Michigan Üniversitesi araştırmacıları, eğer uyumakta zorluk çekiyorsanız, muhtemelen yatak arkadaşınızla temasınızın soruna yol açtığını söylüyor. U-M Psikoloji Bölümü'nde yardımcı doçent olan Ada Eban-Rothschild ve meslektaşları, farelerin sosyal bağlamdaki uyku davranışlarını izlediler. Bu küçük kemirgenlerin uykuya başlamadan önce fiziksel temas aradıklarını ve uyku sırasında kucaklaştıklarını fark ettiler. Ayrıca uyku sırasında sarılmanın, "somatolonging" olarak adlandırdıkları, uzun süreli fiziksel temasa yönelik içsel bir motivasyon tarafından yönlendirildiğini gösteriyorlar.
Current Biology'de yayınlanan çalışma, insanlar dışındaki türlerde sosyal temasa olan güçlü ihtiyacın altını çiziyor. Eban-Rothschild, “Bu tür bir temasın eksikliği, insanların somatolonging yaşadığı COVİD-19 salgını sırasında belirgindi.” dedi.
Uyku sırasında sarılmanın bir bedeli yoktur; fareler sıklıkla birbirlerinin uykusunu bölerler. Benzer şekilde insanlarda birlikte uyumak her zaman olumlu değildir ve uykusuzluk yatak partnerleri arasında da bulaşabilir. Peki neden insanlar ve diğer hayvanlar uykularını tehlikeye atabilecek durumları isteyerek seçiyorlar? Araştırmacılar henüz bilmiyor.
Öte yandan, birlikte uyuyan bireyler, uyku/uyanıklık başlangıcı ve REM uykusunun zamanlaması da dahil olmak üzere birçok nörofizyolojik ölçümde senkronizasyon gösteriyor. Araştırmada, araştırmacılar, bir gruptaki birden fazla fareyi aynı anda 24 saat boyunca izlemek için gelişmiş kablosuz cihazlar ve video kayıtları kullandılar. Fareler, sosyal temasa erişebilmek için tercih ettikleri uyku konumundan vazgeçmeye istekliydi. Araştırmacılar, bunun, uzun süreli fiziksel temas motivasyonunun toplanma davranışını tetiklediğini öne sürdüğünü söyledi.
Ayrıca, birlikte uyuyan bireyler arasında uykuya dalma, uyanma zamanlaması ve uyku yoğunluğu da dahil olmak üzere birçok nörofizyolojik özellikteki koordinasyonu da fark ettiler.
Özellikle, hızlı göz hareketi veya REM uykusunun zamanlaması, birlikte uyuyan erkek kardeşler arasında senkronizeyken, birlikte uyuyan dişi kardeşler veya yabancı fareler arasında senkronize değildi. Bu, bireyin kendini güvende hissetme gibi içsel durumunun senkronizasyon derecesini kontrol ettiğini gösteriyordu.
Current Biology'de yayınlanan çalışma, insanlar dışındaki türlerde sosyal temasa olan güçlü ihtiyacın altını çiziyor. Eban-Rothschild, “Bu tür bir temasın eksikliği, insanların somatolonging yaşadığı COVİD-19 salgını sırasında belirgindi.” dedi.
Uyku sırasında sarılmanın bir bedeli yoktur; fareler sıklıkla birbirlerinin uykusunu bölerler. Benzer şekilde insanlarda birlikte uyumak her zaman olumlu değildir ve uykusuzluk yatak partnerleri arasında da bulaşabilir. Peki neden insanlar ve diğer hayvanlar uykularını tehlikeye atabilecek durumları isteyerek seçiyorlar? Araştırmacılar henüz bilmiyor.
Öte yandan, birlikte uyuyan bireyler, uyku/uyanıklık başlangıcı ve REM uykusunun zamanlaması da dahil olmak üzere birçok nörofizyolojik ölçümde senkronizasyon gösteriyor. Araştırmada, araştırmacılar, bir gruptaki birden fazla fareyi aynı anda 24 saat boyunca izlemek için gelişmiş kablosuz cihazlar ve video kayıtları kullandılar. Fareler, sosyal temasa erişebilmek için tercih ettikleri uyku konumundan vazgeçmeye istekliydi. Araştırmacılar, bunun, uzun süreli fiziksel temas motivasyonunun toplanma davranışını tetiklediğini öne sürdüğünü söyledi.
Ayrıca, birlikte uyuyan bireyler arasında uykuya dalma, uyanma zamanlaması ve uyku yoğunluğu da dahil olmak üzere birçok nörofizyolojik özellikteki koordinasyonu da fark ettiler.
Özellikle, hızlı göz hareketi veya REM uykusunun zamanlaması, birlikte uyuyan erkek kardeşler arasında senkronizeyken, birlikte uyuyan dişi kardeşler veya yabancı fareler arasında senkronize değildi. Bu, bireyin kendini güvende hissetme gibi içsel durumunun senkronizasyon derecesini kontrol ettiğini gösteriyordu.
Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
