Mount Sinai Hastanesi'ndeki araştırmacılar kanser için mRNA bazlı bir tedavi geliştirdiler. Yaklaşım, mRNA tedavisinin lipid nanopartiküller halinde verilmesini birleştiriyor ve aynı zamanda lipid kaplı mRNA ile tedavi yoluyla hazırlanan dendritik hücrelerin birlikte verilmesini içeriyor. Teknoloji, tümörlerin bağışıklık sistemini atlatmak için kullandığı, bazıları daha geleneksel immünoterapileri engelleyebilen, bağışıklıktan kaçma hilelerinin bir kısmının üstesinden gelmeyi amaçlıyor. Buna karşılık, araştırmacıların CATCH adını verdiği bu tedavi, kansere karşı bağışıklık tepkisini desteklemek için tümör mikro ortamını modüle ederek kanser bağışıklık döngüsünü ilerletmeyi amaçlıyor.
Modern immünoterapilerin çeşitli kanserlerde önemli etkileri olabilir, ancak her zaman başarılı olmazlar. Tümörler kendilerini bağışıklık sisteminden gizlemek veya bağışıklık sisteminin kanser hücrelerini tanıma ve yok etme aktivitesini bastırmak için çeşitli hileler kullanır. Kansere karşı mücadelede kullanılabilecek hücre türlerinden biri, T hücrelerini hangi hücreleri hedefleyeceği konusunda 'eğitebilen' dendritik hücrelerdir. Bununla birlikte, dendritik hücreleri hedef alan tedaviler, tümörlerin immün-kaçınma davranışı nedeniyle karışık başarı göstermiştir.
Araştırmada yer alan araştırmacı Yizhou Dong, “Dendritik hücrelerin veya uyarlayıcı hücre tedavilerinin bu kritik rolünü güçlendirmeye yönelik yaklaşımların çoğu, yüzeylerindeki spesifik moleküller tümör hücrelerine bağlandığında dendritik hücrelere sağlanan aktivasyon sinyallerini arttırmayı amaçlıyor. Ancak bunlar klinik çalışmalarda umulduğu kadar başarılı olmadı. Bunun nedeni, tümörlerin, kansere karşı bağışıklık döngüsünün her aşamasını kapatacak şekilde farklı biçimlerde gelişme eğiliminde olmalarıdır.” dedi.
CATCH sistemi çift yönlü bir saldırı içeriyor. Bunun bir yönü, bir lipit nanopartikülünün içine yerleştirilmiş bir mRNA terapisini içeriyor. MRNA, aktive edilmiş T hücrelerinde bulunan bir transmembran ligandı olan CD40'ı kodluyor. Bu nanopartiküller, kanser hücrelerinde ligandın ekspresyonunu sağlıyor, bu da tümörlerde immün aracılı hücre ölümünü tetikliyor ve bu da çevreye çok sayıda tümör antijeni salıyor. Saldırının ikinci ucu, hastadan alınan, aynı mRNA yüklü nanopartiküller kullanılarak tedavi edilen ve daha sonra hastaya yeniden verilen dendritik hücreler. Bu hücreler, tümör dokusundaki ilk nanopartikül seti tarafından üretilen artan CD40 ekspresyonuna tepki veriyor ve tümör mikro ortamını, daha sonraki bağışıklık saldırısına daha uygun hale getirmek için yeniden programlamaya devam ediyor.
Modern immünoterapilerin çeşitli kanserlerde önemli etkileri olabilir, ancak her zaman başarılı olmazlar. Tümörler kendilerini bağışıklık sisteminden gizlemek veya bağışıklık sisteminin kanser hücrelerini tanıma ve yok etme aktivitesini bastırmak için çeşitli hileler kullanır. Kansere karşı mücadelede kullanılabilecek hücre türlerinden biri, T hücrelerini hangi hücreleri hedefleyeceği konusunda 'eğitebilen' dendritik hücrelerdir. Bununla birlikte, dendritik hücreleri hedef alan tedaviler, tümörlerin immün-kaçınma davranışı nedeniyle karışık başarı göstermiştir.
Araştırmada yer alan araştırmacı Yizhou Dong, “Dendritik hücrelerin veya uyarlayıcı hücre tedavilerinin bu kritik rolünü güçlendirmeye yönelik yaklaşımların çoğu, yüzeylerindeki spesifik moleküller tümör hücrelerine bağlandığında dendritik hücrelere sağlanan aktivasyon sinyallerini arttırmayı amaçlıyor. Ancak bunlar klinik çalışmalarda umulduğu kadar başarılı olmadı. Bunun nedeni, tümörlerin, kansere karşı bağışıklık döngüsünün her aşamasını kapatacak şekilde farklı biçimlerde gelişme eğiliminde olmalarıdır.” dedi.
CATCH sistemi çift yönlü bir saldırı içeriyor. Bunun bir yönü, bir lipit nanopartikülünün içine yerleştirilmiş bir mRNA terapisini içeriyor. MRNA, aktive edilmiş T hücrelerinde bulunan bir transmembran ligandı olan CD40'ı kodluyor. Bu nanopartiküller, kanser hücrelerinde ligandın ekspresyonunu sağlıyor, bu da tümörlerde immün aracılı hücre ölümünü tetikliyor ve bu da çevreye çok sayıda tümör antijeni salıyor. Saldırının ikinci ucu, hastadan alınan, aynı mRNA yüklü nanopartiküller kullanılarak tedavi edilen ve daha sonra hastaya yeniden verilen dendritik hücreler. Bu hücreler, tümör dokusundaki ilk nanopartikül seti tarafından üretilen artan CD40 ekspresyonuna tepki veriyor ve tümör mikro ortamını, daha sonraki bağışıklık saldırısına daha uygun hale getirmek için yeniden programlamaya devam ediyor.
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
