Acı maddeler için tat alıcıları sadece dilde değil, ağız boşluğu dışındaki hücrelerde de bulunur. Münih Teknik Üniversitesi'ndeki Leibniz Gıda Sistemleri Biyolojisi Enstitüsü tarafından yapılan yeni bir çalışmanın gösterdiği gibi, ağız dışı acı tat alıcıları safra asitleri için endojen sensörler olarak da hizmet edebiliyor. Bu keşif, gıda bileşenlerine ek olarak, endojen maddelerin acı tat reseptörlerinin evrimini etkilemiş olabileceğini düşündürmekte. Ayrıca çalışma, ağız dışı acı tat reseptörlerinin dahil olduğu gıda bileşenlerinin sağlık üzerindeki etkilerini araştırmak için yeni yaklaşımlar sunuyor.
Tat sensörleri olarak acı tat reseptörleri, gıdadaki potansiyel toksinleri tespit etmeye ve bunlardan kaçınmaya hizmet eder. Nispeten yeni bulgular ayrıca acı tat alıcılarının akciğer, beyin ve mide-bağırsak sistemi hücreleri ile kan ve sperm hücrelerinde de bulunduğunu gösteriyor.
Bu bulgulara dayanarak, acı tat reseptörlerinin öncelikle tat reseptörleri olarak mı yoksa daha ziyade endojen acı maddelerle etkileşime giren endojen sensörler olarak mı evrimleştiği sorusu ortaya çıkıyor. İkincisi, elbette, karşılık gelen vücut sıvılarındaki endojen maddelerin konsantrasyonlarının, ağız dışı dokular ve hücreler üzerindeki endojen acı tat reseptörlerini aktive etmek için yeterli olup olmadığı oldu.
Safra asitleri, endojen acı maddelere iyi bir örnektir ve çeşitli vücut sıvılarında bulunur. Bu nedenle Almanya, Freising'deki Leibniz Enstitüsü'nden Maik Behrens liderliğindeki bir ekip, yaklaşık 25 insan acı tat alıcı tipinden hangisinin fizyolojik olarak ilgili safra asidi konsantrasyonlarına tepki verdiğini araştırdı. Bu amaçla ekip, yerleşik bir hücresel test sistemi kullandı ve fonksiyonel deneyleri moleküler modelleme yaklaşımlarıyla birleştirdi. Test edilen sekiz safra asidi birincil, ikincil, üçüncül ve konjuge safra asitlerini içeriyordu.
Ekibin gösterdiği gibi, test edilen safra asitlerine beş acı tat alıcı tipi tepki veriyordu. Leibniz Enstitüsü'nde doktora öğrencisi olan ve çalışmaya önemli ölçüde katkıda bulunan Florian Ziegler, “Bu bağlamda, reseptörlerin ölçülen aktivasyon eşikleri, literatürde insan vücut sıvıları için bildirilen safra asidi konsantrasyonlarıyla çok iyi eşleşti.” diyor. Leibniz Enstitüsü Moleküler Modelleme grubunun başkanı Antonella Di Pizio, “Ayrıca, modelleme çalışmaları ile safra asitlerinin acı tat reseptörü TAS2R1'e bağlanmasını karakterize etmekle kalmadık, aynı zamanda deneysel aktivite verilerinin farklılıklarını yeniden ürettik.” diye ekliyor.
Sonuçlar, safra asitleri ile bazı ağız dışı acı tat reseptörleri arasında gerçekten fizyolojik bir ilişki olduğunu ve ikincisinin safra asidi seviyelerinin endojen sensörleri olarak hareket ettiğini gösteriyor.
Tat sensörleri olarak acı tat reseptörleri, gıdadaki potansiyel toksinleri tespit etmeye ve bunlardan kaçınmaya hizmet eder. Nispeten yeni bulgular ayrıca acı tat alıcılarının akciğer, beyin ve mide-bağırsak sistemi hücreleri ile kan ve sperm hücrelerinde de bulunduğunu gösteriyor.
Bu bulgulara dayanarak, acı tat reseptörlerinin öncelikle tat reseptörleri olarak mı yoksa daha ziyade endojen acı maddelerle etkileşime giren endojen sensörler olarak mı evrimleştiği sorusu ortaya çıkıyor. İkincisi, elbette, karşılık gelen vücut sıvılarındaki endojen maddelerin konsantrasyonlarının, ağız dışı dokular ve hücreler üzerindeki endojen acı tat reseptörlerini aktive etmek için yeterli olup olmadığı oldu.
Safra asitleri, endojen acı maddelere iyi bir örnektir ve çeşitli vücut sıvılarında bulunur. Bu nedenle Almanya, Freising'deki Leibniz Enstitüsü'nden Maik Behrens liderliğindeki bir ekip, yaklaşık 25 insan acı tat alıcı tipinden hangisinin fizyolojik olarak ilgili safra asidi konsantrasyonlarına tepki verdiğini araştırdı. Bu amaçla ekip, yerleşik bir hücresel test sistemi kullandı ve fonksiyonel deneyleri moleküler modelleme yaklaşımlarıyla birleştirdi. Test edilen sekiz safra asidi birincil, ikincil, üçüncül ve konjuge safra asitlerini içeriyordu.
Ekibin gösterdiği gibi, test edilen safra asitlerine beş acı tat alıcı tipi tepki veriyordu. Leibniz Enstitüsü'nde doktora öğrencisi olan ve çalışmaya önemli ölçüde katkıda bulunan Florian Ziegler, “Bu bağlamda, reseptörlerin ölçülen aktivasyon eşikleri, literatürde insan vücut sıvıları için bildirilen safra asidi konsantrasyonlarıyla çok iyi eşleşti.” diyor. Leibniz Enstitüsü Moleküler Modelleme grubunun başkanı Antonella Di Pizio, “Ayrıca, modelleme çalışmaları ile safra asitlerinin acı tat reseptörü TAS2R1'e bağlanmasını karakterize etmekle kalmadık, aynı zamanda deneysel aktivite verilerinin farklılıklarını yeniden ürettik.” diye ekliyor.
Sonuçlar, safra asitleri ile bazı ağız dışı acı tat reseptörleri arasında gerçekten fizyolojik bir ilişki olduğunu ve ikincisinin safra asidi seviyelerinin endojen sensörleri olarak hareket ettiğini gösteriyor.
Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
