli ölçüde geliştirmek için manipülatif ve stratejik kimyadan yararlandı. Bu, klinikte daha etkili cerrahi yara yönetimi için heyecan verici olanaklar yaratıyor.” dedi.
Vücut içindeki kesikleri kapatmak zor olabilir. İç dokularımızın kaygan yüzeyleri, kullanım kolaylığına uygun değildir ve ayrıca daha misafirperver koşullarda çalışacak birçok dolgu macununu iter. Ayrıca, akciğerler gibi birçok dokumuz sürekli hareket ederek, bu harekete uyum sağlamak için kesikleri kapatmayı ve aynı zamanda sızdırmazlığı sağlamayı zorlaştırır. Geleneksel sütürlerin ve zımbaların düzgün bir şekilde yerleştirilmesi zaman alabilir ve yırtılmalara veya kan kaybına neden olabilir.
Bu sorunların üstesinden gelmek için araştırmacılar, kalp veya akciğerler gibi zorlu dokularda bile vücuttaki kesikleri hızla kapatabilen yeni cerrahi örtücüler geliştiriyorlar. Bu maddelerin biyolojik olarak parçalanabilir ve biyouyumlu olması gerektiğinden, bu tür teknolojilerin çoğu, hayvan kollajeninden türetilen jelatin gibi doğal olarak oluşan malzemelere dayanır.
Önceki jelatin bazlı yara örtüleri ve örtücülerle ilgili sorun, malzeme kırılgan olduğu için yapışma ve mukavemet eksikliğiydi. Bunu iyileştirmenin bir yolu, jelatindeki bölgelere bağlanan ve vücuttaki bağlanma yeteneğini geliştirip, doğal olarak oluşan bir molekül olan katekol eklemek oldu. Bununla birlikte, bu, jelatin malzemelerde katekol için az sayıdaki bağlanma bölgeleri ile sınırlıydı. Malzemedeki katekol miktarının arttırılması, yapışmasını iyileştirebildi.
Terasaki Enstitüsü araştırmacıları, kahvede daha yaygın olarak bulunan kafeik aside yöneldiler. Bu bileşik katekol içeriyor ve oksitlendiğinde tekrarlayan katekol birimleri içeren kafeik asit oligomerleri oluşturuyor. Ortaya çıkan jelatin/kafeik asit malzemesi, iyileştirilmiş biyo-yapışma, jelleşme, enjekte edilebilirlik ve dayanıklılık sergiliyor.
Şimdiye kadar, dolgu macunu, aktif olarak şişirilmekte olan akciğerlerdeki bir deliği kapatabilmek de dahil olmak üzere etkileyici bir etkinlik gösterdi. Projede yer alan bir araştırmacı olan Ali Khademhosseini, “Ekibimiz, biyomalzemelerdeki yapışkan gücü ve çok yönlülüğü önemli ölçüde geliştirmek için manipülatif ve stratejik kimyadan yararlandı. Bu, klinikte daha etkili cerrahi yara yönetimi için heyecan verici olanaklar yaratıyor.” dedi.
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
