Harvard Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, yanık yaralanmalarında iyileşmenin altında yatan mekanizmaları araştırmalarına ve bu süreci geliştirmek için yeni yaklaşımları test etmelerine olanak tanıyan bir yanık yaralanmaları modeli geliştirdiler. Yanıkların iyileşmesi uzun zaman alabilir, bu da durumu enfeksiyona çevirebilir ve yaralanma bölgesinde büyük miktarlarda ölü doku bulunması nedeniyle komplike hale gelebilir. Bu süreçlerin in vitro olarak modellenmesi, araştırmacıların yanık hastaları için mevcut bakım standardını geliştirmesine ve deney hayvanlarını kullanmaktan kaçınmasına olanak sağlayacaktır. Model, normalde cilt ve diğer dokuları oluşturmaya yardımcı olan destekleyici hücreler olan fibroblastlarla tohumlanmış bir kolajen hidrojel içeriyor. Yanık yaralanmaları, yaralanmayı simüle etmek için yanık bir alan oluşturmak üzere dağlama bıçağı veya lazer kullanılarak hidrojel yapısında taklit edilebiliyor.
Yanıklar, iyileşmesi zor olabileceği, bakteriyel enfeksiyona eğilimli olabileceği ve dağlanmış kan damarlarının, ölü dokuların varlığıyla komplike hale gelebileceği için hastalar için zor bir deneyimdir. Yanık yaralanması iyileşmesi klinisyenler tarafından dört aşamaya ayrılmıştır: kanamanın durması, iltihaplanma, yeni doku oluşumu ve doku güçlendirme. Bu aşamalar sırasında hücre davranışını daha iyi anlamak, araştırmacıların daha iyi tedaviler tasarlamasına olanak sağlayacaktır. Şu anda, iyileşmenin ilk aşamalarında, bağışıklık hücrelerinin ölü dokuyu temizleme ve mevcut tüm bakterileri öldürme işine başladığı düşünülmektedir.
Çalışmaya katılan bir araştırmacı olan Jeroen Eyckmans, “Yaralanmaya bağlı olarak, bu dört fazın kapsamı ve süresi farklı yara tiplerinde değişebilir. Kırık yaralarının kanla iyice perfüze olduğu göz önüne alındığında, iyi iyileşme eğilimindedirler. Ancak yanıklarda kan damarları dağlanarak kanın yara yatağına girmesi engellenir ve iyileşme süreci yavaşlar. Şiddetli yanık yaralarında ayrıca yeni doku oluşumunu fiziksel olarak engelleyen büyük miktarda ölü doku bulunur.” dedi.
Daha fazla araştırma yapmak için araştırmacılar, aynı zamanda fibroblastlarla tohumladıkları ve bir mikrodiseksiyon bıçağı veya yüksek enerjili bir lazer kullanarak "yanık yaralanmaları" oluşturdukları bir kollajen hidrojel bazı geliştirdiler. Yanıklardan sonra hücre davranışını gözlemleyen araştırmacılar, fibroblastların rolü hakkında şaşırtıcı bir şey keşfettiler bile. Eyckmans, “İyileşme sırasında, fibroblastların yeni malzeme bırakmadan önce hasarlı malzemeyi yaradan temizlediğini bulduk. Bu şaşırtıcı bir bulguydu çünkü ölü dokunun çıkarılması, makrofajlar gibi özelleşmiş bağışıklık hücrelerine atfedildi ve fibroblastların doku çıkaran hücreler değil, doku oluşturan hücreler olduğu kabul edildi.” dedi.
Yanıklar, iyileşmesi zor olabileceği, bakteriyel enfeksiyona eğilimli olabileceği ve dağlanmış kan damarlarının, ölü dokuların varlığıyla komplike hale gelebileceği için hastalar için zor bir deneyimdir. Yanık yaralanması iyileşmesi klinisyenler tarafından dört aşamaya ayrılmıştır: kanamanın durması, iltihaplanma, yeni doku oluşumu ve doku güçlendirme. Bu aşamalar sırasında hücre davranışını daha iyi anlamak, araştırmacıların daha iyi tedaviler tasarlamasına olanak sağlayacaktır. Şu anda, iyileşmenin ilk aşamalarında, bağışıklık hücrelerinin ölü dokuyu temizleme ve mevcut tüm bakterileri öldürme işine başladığı düşünülmektedir.
Çalışmaya katılan bir araştırmacı olan Jeroen Eyckmans, “Yaralanmaya bağlı olarak, bu dört fazın kapsamı ve süresi farklı yara tiplerinde değişebilir. Kırık yaralarının kanla iyice perfüze olduğu göz önüne alındığında, iyi iyileşme eğilimindedirler. Ancak yanıklarda kan damarları dağlanarak kanın yara yatağına girmesi engellenir ve iyileşme süreci yavaşlar. Şiddetli yanık yaralarında ayrıca yeni doku oluşumunu fiziksel olarak engelleyen büyük miktarda ölü doku bulunur.” dedi.
Daha fazla araştırma yapmak için araştırmacılar, aynı zamanda fibroblastlarla tohumladıkları ve bir mikrodiseksiyon bıçağı veya yüksek enerjili bir lazer kullanarak "yanık yaralanmaları" oluşturdukları bir kollajen hidrojel bazı geliştirdiler. Yanıklardan sonra hücre davranışını gözlemleyen araştırmacılar, fibroblastların rolü hakkında şaşırtıcı bir şey keşfettiler bile. Eyckmans, “İyileşme sırasında, fibroblastların yeni malzeme bırakmadan önce hasarlı malzemeyi yaradan temizlediğini bulduk. Bu şaşırtıcı bir bulguydu çünkü ölü dokunun çıkarılması, makrofajlar gibi özelleşmiş bağışıklık hücrelerine atfedildi ve fibroblastların doku çıkaran hücreler değil, doku oluşturan hücreler olduğu kabul edildi.” dedi.
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
