Bilim insanları, birbirinden tamamen bağımsız görünen iki hastalık arasındaki moleküler köprüyü gün yüzüne çıkardı. Tianjin Tıp Üniversitesi'nden Dr. Feng Liu liderliğindeki ekip, yarım milyondan fazla bireyin genom verilerini analiz ederek şizofreni ve kemik erimesi (osteoporoz) arasında 195 ortak genetik bölge saptadı. Genomic Psychiatry dergisinde yayımlanan bu kapsamlı araştırma, şizofreni hastalarının neden genel popülasyona göre çok daha yüksek oranda kemik erimesi ve kırık riskiyle karşı karşıya olduğunu genetik düzeyde açıklıyor.
On yıllardır psikiyatri uzmanlarını meşgul eden bu paradoks, bugüne kadar genellikle D vitamini eksikliği veya antipsikotik ilaçların yan etkileriyle açıklanıyordu. Ancak yeni bulgular, bu durumun çevresel faktörlerden çok daha derin, biyolojik bir temele dayandığını kanıtlıyor. Şizofreni ve kemik sağlığı, her ikisi de binlerce genetik varyanttan etkilenen karmaşık yapılar; araştırmacılar bu varyantların önemli bir kısmının çakıştığını saptayarak, beynin sinyalleşme yolları ile kemik dokusunun inşası arasında moleküler bir benzerlik olduğunu ortaya koydu.
Araştırmanın en dikkat çekici bulgularından biri, genetik çakışmanın tüm iskelet sisteminde aynı düzeyde olmamasıdır. Veriler, şizofreni ile topuk kemiği mineral yoğunluğu arasında, vücudun diğer bölgelerine kıyasla çok daha güçlü bir genetik bağ olduğunu gösteriyor. Toplamda 1376 protein kodlayan genin her iki hastalıkla da ilişkili olduğu belirlenirken; bu genlerin sadece düşünce sistemini değil, kemiğin kolajen yapısını ve amino asit işleme süreçlerini de aynı anda yönettiği anlaşıldı.
Bu genetik harita, klinik pratikte devrim yaratma potansiyeli taşıyor. Gelecekte psikiyatristler, şizofreni teşhisi konulan hastalar için sadece zihinsel sağlık planı yapmakla kalmayacak, aynı zamanda hastanın genetik risk skoruna bakarak kemik sağlığını da proaktif olarak izleyebilecek. Kişiye özel tıp yaklaşımıyla, yüksek risk taşıyan bireylerde kemik erimesi henüz başlamadan önleyici tedaviler devreye sokulabilecek ve hastaların yaşam kalitesini düşüren ağır kırıkların önüne geçilebilecek.
Çalışma aynı zamanda ilaç geliştirme süreçleri için de yeni bir perspektif sunuyor. Eğer belirli genetik yollar hem şizofreniyi hem de kemik kırılganlığını aynı anda tetikliyorsa, bu yolları hedef alan yeni nesil ilaçlar her iki soruna birden çözüm sunabilir. Uzmanlar, "organonitrojen bileşik metabolizması" gibi paylaşılan yolakların keşfedilmesinin, hem beyindeki nörotransmitter sentezi hem de kemikteki protein üretimi için ortak bir tedavi zemini hazırlayabileceğini belirtiyor.
Gelecek çalışmaların, bu ortak genetik yolların nasıl manipüle edilebileceğine odaklanması ve şizofreni hastalarının kemik sağlığını koruyacak yeni klinik kılavuzların oluşturulması hedefleniyor.
