Yeni araştırmalara göre, kalıcı konuşma bozukluğu olan çocuklar, arkadaş edinme ve ilişkileri sürdürme konusunda akranlarına göre genellikle daha fazla zorluk yaşıyor. Bristol Üniversitesi'nden araştırmacılar, dünyaca ünlü Children of the 90s (Avon Longitudinal Study of Parents and Children, ALSPAC olarak da bilinir.) uzunlamasına çalışmasından elde edilen verileri kullanarak bir çalışma yürüttüler. Araştırmanın sonuçları Journal of Child Psychology and Psychiatry Advances dergisinde yayınlandı.
Araştırmacılar, Children of the 90s araştırmasının 7.390 katılımcısından toplanan verileri inceledi. Katılımcılar kliniğe sekiz yaşında katıldı. Çalışma, davranış ve depresyon için sonuçları izledi. Ardından sonuçlar 10, 11 ve 14 yaşlarındakiler için anketler ve görüşmeler kullanılarak ölçüldü.
Çalışma, kalıcı konuşma bozukluğu olan çocukların (kendini ifadede güçlük çeken ve anlaşılması zor veya zar zor anlaşılabilen) aynı zamanda artan düzeyde sosyal, duygusal ve davranışsal zorluklar (SEBD) yaşayıp yaşamadıklarını anlamayı amaçladı. Araştırmacılar ayrıca konuşma bozukluğunun daha sonraki yaşlarda olumsuz sonuçlara yol açma riskine sahip olup olmadığını da bilmek istediler.
Araştırmacılar, sekiz yaşında kalıcı bir konuşma bozukluğu olan çocukların, akranlarına kıyasla 10 ila 11 yaşlarında akran sorunları yaşama olasılığının daha yüksek olduğunu buldular. Bununla birlikte, konuşma bozukluğu olan çocukların, 10 yaşında depresif semptomlar geliştirme veya 11 ila 14 yaşlarında antisosyal ve risk alma davranışlarına dahil olma oranında artış görülmedi.
Araştırmacılar, kalıcı konuşma bozukluğu ile SEBD arasındaki ilişkileri anlamanın, eğitim ve sağlık hizmetlerine bilgi sağlayabileceğine, risk altındaki çocukların tespit edilmesini ve mümkün olan en iyi desteğin sunulmasını sağlamalarına yardımcı olabileceğine inanıyor.
Bristol Dental School'da Konuşma ve İletişim bölümünde doçent olan Dr. Yvonne Wren, “Bristol's Children of the 90's, binlerce çocuktan yaşamları boyunca sağlık verileri topladı ve bu bize çocuklarda kalıcı konuşma bozukluğunu incelemek için eşsiz bir fırsat sunuyor. Bulgularımız, kalıcı konuşma sorunlarının çocuğun gelişiminin diğer yönlerini etkileyebileceğini göstermektedir. Bu nedenle, okul yılları boyunca kalıcı konuşma sorunları olan herhangi bir çocuğu izlemek ve desteklemek önemlidir. Konuşma ve Dil Terapistleri, eğitim - sağlık personeli, kalıcı konuşma bozukluğu olan çocukların okulda akran ilişkileri ve duygularla ilgili zorluklar yaşama riski altında olduğunun farkında olmalıdır. Erken müdahale, ileri çocukluk ve ergenlik dönemindeki herhangi bir olumsuz sonucun azaltılmasına da yardımcı olabilir.” dedi.
Araştırmacılar, Children of the 90s araştırmasının 7.390 katılımcısından toplanan verileri inceledi. Katılımcılar kliniğe sekiz yaşında katıldı. Çalışma, davranış ve depresyon için sonuçları izledi. Ardından sonuçlar 10, 11 ve 14 yaşlarındakiler için anketler ve görüşmeler kullanılarak ölçüldü.
Çalışma, kalıcı konuşma bozukluğu olan çocukların (kendini ifadede güçlük çeken ve anlaşılması zor veya zar zor anlaşılabilen) aynı zamanda artan düzeyde sosyal, duygusal ve davranışsal zorluklar (SEBD) yaşayıp yaşamadıklarını anlamayı amaçladı. Araştırmacılar ayrıca konuşma bozukluğunun daha sonraki yaşlarda olumsuz sonuçlara yol açma riskine sahip olup olmadığını da bilmek istediler.
Araştırmacılar, sekiz yaşında kalıcı bir konuşma bozukluğu olan çocukların, akranlarına kıyasla 10 ila 11 yaşlarında akran sorunları yaşama olasılığının daha yüksek olduğunu buldular. Bununla birlikte, konuşma bozukluğu olan çocukların, 10 yaşında depresif semptomlar geliştirme veya 11 ila 14 yaşlarında antisosyal ve risk alma davranışlarına dahil olma oranında artış görülmedi.
Araştırmacılar, kalıcı konuşma bozukluğu ile SEBD arasındaki ilişkileri anlamanın, eğitim ve sağlık hizmetlerine bilgi sağlayabileceğine, risk altındaki çocukların tespit edilmesini ve mümkün olan en iyi desteğin sunulmasını sağlamalarına yardımcı olabileceğine inanıyor.
Bristol Dental School'da Konuşma ve İletişim bölümünde doçent olan Dr. Yvonne Wren, “Bristol's Children of the 90's, binlerce çocuktan yaşamları boyunca sağlık verileri topladı ve bu bize çocuklarda kalıcı konuşma bozukluğunu incelemek için eşsiz bir fırsat sunuyor. Bulgularımız, kalıcı konuşma sorunlarının çocuğun gelişiminin diğer yönlerini etkileyebileceğini göstermektedir. Bu nedenle, okul yılları boyunca kalıcı konuşma sorunları olan herhangi bir çocuğu izlemek ve desteklemek önemlidir. Konuşma ve Dil Terapistleri, eğitim - sağlık personeli, kalıcı konuşma bozukluğu olan çocukların okulda akran ilişkileri ve duygularla ilgili zorluklar yaşama riski altında olduğunun farkında olmalıdır. Erken müdahale, ileri çocukluk ve ergenlik dönemindeki herhangi bir olumsuz sonucun azaltılmasına da yardımcı olabilir.” dedi.
Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
