Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en büyük kanser araştırma ve tedavi kuruluşlarından biri olan City of Hope'daki bilim insanları, hayvan modellerinde düşük TET2 geni düzeylerinin akut miyeloid löseminin hızlı büyümesini nasıl beslediğini belirlediler. Cell Stem Cell yakın zamanda çalışmayı yayınladı.
Beckman City of Hope Araştırma Enstitüsü'nde Simms/Mann Ailesi Vakfı Sistem Biyolojisi Kürsüsü Başkanı Ph.D. Jianjun Chen liderliğindeki bir ekip, TET2 eksikliğinin kemik iliği kanserinin iyileşme yeteneğini artıran bir dizi biyokimyasal değişiklik başlattığını buldu. Bu değişiklikler şunları içeriyor:
1) Kötü huylu kök hücrelerin kan dolaşımından kaynaklandıkları kemik iliği bölgesine hareketini sağlamak. 2) Lösemi kök hücrelerini kemik iliği nişine geri dönmeleri için işaret eden TSPAN13 adlı bir proteinin ekspresyonunu arttırmak. 3) TSPAN13 haberci RNA'nın stabilitesini artıran, TSPAN13 proteininin ekspresyonunun artmasına neden olan, RNA bazlı sitozinin metillenmiş bir formunun oluşumunu sağlamak. 4) TSPAN13/CXCR4 ekseni adı verilen, kötü huylu kök hücrelerin kemik iliği nişine dönüşünü ve kendi kendini kopyalamasını artıran, böylece hızlı lösemi gelişimine yol açan bir sinyal yolunun etkinleştirilmesi.
Chen, “Bu çalışma, akut miyeloid lösemi gelişiminin altında yatan hücresel ve moleküler mekanizmalar hakkında yeni bilgiler sağlıyor. Bulgularımız, TET2 mutasyonları veya transkripsiyonel supresyonu olan hastalarda TET2 sinyalini yeniden etkinleştirmenin terapötik potansiyelini vurguluyor. Aynı derecede heyecan verici olan bu strateji, TET2 eksikliğine sahip diğer kanser türlerine uygulanabilir.” dedi.
Akut miyeloid lösemi, olgunlaşmamış lösemi kök hücrelerinin hızlı bölünmesi ve yayılması ile ayırt edilir. Hastaların yarısından fazlasına bu hastalık tekrar nüksediyor ve beş yıllık sağkalım oranı sadece %30. Bu hücrelerin nasıl yok edileceğini bulmak, hastalığı etkili bir şekilde tedavi etmek için çok önemlidir.
TET2 eksikliği, lösemi gelişimini yönlendirmek ve habis kök hücrelerin bölünme - yayılma kabiliyetini arttırmak için kromozomal anormallikler veya gen mutasyonlarından kaynaklanan lösemi ile ilişkili onkoproteinlerle işbirliği yapıyor. Ancak şimdiye kadar, bu süreçlerin altında yatan hücresel ve moleküler mekanizmalar belirsizliğini koruyordu.
Beckman City of Hope Araştırma Enstitüsü'nde Simms/Mann Ailesi Vakfı Sistem Biyolojisi Kürsüsü Başkanı Ph.D. Jianjun Chen liderliğindeki bir ekip, TET2 eksikliğinin kemik iliği kanserinin iyileşme yeteneğini artıran bir dizi biyokimyasal değişiklik başlattığını buldu. Bu değişiklikler şunları içeriyor:
1) Kötü huylu kök hücrelerin kan dolaşımından kaynaklandıkları kemik iliği bölgesine hareketini sağlamak. 2) Lösemi kök hücrelerini kemik iliği nişine geri dönmeleri için işaret eden TSPAN13 adlı bir proteinin ekspresyonunu arttırmak. 3) TSPAN13 haberci RNA'nın stabilitesini artıran, TSPAN13 proteininin ekspresyonunun artmasına neden olan, RNA bazlı sitozinin metillenmiş bir formunun oluşumunu sağlamak. 4) TSPAN13/CXCR4 ekseni adı verilen, kötü huylu kök hücrelerin kemik iliği nişine dönüşünü ve kendi kendini kopyalamasını artıran, böylece hızlı lösemi gelişimine yol açan bir sinyal yolunun etkinleştirilmesi.
Chen, “Bu çalışma, akut miyeloid lösemi gelişiminin altında yatan hücresel ve moleküler mekanizmalar hakkında yeni bilgiler sağlıyor. Bulgularımız, TET2 mutasyonları veya transkripsiyonel supresyonu olan hastalarda TET2 sinyalini yeniden etkinleştirmenin terapötik potansiyelini vurguluyor. Aynı derecede heyecan verici olan bu strateji, TET2 eksikliğine sahip diğer kanser türlerine uygulanabilir.” dedi.
Akut miyeloid lösemi, olgunlaşmamış lösemi kök hücrelerinin hızlı bölünmesi ve yayılması ile ayırt edilir. Hastaların yarısından fazlasına bu hastalık tekrar nüksediyor ve beş yıllık sağkalım oranı sadece %30. Bu hücrelerin nasıl yok edileceğini bulmak, hastalığı etkili bir şekilde tedavi etmek için çok önemlidir.
TET2 eksikliği, lösemi gelişimini yönlendirmek ve habis kök hücrelerin bölünme - yayılma kabiliyetini arttırmak için kromozomal anormallikler veya gen mutasyonlarından kaynaklanan lösemi ile ilişkili onkoproteinlerle işbirliği yapıyor. Ancak şimdiye kadar, bu süreçlerin altında yatan hücresel ve moleküler mekanizmalar belirsizliğini koruyordu.
Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
