Alman Ulusal MS kohortunun araştırmasına göre, multipl skleroz (MS) teşhisi sırasında obez olmak, daha yüksek mevcut ve sonraki sakatlık seviyeleri ile bağlantılı. Araştırmacılar, sağlıklı kiloya geri dönmenin MS teşhisi sonrası hastalar için klinik sonuçları iyileştirebileceğini öne sürdüler. Bununla birlikte, hastalık teşhis edildikten sonra obezitenin daha hızlı sakatlık ilerlemesi ile bağlantılı olup olmadığı açık değil.
Bu soruyu yanıtlamak için araştırmacılar, Almanya'nın dört bir yanından Alman Ulusal MS çalışmasına katılan, MS'li 1066 katılımcının verilerini analiz ettiler. Katılımcıların dörtte birinden fazlasını (%29,5, 315) yaş ortalaması 33 olan erkekler oluşturuyordu. MS tanısı sırasında 159 hasta (%15) en az 30 BMI ile obezdi. 68 hastada (%6,5) tip 2 diyabet ve yüksek tansiyon gibi obezite ile ilişkili mevcut durumlar bulundu.
Katılımcıların engellilik düzeyleri, MS tanısından sonra toplam altı yıl boyunca, Genişletilmiş Engellilik Durum Ölçeği (EDSS) kullanılarak iki yılda bir ölçüldü. Ölçek, 0,5'lik artışlarla 0 ila 10 arasında değişiyor. MS teşhisi sırasındaki obezite, altı yıl boyunca MRI beyin taramalarında görüldüğü gibi, daha yüksek bir nüks oranı veya daha yüksek bir sinir hasarı oluşumu ile ilişkili değildi. Bununla birlikte, katılımcıların yaşı, cinsiyeti ve sigara içme durumu göz önüne alındığında, MS teşhisi sırasında ve sonraki üç zaman noktasının her birinde engellilik seviyeleri daha yüksekti.
Obez katılımcılar, obez olmayan katılımcılardan daha kısa bir süre içinde daha yüksek düzeyde engellilik geliştirdiler. Obez hastalar, obez olmayanlar için yaklaşık 18 ay ile karşılaştırıldığında, ortalama olarak 12 ayın hemen altında EDSS'nin üçüncü seviyesine ulaştı. Obez hastaların, ne tür ilaç tedavisi gördüklerine bakılmaksızın, altı yıl içinde üçüncü seviyeye ulaşma olasılıkları da iki kat fazlaydı.
Bu grupta altı yıl içinde EDSS 3 düzeyine ulaşma riski obez hastalarda olmayanlara göre iki kat daha yüksekti. Bu, cinsiyet, yaş ve sigara içme durumunu hesaba kattıktan sonra %84 oranında artan bir riske düştü.
Özellikle, MS teşhisi sırasında aşırı kilolu olmak (25-29.9 arasında bir BMI'ye sahip olmak), o zaman veya daha sonra yüksek engellilik oranları ile açıkça ilişkili değildi. Bu nedenle, çalışma tamamen gözlemsel olduğundan, sorunun kesin nedeni tespit edilemedi. Araştırmacılar, BMI'nin yalnızca çalışmanın başında değerlendirildiğini ve birlikte var olan koşulların tip 2 diyabet ve yüksek tansiyon ile sınırlı olduğunu kabul ediyor. Yazarlar, “MS hastalarında aşırı kilonun değil de obezitenin daha kötü bir sonuçla ilişkili olduğunu bulmamız, vücut kütlesinin MS'de sakatlık birikimi üzerinde bir eşik etkisi olduğunu öne sürüyor. Bu veriler, obezitenin özel yönetiminin, MS teşhisi konan hastaların uzun vadeli klinik sonuçlarını iyileştirmedeki potansiyel değeri için araştırılması gerektiğini gösteriyor.” dedi.
Bu soruyu yanıtlamak için araştırmacılar, Almanya'nın dört bir yanından Alman Ulusal MS çalışmasına katılan, MS'li 1066 katılımcının verilerini analiz ettiler. Katılımcıların dörtte birinden fazlasını (%29,5, 315) yaş ortalaması 33 olan erkekler oluşturuyordu. MS tanısı sırasında 159 hasta (%15) en az 30 BMI ile obezdi. 68 hastada (%6,5) tip 2 diyabet ve yüksek tansiyon gibi obezite ile ilişkili mevcut durumlar bulundu.
Katılımcıların engellilik düzeyleri, MS tanısından sonra toplam altı yıl boyunca, Genişletilmiş Engellilik Durum Ölçeği (EDSS) kullanılarak iki yılda bir ölçüldü. Ölçek, 0,5'lik artışlarla 0 ila 10 arasında değişiyor. MS teşhisi sırasındaki obezite, altı yıl boyunca MRI beyin taramalarında görüldüğü gibi, daha yüksek bir nüks oranı veya daha yüksek bir sinir hasarı oluşumu ile ilişkili değildi. Bununla birlikte, katılımcıların yaşı, cinsiyeti ve sigara içme durumu göz önüne alındığında, MS teşhisi sırasında ve sonraki üç zaman noktasının her birinde engellilik seviyeleri daha yüksekti.
Obez katılımcılar, obez olmayan katılımcılardan daha kısa bir süre içinde daha yüksek düzeyde engellilik geliştirdiler. Obez hastalar, obez olmayanlar için yaklaşık 18 ay ile karşılaştırıldığında, ortalama olarak 12 ayın hemen altında EDSS'nin üçüncü seviyesine ulaştı. Obez hastaların, ne tür ilaç tedavisi gördüklerine bakılmaksızın, altı yıl içinde üçüncü seviyeye ulaşma olasılıkları da iki kat fazlaydı.
Bu grupta altı yıl içinde EDSS 3 düzeyine ulaşma riski obez hastalarda olmayanlara göre iki kat daha yüksekti. Bu, cinsiyet, yaş ve sigara içme durumunu hesaba kattıktan sonra %84 oranında artan bir riske düştü.
Özellikle, MS teşhisi sırasında aşırı kilolu olmak (25-29.9 arasında bir BMI'ye sahip olmak), o zaman veya daha sonra yüksek engellilik oranları ile açıkça ilişkili değildi. Bu nedenle, çalışma tamamen gözlemsel olduğundan, sorunun kesin nedeni tespit edilemedi. Araştırmacılar, BMI'nin yalnızca çalışmanın başında değerlendirildiğini ve birlikte var olan koşulların tip 2 diyabet ve yüksek tansiyon ile sınırlı olduğunu kabul ediyor. Yazarlar, “MS hastalarında aşırı kilonun değil de obezitenin daha kötü bir sonuçla ilişkili olduğunu bulmamız, vücut kütlesinin MS'de sakatlık birikimi üzerinde bir eşik etkisi olduğunu öne sürüyor. Bu veriler, obezitenin özel yönetiminin, MS teşhisi konan hastaların uzun vadeli klinik sonuçlarını iyileştirmedeki potansiyel değeri için araştırılması gerektiğini gösteriyor.” dedi.
Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
