Avustralya'daki RMIT Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, inanılmaz derecede küçük ve karmaşık biyomedikal implantlar oluşturmalarına olanak tanıyan yeni bir 3D baskı tekniği geliştirdiler. Yaklaşım, daha sonra biyomateryal dolgu maddesiyle doldurulabilen tutkal kalıplarının basılmasını içeriyor. Küf çözüldüğünde biyomateryal yapı kalıyor. Heyecan verici bir şekilde, teknik, şu anda liselerde bile yaygın olarak bulunanlar gibi standart 3D yazıcıları ve bir baskı malzemesi olarak PVA yapıştırıcısını kullanıyor.
Doku değişimlerini basmak çok büyük bir araştırma alanı, ancak dünyanın dört bir yanındaki ekipler, basılı implantların uygulanabilirliğini artırmaya yardımcı olabilecek oldukça karmaşık yapılar oluşturmak için mücadele etti. Dokular doğal olarak karmaşık, fakat şimdiye kadar, 3D yazdırılmış biyomalzemeler çözünürlük ve karmaşıklık açısından biraz kaba. Bu araştırmacılar, daha karmaşık yapılar oluşturmayı hedeflerken ters bir şekil basmanın daha iyi bir yaklaşım olabileceğini fark ettiler.
RMIT basın bülteninde çalışmaya katılan araştırmacı Cathal O'Connell, “Standart bir 3D yazıcıyla yapabileceğiniz şekiller, baskı nozülünün boyutuyla sınırlıdır - açıklığın malzemenin geçmesine izin verecek kadar büyük olması gerekir ve sonuçta bu da ne kadar küçük baskı yapabileceğinizi etkiler. Ancak basılı malzeme arasındaki boşluklar çok daha küçük ve çok daha karmaşık olabilir. Düşüncemizi tersine çevirerek, esasen istediğimiz yapıyı 3D baskılı kalıbımızın içindeki boş alana çizeriz. Bu, hücrelerin gelişeceği küçük, karmaşık mikro yapılar oluşturmamızı sağlıyor.” dedi.
Araştırmacılar, tekniklerine Negative Embodied Sacrificial Template 3D (NEST3D) baskısı adını verdiler.
O’Connell, “En önemlisi, tekniğimiz hazır tıbbi sınıf malzemeleri kullanacak kadar çok yönlüdür. Basit bir lise sınıfı 3D yazıcısı kullanarak bu kadar karmaşık şekiller oluşturmak olağanüstü. Bu, sahaya giriş çıtasını gerçekten düşürüyor ve bizi doku mühendisliğini tıbbi bir gerçeklik haline getirmeye önemli bir adım daha yaklaştırıyor.” açıklamasında bulundu.
Doku değişimlerini basmak çok büyük bir araştırma alanı, ancak dünyanın dört bir yanındaki ekipler, basılı implantların uygulanabilirliğini artırmaya yardımcı olabilecek oldukça karmaşık yapılar oluşturmak için mücadele etti. Dokular doğal olarak karmaşık, fakat şimdiye kadar, 3D yazdırılmış biyomalzemeler çözünürlük ve karmaşıklık açısından biraz kaba. Bu araştırmacılar, daha karmaşık yapılar oluşturmayı hedeflerken ters bir şekil basmanın daha iyi bir yaklaşım olabileceğini fark ettiler.
RMIT basın bülteninde çalışmaya katılan araştırmacı Cathal O'Connell, “Standart bir 3D yazıcıyla yapabileceğiniz şekiller, baskı nozülünün boyutuyla sınırlıdır - açıklığın malzemenin geçmesine izin verecek kadar büyük olması gerekir ve sonuçta bu da ne kadar küçük baskı yapabileceğinizi etkiler. Ancak basılı malzeme arasındaki boşluklar çok daha küçük ve çok daha karmaşık olabilir. Düşüncemizi tersine çevirerek, esasen istediğimiz yapıyı 3D baskılı kalıbımızın içindeki boş alana çizeriz. Bu, hücrelerin gelişeceği küçük, karmaşık mikro yapılar oluşturmamızı sağlıyor.” dedi.
Araştırmacılar, tekniklerine Negative Embodied Sacrificial Template 3D (NEST3D) baskısı adını verdiler.
O’Connell, “En önemlisi, tekniğimiz hazır tıbbi sınıf malzemeleri kullanacak kadar çok yönlüdür. Basit bir lise sınıfı 3D yazıcısı kullanarak bu kadar karmaşık şekiller oluşturmak olağanüstü. Bu, sahaya giriş çıtasını gerçekten düşürüyor ve bizi doku mühendisliğini tıbbi bir gerçeklik haline getirmeye önemli bir adım daha yaklaştırıyor.” açıklamasında bulundu.
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
