Yüksek lifli bir diyet, çözünebilir lif tüketmenin bağırsaktaki antibiyotiğe dirençli mikropları azalttığını gösteren araştırmalarla birlikte, antimikrobiyal direnci (AMR) azaltmanın etkili bir yolu olabilir. Tarımsal Araştırma Servisi (ARS) tarafından yapılan bir araştırma, günde en az 8-10 gram çözünür lif içeren yüksek lifli bir diyete uymanın, antibiyotiğe dirençli bağırsak mikroplarının hacmini azaltabileceğini keşfetti. Araştırma, yaklaşmakta olan AMR sağlık kriziyle mücadele etmek için öncü yeni diyet müdahalelerine yardımcı olabilir. Çalışma bulguları mBio'da yayınlandı.
ARS’de moleküler araştırma biyoloğu ve çalışmanın lideri olan Danielle Lemay şunları söyledi: “Sonuçlar doğrudan diyetin değiştirilmesinin antimikrobiyal dirence karşı mücadelede yeni bir silah olma potansiyeline sahip olduğunu düşündürüyor. Ayrıca egzotik bir diyet yemekten de bahsetmiyoruz, ancak bazı Amerikalıların zaten yediği, lif açısından yeterli, çeşitli bir diyetten bahsediyoruz.”
Antimikrobiyal direnç, bakteriler, virüsler ve mantarlar zamanla direnç geliştirerek onları yok etmek için kullanılan antibiyotikler tarafından öldürülemezse oluşur. AMR'nin önümüzdeki yıllarda önemli ölçüde daha da kötüleşeceği tahmin ediliyor ve öncelikle mikropların antibiyotiklerle savaşlarda hayatta kalmak için genetik olarak kodlanmış stratejiler taşıdığı bilinen bağırsak mikrobiyomundan etkileniyor. Tetrasiklin ve aminoglikozit gibi mikroplar, yaygın olarak kullanılan birçok antibiyotiğe halihazırda direnç geliştirmiş halde ve halk sağlığı için önemli bir tehdit oluşturmakta.
Çözünür lifler suda çözünür ve arpa - yulaf gibi tahıllarda bulunan başlıca lif türleridir; fasulye, mercimek ve bezelye gibi baklagiller, chia tohumu ve fındık gibi tohumlar; ve havuç, çilek, enginar, brokoli ve kış kabağı gibi bazı meyve ve sebzeler…
Araştırmaları için ekip, bağırsak mikroplarındaki antimikrobiyal direnç genlerinin (ARG) seviyeleri ile hem yüksek lifli diyet hem de yüksek hayvansal protein diyeti arasındaki ilişkileri analiz eden 290 sağlıklı yetişkin katılımcının verilerini kullandı. Sonuçlar, protein açısından da düşük, özellikle sığır ve domuz etinden elde edilen yüksek lifli bir diyet yemenin, bağırsak mikroplarında önemli ölçüde daha düşük ARG seviyeleri ile ilişkili olduğunu gösterdi. Bağırsak mikrobiyomlarında en düşük ARG'ye sahip bireyler, daha yüksek miktarda katı anaerobik mikroplara (oksijen mevcut olduğunda gelişemeyen ve sağlıklı bir bağırsak ve düşük iltihaplanma ile bağlantılı bakteriler) sahipti. Ayrıca Clostridiaceae bakteri ailesi en çok bulunan anaeroblardı.
Çalışma, diyetteki hayvansal proteinin, düşük ARG seviyeleri ile en güçlü ilişkiyi gösteren daha yüksek miktarlarda çözünür lifle birlikte, yüksek ARG seviyelerinin en güçlü belirleyicisi olmadığını gösterdi. En yüksek ARG seviyelerine sahip katılımcılar, düşük ve orta ARG seviyelerine sahip olanlardan çok daha az çeşitli bir bağırsak mikrobiyomuna sahip olanlardı.
Lemay şu sonuca vardı: “Şaşırtıcı bir şekilde, liflerden bile daha fazla olan düşük ARG seviyelerinin en önemli belirleyicisi diyet çeşitliliğiydi. Bu, maksimum fayda için çözünür lif bakımından daha yüksek olma eğiliminde olan çeşitli gıda kaynaklarından yemek isteyebileceğimizi gösteriyor. Diyetlerimiz bağırsak mikropları için yiyecek sağlar. Bütün bunlar, yediklerimizin bağırsak mikrobiyomunu değiştirerek antimikrobiyal direnci azaltmak için bir çözüm olabileceğini gösteriyor. Bu daha sadece bir başlangıç çünkü yaptığımız şey, deneklerin yemesi için belirli bir diyet sağladığımız bir çalışmadan ziyade gözlemsel bir çalışmaydı, bu da daha fazla kafa kafaya karşılaştırmaya izin verecekti. Sonunda, diyet müdahaleleri, antimikrobiyal direncin yükünü azaltmada faydalı olabilir ve nihayetinde, beslenmenin antibiyotiğe dirençli enfeksiyon riskini nasıl azaltabileceğini dikkate alacak diyet kılavuzlarını motive edebilir.”
