Carnegie'den William Ludington ve Allan Spradling liderliğindeki yeni araştırmaya göre, meyve sineklerinin sindirim sistemi, faydalı mikrobiyom türlerini barındırmak ve bağırsak ortamının uzun vadeli istikrarını korumak için kendini yeniden şekillendiriyor. Bulgular Nature Communications'da yayınlandı.
Bağırsak mikrobiyomu, insan vücudunda yaşayan yüzlerce ila binlerce mikrobiyal türden oluşan bir ekosistemdir. Bu popülasyonlar sağlığımızı, doğurganlığımızı ve yaşam süremizi etkiler. Ancak bu mikrobiyal türlerin vücudumuzla ve birbirleriyle nasıl etkileşime girdiğine dair öğrenilecek daha çok şey var. Carnegie'de birkaç yıldır mikrobiyom edinimi ve bileşimini araştıran Ludington, “Her gün çok çeşitli bakteri türleriyle karşılaşıyoruz ve hatta onları yutuyoruz. Buna rağmen, bağırsak mikrobiyomu zaman içinde nispeten sabit kalır ve bu, memelilerden böceklere kadar birçok türde sürdürülen bir fenomen.” dedi. Ludington, Spradling ve işbirlikçileri, bağırsaklarımızın bu kadar dikkate değer derecede tutarlı mikrobiyom bileşimlerini nasıl koruyabildiğini belirlemek istediler. İnsan mikrobiyomu çok karmaşık olduğu için, sadece bir avuç mikrobiyal türün kolonize olduğu meyve sineklerini incelediler.
Carnegie'den Ren Dodge, Haolong Zhu, Daniel Martinez, Chenhui Wang, Kevin Aumiller'in de dahil olduğu araştırma ekibi, sofistike yöntemler ve güçlü mikroskoplar kullanarak, meyve sineği bağırsağının belirli türler tarafından kolonizasyonu seçici olarak destekleyen fiziksel koşullar yarattığını gösterdi.
Moleküler biyolojide çığır açıcı teknikler geliştiren, uzun süredir küresel bir lider olan Spradling, “Meyve sineği bağırsağı, esas olarak, arzu edilen bir birincil kolonileştirici türünün başarılı olmasına izin vererek, hem böcek hem de mikrop için karşılıklı olarak faydalı bir durumu teşvik eden rahat bir yuva oluşturur.” dedi.
Araştırmacılar, yararlı bir bakteri türü tarafından kolonizasyonun, meyve sineği bağırsağında mevcut bağlanma bölgelerinin sayısını artıran fiziksel değişiklikleri başlattığını ve bağlanmaya yardımcı olan maddeler üreterek ikincil bir türün hareket etmesini kolaylaştırdığını buldular. İleriye dönük olarak, yuva oluşturma ve sürdürme mekanizmalarını anlamak için sinek genetiğini kullanmak, ayrıca meyve sinekleri ve insanlar dahil başka hayvanlardaki diğer potansiyel nişleri araştırmak istiyorlar.
Bağırsak mikrobiyomu, insan vücudunda yaşayan yüzlerce ila binlerce mikrobiyal türden oluşan bir ekosistemdir. Bu popülasyonlar sağlığımızı, doğurganlığımızı ve yaşam süremizi etkiler. Ancak bu mikrobiyal türlerin vücudumuzla ve birbirleriyle nasıl etkileşime girdiğine dair öğrenilecek daha çok şey var. Carnegie'de birkaç yıldır mikrobiyom edinimi ve bileşimini araştıran Ludington, “Her gün çok çeşitli bakteri türleriyle karşılaşıyoruz ve hatta onları yutuyoruz. Buna rağmen, bağırsak mikrobiyomu zaman içinde nispeten sabit kalır ve bu, memelilerden böceklere kadar birçok türde sürdürülen bir fenomen.” dedi. Ludington, Spradling ve işbirlikçileri, bağırsaklarımızın bu kadar dikkate değer derecede tutarlı mikrobiyom bileşimlerini nasıl koruyabildiğini belirlemek istediler. İnsan mikrobiyomu çok karmaşık olduğu için, sadece bir avuç mikrobiyal türün kolonize olduğu meyve sineklerini incelediler.
Carnegie'den Ren Dodge, Haolong Zhu, Daniel Martinez, Chenhui Wang, Kevin Aumiller'in de dahil olduğu araştırma ekibi, sofistike yöntemler ve güçlü mikroskoplar kullanarak, meyve sineği bağırsağının belirli türler tarafından kolonizasyonu seçici olarak destekleyen fiziksel koşullar yarattığını gösterdi.
Moleküler biyolojide çığır açıcı teknikler geliştiren, uzun süredir küresel bir lider olan Spradling, “Meyve sineği bağırsağı, esas olarak, arzu edilen bir birincil kolonileştirici türünün başarılı olmasına izin vererek, hem böcek hem de mikrop için karşılıklı olarak faydalı bir durumu teşvik eden rahat bir yuva oluşturur.” dedi.
Araştırmacılar, yararlı bir bakteri türü tarafından kolonizasyonun, meyve sineği bağırsağında mevcut bağlanma bölgelerinin sayısını artıran fiziksel değişiklikleri başlattığını ve bağlanmaya yardımcı olan maddeler üreterek ikincil bir türün hareket etmesini kolaylaştırdığını buldular. İleriye dönük olarak, yuva oluşturma ve sürdürme mekanizmalarını anlamak için sinek genetiğini kullanmak, ayrıca meyve sinekleri ve insanlar dahil başka hayvanlardaki diğer potansiyel nişleri araştırmak istiyorlar.
Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
