Perinatal Depresyon Tedavisinde Yalnızlıkla Mücadele

UCL araştırmacıları tarafından yürütülen yeni bir kanıt incelemesi, yalnızlığın hamile ve yeni annelerde sıklıkla perinatal depresyona daha fazla sebep olabileceğini ortaya koyuyor. University College London (UCL) araştırmacıları, nitel araştırmanın bir meta-sentezini yürüttüler ve dört kıtadaki 27 araştırma makalesinden 537 kadının ifadelerini bir araya getirdiler. Araştırmacılar, doğum öncesi sınıflar gibi anne adaylarıyla çalışan kişilerin, yalnızlığın öneminin ve yeni anneleri perinatal depresyon riskini azaltmak için iyi sosyal bağlantılar geliştirmeye ve sürdürmeye teşvik etmenin değerinin farkında olmalarını öneriyor. Araştırma BMC Psychiatry'de yayınlandı.

Baş yazar Dr. Katherine Adlington (UCL Psychiatry ve East London NHS Foundation Trust) şunları söyledi: “Yalnızlığın, depresyonlu hamile ve yeni annelerin deneyimlerinin merkezinde yer aldığını bulduk. Depresyon ve yalnızlığın genellikle birbiriyle bağlantılı olduğunu biliyoruz ve bu özellikle perinatal depresyon için geçerli olabilir.”

Perinatal depresyon nedir?

MIND'a göre perinatal depresyon, hamileliğin başlangıcından doğumdan yaklaşık bir yıl sonrasına kadar herhangi bir zamanda ortaya çıkabilir. Huzursuzluğa, değersizliğe ve özgüven eksikliğine neden olabilir. Yaygındır, altı hamile kadından birini etkiler ve yeni ebeveynlerin yaşam kalitesini önemli ölçüde etkileyebilir. Perinatal depresyon tedavileri kişiden kişiye değişir. Doktorlar konuşma terapisi, ilaç tedavisi, bu ikisinin bir kombinasyonu veya elektrokonvülsif terapiler (ECT) önerebilir.

Ekip verileri gözden geçirdiğinde, çalışmalar boyunca yalnızlığın öne çıkmasına rağmen, perinatal depresyonda yalnızlığa ilişkin çok az araştırma buldular.

Yalnızlığın bazı nedenleri arasında damgalanma, kendini tecrit etme, duygusal kopukluk ve yeterince destek alamama sayılabilir. Pek çok kadın, "kötü anne" olarak yargılanma korkusu bildirdi ve kötü ruh sağlığı etiketlenmesi yaşadı, bu da onların perinatal depresyon semptomlarını gizlemelerine yol açtı. Ayrıca, birçok kadın doğumdan sonra, hamilelikten önceki yaşamlarından, diğer annelerden ve bebekten ani bir duygusal kopukluk yaşadıklarını bildirmektedir. Diğerleri, etrafındaki insanlardan beklenen ve gerçek destek arasında bir uyumsuzluk olduğunu bildirdi.

Veri incelemesi ayrıca perinatal depresif belirtileri iyileştirmenin yollarını da vurguluyor. Sağlık uzmanlarından doğrulama ve anlayışla yaklaşım yardımcı oldu ki bu da yalnızlık hissini hafifletebiliyor. Depresyon yaşayan diğer annelerden akran desteği de yardımcı oldu, ancak yalnızca paylaşacak benzer hikayeleri varsa.

UCL'de Ruh Sağlığı Ağı'nda Yalnızlık ve Sosyal İzolasyon'a eş liderlik eden kıdemli yazar Profesör Sonia Johnson (UCL Psikiyatri ve Camden ve Islington NHS Foundation Trust) şunları söyledi: “Kadınların hamileliğin erken döneminde yalnızlığın ne kadar yaygın olduğunu anlamalarına yardımcı olmak ve nasıl akıl sağlığı sorunlarına yol açabileceğiyle, bu tür duyguları hissetmenin sorun olmadığıyla ilgili bilgilendirme, perinatal akıl hastalığının etkisini azaltmanın önemli bir yolu olabilir. Sağlık uzmanlarının, kadınların yalnızlık deneyimlerinde duyulduklarını ve onaylandıklarını hissetmelerine yardımcı olma konusunda da önemli bir rol oynadığını bulduk. Akran, sosyal ve aile desteğinin perinatal depresyonu azaltmada çok önemli olması muhtemeldir; Bu çalışma, şu anda sosyal bağlantının önemini anlamaya yardımcı oluyor, ancak perinatal dönemde yalnızlığın neden bu kadar önemli olduğunu anlamak ve onu önlemenin veya azaltmanın etkili yollarını geliştirmek için yapılacak daha çok şey var.”