ARS’de moleküler araştırma biyoloğu ve çalışmanın lideri olan Danielle Lemay şunları söyledi: “Sonuçlar doğrudan diyetin değiştirilmesinin antimikrobiyal dirence karşı mücadelede yeni bir silah olma potansiyeline sahip olduğunu düşündürüyor. Ayrıca egzotik bir diyet yemekten de bahsetmiyoruz, ancak bazı Amerikalıların zaten yediği, lif açısından yeterli, çeşitli bir diyetten bahsediyoruz.”
Antimikrobiyal direnç, bakteriler, virüsler ve mantarlar zamanla direnç geliştirerek onları yok etmek için kullanılan antibiyotikler tarafından öldürülemezse oluşur. AMR'nin önümüzdeki yıllarda önemli ölçüde daha da kötüleşeceği tahmin ediliyor ve öncelikle mikropların antibiyotiklerle savaşlarda hayatta kalmak için genetik olarak kodlanmış stratejiler taşıdığı bilinen bağırsak mikrobiyomundan etkileniyor. Tetrasiklin ve aminoglikozit gibi mikroplar, yaygın olarak kullanılan birçok antibiyotiğe halihazırda direnç geliştirmiş halde ve halk sağlığı için önemli bir tehdit oluşturmakta.
Çözünür lifler suda çözünür ve arpa - yulaf gibi tahıllarda bulunan başlıca lif türleridir; fasulye, mercimek ve bezelye gibi baklagiller, chia tohumu ve fındık gibi tohumlar; ve havuç, çilek, enginar, brokoli ve kış kabağı gibi bazı meyve ve sebzeler…
Araştırmaları için ekip, bağırsak mikroplarındaki antimikrobiyal direnç genlerinin (ARG) seviyeleri ile hem yüksek lifli diyet hem de yüksek hayvansal protein diyeti arasındaki ilişkileri analiz eden 290 sağlıklı yetişkin katılımcının verilerini kullandı. Sonuçlar, protein açısından da düşük, özellikle sığır ve domuz etinden elde edilen yüksek lifli bir diyet yemenin, bağırsak mikroplarında önemli ölçüde daha düşük ARG seviyeleri ile ilişkili olduğunu gösterdi. Bağırsak mikrobiyomlarında en düşük ARG'ye sahip bireyler, daha yüksek miktarda katı anaerobik mikroplara (oksijen mevcut olduğunda gelişemeyen ve sağlıklı bir bağırsak ve düşük iltihaplanma ile bağlantılı bakteriler) sahipti. Ayrıca Clostridiaceae bakteri ailesi en çok bulunan anaeroblardı.
Çalışma, diyetteki hayvansal proteinin, düşük ARG seviyeleri ile en güçlü ilişkiyi gösteren daha yüksek miktarlarda çözünür lifle birlikte, yüksek ARG seviyelerinin en güçlü belirleyicisi olmadığını gösterdi. En yüksek ARG seviyelerine sahip katılımcılar, düşük ve orta ARG seviyelerine sahip olanlardan çok daha az çeşitli bir bağırsak mikrobiyomuna sahip olanlardı.
Lemay şu sonuca vardı: “Şaşırtıcı bir şekilde, liflerden bile daha fazla olan düşük ARG seviyelerinin en önemli belirleyicisi diyet çeşitliliğiydi. Bu, maksimum fayda için çözünür lif bakımından daha yüksek olma eğiliminde olan çeşitli gıda kaynaklarından yemek isteyebileceğimizi gösteriyor. Diyetlerimiz bağırsak mikropları için yiyecek sağlar. Bütün bunlar, yediklerimizin bağırsak mikrobiyomunu değiştirerek antimikrobiyal direnci azaltmak için bir çözüm olabileceğini gösteriyor. Bu daha sadece bir başlangıç çünkü yaptığımız şey, deneklerin yemesi için belirli bir diyet sağladığımız bir çalışmadan ziyade gözlemsel bir çalışmaydı, bu da daha fazla kafa kafaya karşılaştırmaya izin verecekti. Sonunda, diyet müdahaleleri, antimikrobiyal direncin yükünü azaltmada faydalı olabilir ve nihayetinde, beslenmenin antibiyotiğe dirençli enfeksiyon riskini nasıl azaltabileceğini dikkate alacak diyet kılavuzlarını motive edebilir.”
Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
