Araştırmacılar Çarşamba günü, yeni koronavirüse erkek ve kadın bağışıklık tepkilerini inceleyen yeni bir çalışmanın, erkeklerin neden COVID-19 ile ciddi şekilde hasta olma olasılığının daha yüksek olduğuna yeni bir ışık tutabileceğini söyledi.
Pandeminin başından beri, erkeklerin, özellikle yaşlı erkeklerin benzer yaştaki kadınlara göre virüsten ölme riskinin çok daha yüksek olduğu açıktı. Ancak bilim adamları henüz tam olarak nedenini belirleyemediler. Nature dergisinde yayınlanan yeni bir çalışma, küresel olarak erkeklerin COVID-19'dan ölümlerin yaklaşık yüzde 60'ını oluşturduğunu ve bağışıklık yanıtlarındaki farklılıkların bunun nedenini açıklayıp açıklayamayacağına baktı. Yale Üniversitesi'nde profesör olan çalışmanın başyazarı Akiko Iwasaki, "Bulduğumuz şey, erkeklerin ve kadınların gerçekten de COVID-19'a farklı bağışıklık tepkileri geliştirdikleriydi. Bu farklılıklar erkeklerde artan hastalığa yatkınlığın altında yatabilir." dedi.
Araştırmacılar, enfekte olmayan kontrol deneklerinden ve Birleşik Devletler ‘deki Yale New Haven Hastanesinde tedavi edilen hastalığı olan hastalardan burun, tükürük ve kan örnekleri topladı. Daha sonra, hastaları bağışıklık tepkilerine bakmak için izlediler. Araştırmacılar, kadınların virüsleri tanıyabilen ve onları ortadan kaldırabilen bir tür beyaz kan hücresi olan T lenfositlerini içeren daha güçlü bir bağışıklık tepkisi oluşturduğunu buldu.
Çalışmada yaşlı kadınlar için bile durum buydu. Aksine, yaşlı erkekler daha zayıf T hücresi aktivitesine sahipti(yaşlandıkça yanıt daha zayıftı). Genel olarak erkekler, vücudun doğal bağışıklık savunmasının başka bir bölümünü oluşturan daha fazla sitokin üretti. Bununla birlikte, ciddi COVID-19 vakaları, bağışıklık sistemi aşırı hızlanmaya başladığında, zararlı ve potansiyel olarak ölümcül olan "sitokin fırtınası" olarak bilinen şeyle ilişkilendirilmiştir.
Çalışma, erken dönemde yüksek konsantrasyonlar gösteren erkeklerin ciddi bir hastalık vakasına sahip olma olasılığının daha yüksek olduğunu, ancak önemli sitokin seviyeleri gösteren kadınların da daha kötüye gittiğini buldu. Yazarlara göre bu, kadın ve erkeklerin farklı tedavilere ihtiyaç duyduğu anlamına gelebilir. Örneğin; Iwasaki, erkekler için T hücre tepkilerini aşılarla güçlendirirken, kadınlara sitokin tepkisini azaltmak için tedavi verilebileceğini söyledi.
Ancak çalışmanın sınırlamaları var. Öncelikle toplam 98 hasta ile örneklem büyüklüğü nispeten küçüktü. Hastaların ortalama yaşı da altmış civarında yüksekti. Araştırma hakkında yorum yapan Edinburgh Üniversitesi'nde profesör olan Eleanor Riley, çalışmada belirtilen bazı farklılıkların muhtemelen yaş veya vücut kitle indeksindeki farklılıklardan kaynaklandığını (bunun gibi diğer faktörler dikkate alındığında cinsiyet farklılıkları ortadan kalkar) söyledi. Riley, tedavilerin yalnızca cinsiyete göre tanımlanmaktansa bireysel olarak uyarlanmasının daha iyi olmasının nedeninin bu olduğunu söyledi.
