Ulusal Sağlık Enstitüleri'nin bir parçası olan Ulusal Göz Enstitüsü'ndeki araştırmacılar, dış kan-retina bariyerini oluşturan göz dokusunun 3 boyutlu biyobaskısı için bir yöntem geliştirdiler. Bu doku retinadaki fotoreseptörleri destekler ve yaşa bağlı makula dejenerasyonunun başlamasında rol oynar.
Araştırmacılar, öncelikle hasta kök hücrelerinden türetilen farklı hücre türlerini, biyobaskı için uygun bir hidrojel taşıyıcıda birleştirdi ve doğal dokunun birçok özelliğini taklit eden bir doku yapısı oluşturdu. Araştırmacılar, tekniğin çeşitli göz hastalıklarını incelemek için sınırsız bir göz dokusu kaynağı oluşturmalarına izin vermesini umuyorlar.
Araştırmacılar, hastalığı incelemek için daha gelişmiş in vitro doku modelleri geliştirme konusunda ilerleme kaydediyorlar. Birçok hastalık ilgili ve yararlı in vitro modellerden yoksun durumda, birçok durumda deney hayvanları insan fizyolojisini tam olarak taklit edemeyebilir ve etik kaygılar doğurabilir. Bu nedenle, insan dokularını doğru bir şekilde taklit etmeye ve hastalıkları incelemeye izin veren daha gelişmiş in vitro sistemler geliştirmeye ihtiyaç var.
Çalışmaya katılan bir araştırmacı olan Kapil Bharti, “Yaşa bağlı makula dejenerasyonunun dış kan-retina bariyerinde başladığını biliyoruz. Bununla birlikte, yaşa bağlı makula dejenerasyonunun başlama ve ileri kuru - ıslak aşamalara ilerleme mekanizmaları, fizyolojik olarak ilgili insan modellerinin olmaması nedeniyle tam olarak anlaşılamamıştır.” dedi.
Bunu ele almak için, araştırmacılar dış kan-retina bariyerinin 3 boyutlu biyo-baskılı bir modelini geliştirdiler. Yaşa bağlı makula dejenerasyonunda, bu dokunun retinal pigment epiteli (RPE) parçalanarak fotoreseptör dejenerasyonuna ve sonunda görme bozukluğuna yol açar.
Basılı yapıları oluşturmak için araştırmacılar, hasta kök hücrelerinden türetilen üç hücre tipini birleştirdi. Bunlar perisitler, endotel hücreleri ve fibroblastlardı. Hücreleri sıcaklığa duyarlı bir hidrojel ile karıştırdılar ve ardından karışımı biyolojik olarak parçalanabilen bir yapı iskelesi üzerine biyobaskıladılar. Araştırmacılar doku yapılarını kültürlediler ve doğal dış kan-retina bariyerinin özelliklerini göstererek yaklaşık altı hafta sonra olgunluğa eriştiklerini gözlemlediler. Daha sonra dokuyu düşük oksijene maruz bırakarak yaşa bağlı makula dejenerasyonunu modellemeyi başardılar ve insanlarda durumu tedavi etmek için kullanılan ilaçların etkilerini test ettiler.
Bharti, “Hücreleri yazdırarak, normal dış kan-retina bariyeri anatomisi için gerekli olan hücresel ipuçlarının değişimini kolaylaştırıyoruz. Örneğin, RPE hücrelerinin varlığı, fibroblastlarda Bruch zarının oluşumuna katkıda bulunan gen ekspresyonu değişikliklerini indükler - bu, yıllar önce önerilmiş ancak bizim modelimize kadar kanıtlanmamış bir şey.” diye ekledi.
Araştırmacılar, öncelikle hasta kök hücrelerinden türetilen farklı hücre türlerini, biyobaskı için uygun bir hidrojel taşıyıcıda birleştirdi ve doğal dokunun birçok özelliğini taklit eden bir doku yapısı oluşturdu. Araştırmacılar, tekniğin çeşitli göz hastalıklarını incelemek için sınırsız bir göz dokusu kaynağı oluşturmalarına izin vermesini umuyorlar.
Araştırmacılar, hastalığı incelemek için daha gelişmiş in vitro doku modelleri geliştirme konusunda ilerleme kaydediyorlar. Birçok hastalık ilgili ve yararlı in vitro modellerden yoksun durumda, birçok durumda deney hayvanları insan fizyolojisini tam olarak taklit edemeyebilir ve etik kaygılar doğurabilir. Bu nedenle, insan dokularını doğru bir şekilde taklit etmeye ve hastalıkları incelemeye izin veren daha gelişmiş in vitro sistemler geliştirmeye ihtiyaç var.
Çalışmaya katılan bir araştırmacı olan Kapil Bharti, “Yaşa bağlı makula dejenerasyonunun dış kan-retina bariyerinde başladığını biliyoruz. Bununla birlikte, yaşa bağlı makula dejenerasyonunun başlama ve ileri kuru - ıslak aşamalara ilerleme mekanizmaları, fizyolojik olarak ilgili insan modellerinin olmaması nedeniyle tam olarak anlaşılamamıştır.” dedi.
Bunu ele almak için, araştırmacılar dış kan-retina bariyerinin 3 boyutlu biyo-baskılı bir modelini geliştirdiler. Yaşa bağlı makula dejenerasyonunda, bu dokunun retinal pigment epiteli (RPE) parçalanarak fotoreseptör dejenerasyonuna ve sonunda görme bozukluğuna yol açar.
Basılı yapıları oluşturmak için araştırmacılar, hasta kök hücrelerinden türetilen üç hücre tipini birleştirdi. Bunlar perisitler, endotel hücreleri ve fibroblastlardı. Hücreleri sıcaklığa duyarlı bir hidrojel ile karıştırdılar ve ardından karışımı biyolojik olarak parçalanabilen bir yapı iskelesi üzerine biyobaskıladılar. Araştırmacılar doku yapılarını kültürlediler ve doğal dış kan-retina bariyerinin özelliklerini göstererek yaklaşık altı hafta sonra olgunluğa eriştiklerini gözlemlediler. Daha sonra dokuyu düşük oksijene maruz bırakarak yaşa bağlı makula dejenerasyonunu modellemeyi başardılar ve insanlarda durumu tedavi etmek için kullanılan ilaçların etkilerini test ettiler.
Bharti, “Hücreleri yazdırarak, normal dış kan-retina bariyeri anatomisi için gerekli olan hücresel ipuçlarının değişimini kolaylaştırıyoruz. Örneğin, RPE hücrelerinin varlığı, fibroblastlarda Bruch zarının oluşumuna katkıda bulunan gen ekspresyonu değişikliklerini indükler - bu, yıllar önce önerilmiş ancak bizim modelimize kadar kanıtlanmamış bir şey.” diye ekledi.
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
