Leeds Üniversitesi, iklim değişikliğinin Afrika'da sıtmanın yayılmasını nasıl etkilediğini izlemek için yeni bir modele öncülük etti. Araştırma ayrıca Zambezi Nehri gibi su yollarının sıtmanın yayılması üzerindeki etkisini de belirledi.
Küresel ısınmanın sıtmanın bulaşmasını nasıl etkilediğini tahmin etmeye yönelik önceki yöntemler, sivrisineklerin üremesine uygun yüzey suyunu ölçmek için toplam yağış miktarına dayanıyordu. Üniversitenin yeni yaklaşımı, gerçek dünyadaki buharlaşma, sızma ve nehirlerdeki akış süreçlerini dahil etmek için çeşitli iklimsel ve hidrolojik modelleri kullanıyor.
Çalışma, nüfusun yaklaşık dört katının, daha önce tahmin edilenden yılın dokuz ayına kadar sıtmanın bulaşmasına uygun bölgelerde yaşadığını ortaya çıkardı. Araştırmacılar, bulgularının hastalığın yayılmasını kontrol altına almak için daha hedefe yönelik müdahalelerin geliştirilmesine yardımcı olabileceğine inanıyor.
Leeds Coğrafya Okulu Su Araştırmaları Doçenti ve çalışmanın başyazarı Dr. Mark Smith şöyle açıkladı: “Bu bize Afrika'nın neresinde sıtmanın daha iyi veya daha kötü hale geleceği konusunda fiziksel olarak daha gerçekçi bir tahmin verecek. Ve su akışlarına ilişkin giderek daha ayrıntılı tahminler mümkün hale geldikçe, bu anlayışı, sıtmaya yönelik müdahalelerin daha hedefli ve bilinçli bir şekilde önceliklendirilmesini ve özel olarak uyarlanmasını sağlamak için kullanabiliriz. Çoğu zaman mevcut olan kıt sağlık kaynakları göz önüne alındığında bu gerçekten faydalı olabilir.”
2022'de sıtma, dünya çapındaki 249 milyon vakanın 608.000'inin ölümüne neden oldu ve yükün %95'i Afrika’daydı. Ancak son yıllarda kontrol önlemlerine yapılan yatırımların azalması nedeniyle sıtmayı azaltma çabalarında bir yavaşlamaya tanık olduk. İklim değişikliğinin sıtmanın bulaşma dinamiklerini değiştirmesi bekleniyor. Araştırmacılar, 2025'ten itibaren beklenen daha sıcak ve kurak koşulların sıtmanın bulaşmasına uygun alanları azaltabileceğini öne sürüyor.
Yeni hidroloji odaklı model, iklim değişikliğinin sıtmaya uygunluk üzerindeki etkilerinin önceden tahmin edilenden daha önemli olduğunu ortaya koyuyor. Projeksiyonlar Afrika genelinde farklı etkileri gösteriyor. Batı Afrika'da sıtmaya uygunluktaki azalmalar önceden düşünülenden daha doğuya doğru uzanırken, Güney Afrika Orange Nehri gibi su yollarında artan riskle karşılaşabilir. Yüzey suyu akışları, özellikle kurak savan bölgelerindeki nehir taşkın yatakları boyunca sıtmanın bulaşma riskini önemli ölçüde etkilemektedir. İklim değişikliği nedeniyle sezon uzunluğundaki değişiklikler hastalık bulaşmasını artırabilir.
Sıtma riskindeki azalma olumlu görünse de, bu durum su mevcudiyetinin azalması ve dang humması gibi hastalıkların riskinin artmasıyla örtüşüyor.
Küresel ısınmanın sıtmanın bulaşmasını nasıl etkilediğini tahmin etmeye yönelik önceki yöntemler, sivrisineklerin üremesine uygun yüzey suyunu ölçmek için toplam yağış miktarına dayanıyordu. Üniversitenin yeni yaklaşımı, gerçek dünyadaki buharlaşma, sızma ve nehirlerdeki akış süreçlerini dahil etmek için çeşitli iklimsel ve hidrolojik modelleri kullanıyor.
Çalışma, nüfusun yaklaşık dört katının, daha önce tahmin edilenden yılın dokuz ayına kadar sıtmanın bulaşmasına uygun bölgelerde yaşadığını ortaya çıkardı. Araştırmacılar, bulgularının hastalığın yayılmasını kontrol altına almak için daha hedefe yönelik müdahalelerin geliştirilmesine yardımcı olabileceğine inanıyor.
Leeds Coğrafya Okulu Su Araştırmaları Doçenti ve çalışmanın başyazarı Dr. Mark Smith şöyle açıkladı: “Bu bize Afrika'nın neresinde sıtmanın daha iyi veya daha kötü hale geleceği konusunda fiziksel olarak daha gerçekçi bir tahmin verecek. Ve su akışlarına ilişkin giderek daha ayrıntılı tahminler mümkün hale geldikçe, bu anlayışı, sıtmaya yönelik müdahalelerin daha hedefli ve bilinçli bir şekilde önceliklendirilmesini ve özel olarak uyarlanmasını sağlamak için kullanabiliriz. Çoğu zaman mevcut olan kıt sağlık kaynakları göz önüne alındığında bu gerçekten faydalı olabilir.”
2022'de sıtma, dünya çapındaki 249 milyon vakanın 608.000'inin ölümüne neden oldu ve yükün %95'i Afrika’daydı. Ancak son yıllarda kontrol önlemlerine yapılan yatırımların azalması nedeniyle sıtmayı azaltma çabalarında bir yavaşlamaya tanık olduk. İklim değişikliğinin sıtmanın bulaşma dinamiklerini değiştirmesi bekleniyor. Araştırmacılar, 2025'ten itibaren beklenen daha sıcak ve kurak koşulların sıtmanın bulaşmasına uygun alanları azaltabileceğini öne sürüyor.
Yeni hidroloji odaklı model, iklim değişikliğinin sıtmaya uygunluk üzerindeki etkilerinin önceden tahmin edilenden daha önemli olduğunu ortaya koyuyor. Projeksiyonlar Afrika genelinde farklı etkileri gösteriyor. Batı Afrika'da sıtmaya uygunluktaki azalmalar önceden düşünülenden daha doğuya doğru uzanırken, Güney Afrika Orange Nehri gibi su yollarında artan riskle karşılaşabilir. Yüzey suyu akışları, özellikle kurak savan bölgelerindeki nehir taşkın yatakları boyunca sıtmanın bulaşma riskini önemli ölçüde etkilemektedir. İklim değişikliği nedeniyle sezon uzunluğundaki değişiklikler hastalık bulaşmasını artırabilir.
Sıtma riskindeki azalma olumlu görünse de, bu durum su mevcudiyetinin azalması ve dang humması gibi hastalıkların riskinin artmasıyla örtüşüyor.
Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
