Teksas Biyomedikal Araştırma Enstitüsü'ndeki araştırmacılar, HIV'e karşı bir aşı adayı geliştiriyorlar. Aşı, HIV'in vücuda girişini engellemeyi amaçlıyor ve bunu başarmak için rektum ve vajinanın mukozal astarına uygulanıyor. Formülasyon daha sonra tam olarak virüsün vücut hücrelerine ilk girdiği alanlarda HIV'e karşı antikorları uyarıyor. Akıllıca, araştırmacılar aşıyı epitelyumun bazal hücrelerini hedef alacak şekilde tasarladılar ve bu hücreler daha sonra rutin olarak dökülen hücrelerin yerini alacak sürekli bir epitel hücre kaynağının önünü açtı. Teknoloji, bu aşı ile HIV'e karşı uzun süreli koruma sağlayabilir. Primatlarla yapılan testlerde aşı, viral bulaşmayı azaltmada önemli bir etkinlik gösterdi ve aşılanan hayvanlar enfekte olduklarında, enfeksiyonu çok daha iyi kontrol edip, hiçbir hastalık belirtisi göstermediler.
Anti-retroviral tedavi, HIV enfeksiyonu olan kişilerin normal hayatlar yaşamasına ve AIDS'e ilerlemesini önlemesine izin vermesine rağmen, yine de birinin bu tedavileri hayatlarının geri kalanında almasını gerektirir. Ayrıca, bu tedaviler herkes için geniş çapta mevcut olmayabilir ve düşük kaynaklı alanlarda erişim eksikliği bir sorun olabilir. İnsanların HIV ile enfekte olmasını en başta önleyen ve meydana gelirse enfeksiyonu kontrol etmelerini sağlayan bir aşı çok faydalı olacaktır.
Sorunun bir kısmı, HIV'in vücutta nispeten hızlı yayılmasıdır. Yanıt olarak, bu araştırmacılar, özellikle virüsün alışılagelmiş vücuda girdiği bölgelerine - vajina veya rektumun mukozal astarına - etki eden bir aşı geliştirme fikrine sahipti. Konsept, virüse vücutta tutunma şansı bile bulamadan zor zamanlar yaşatmak oldu. Çalışmaya katılan bir araştırmacı olan Marie-Claire Gauduin, “Bu fikir doktora sonrası aklıma geldi. Kimse bundan bahsetmiyordu. Oysa benim için çok açık ve basitti; Birinin bunu çoktan yapacağını düşünmüştüm.” dedi.
Aşı, canlı fakat zayıflatılmış bir aşıdır, yani içindeki viral partiküller, virüsün çoğalmasını önlemek için bazı değişiklikler olsa da tam genetik kodu içeriyor. Araştırmacılar ortaya çıkan parçacıkları “tek döngülü” aşı virüsü olarak tanımlıyor. Bu modifiye edilmiş viral partiküller, mukozadaki hücrelere girebiliyor, ancak çoğalamıyor ve hücreleri bir daha terk etmiyor. Bağışıklık sistemi bu hücrelerin "enfekte" olduğunu anlayabiliyor ve böylece virüse karşı antikorlar üretiyor, bu da mukozaya girmeye çalışan herhangi bir gerçek virüse zor anlar yaşatacaktır.
Aşı, mukozada yeni hücrelere yol açan hücreleri hedefleyerek aşının mümkün olduğu kadar uzun süre etkili kalmasına yardımcı oluyor. Gauduin, “Fikir şu ki, aşı ana hücrelerde olduğu sürece, bu bölgelerdeki tüm yeni epitel hücrelerinde aktarılacak ve mevcut olacak. Bu kadar işe yarayacağını düşünmemiştim ama işe yaradı!” diye devam ediyor.
Anti-retroviral tedavi, HIV enfeksiyonu olan kişilerin normal hayatlar yaşamasına ve AIDS'e ilerlemesini önlemesine izin vermesine rağmen, yine de birinin bu tedavileri hayatlarının geri kalanında almasını gerektirir. Ayrıca, bu tedaviler herkes için geniş çapta mevcut olmayabilir ve düşük kaynaklı alanlarda erişim eksikliği bir sorun olabilir. İnsanların HIV ile enfekte olmasını en başta önleyen ve meydana gelirse enfeksiyonu kontrol etmelerini sağlayan bir aşı çok faydalı olacaktır.
Sorunun bir kısmı, HIV'in vücutta nispeten hızlı yayılmasıdır. Yanıt olarak, bu araştırmacılar, özellikle virüsün alışılagelmiş vücuda girdiği bölgelerine - vajina veya rektumun mukozal astarına - etki eden bir aşı geliştirme fikrine sahipti. Konsept, virüse vücutta tutunma şansı bile bulamadan zor zamanlar yaşatmak oldu. Çalışmaya katılan bir araştırmacı olan Marie-Claire Gauduin, “Bu fikir doktora sonrası aklıma geldi. Kimse bundan bahsetmiyordu. Oysa benim için çok açık ve basitti; Birinin bunu çoktan yapacağını düşünmüştüm.” dedi.
Aşı, canlı fakat zayıflatılmış bir aşıdır, yani içindeki viral partiküller, virüsün çoğalmasını önlemek için bazı değişiklikler olsa da tam genetik kodu içeriyor. Araştırmacılar ortaya çıkan parçacıkları “tek döngülü” aşı virüsü olarak tanımlıyor. Bu modifiye edilmiş viral partiküller, mukozadaki hücrelere girebiliyor, ancak çoğalamıyor ve hücreleri bir daha terk etmiyor. Bağışıklık sistemi bu hücrelerin "enfekte" olduğunu anlayabiliyor ve böylece virüse karşı antikorlar üretiyor, bu da mukozaya girmeye çalışan herhangi bir gerçek virüse zor anlar yaşatacaktır.
Aşı, mukozada yeni hücrelere yol açan hücreleri hedefleyerek aşının mümkün olduğu kadar uzun süre etkili kalmasına yardımcı oluyor. Gauduin, “Fikir şu ki, aşı ana hücrelerde olduğu sürece, bu bölgelerdeki tüm yeni epitel hücrelerinde aktarılacak ve mevcut olacak. Bu kadar işe yarayacağını düşünmemiştim ama işe yaradı!” diye devam ediyor.
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
