Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
Bakterilere Direnen ve Elektrik Üreten Akıllı Diş İmplantı
Pennsylvania Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, piezoelektrik özellikleri sayesinde bakteri üremesine direnen ve elektrik üreten bir diş implantı geliştirdiler. Üretilen elektriğin araştırmacılar tarafından, diş eti…
Pennsylvania Üniversitesi'ndeki araştırmacılar, piezoelektrik özellikleri sayesinde bakteri üremesine direnen ve elektrik üreten bir diş implantı geliştirdiler. Üretilen elektriğin araştırmacılar tarafından, diş eti dokusunu hastalık ve iltihaptan korumaya yardımcı olabilecek bir teknik olan yerleşik fototerapi için bir ışık kaynağına güç sağlayabileceği öngörülüyor. İmplant, materyal üzerinde bakterileri iten negatif bir yüzey yükü oluşturmaya çalışan gömülü baryum titanat (BTO) nanoparçacıklarına sahip diskler içeriyor.
Diş implantları, çürüme veya diş eti hastalığı nedeniyle kaybedilen dişlerin yerine kullanılıyor ve daha güvenli oturması nedeniyle diş kaybı için protezlere göre daha gelişmiş bir çözüm sağlıyor. İmplantların birkaç on yıl dayanması amaçlanmış olsa da, pratikte genellikle çok daha erken başarısız oluyorlar ve sıklıkla diş eti sorunları veya iltihaplanma nedeniyle 5-10 yıl içinde değiştirilmesi gerekiyor. Kimse dişçiyi ziyaret etmekten hoşlanmaz ve bir implantı değiştirmenin masraf ve rahatsızlığı, daha dayanıklı bir implant tasarlamak için iyi bir ilham kaynağı.
Bu en son teknoloji, implant başarısızlığının temel nedeni olan bakterilerle mücadele etmeyi amaçladı. İmplantlar (ve gerçek dişler) üzerinde oluşan bakteriyel biyofilmler diş eti sağlığını olumsuz etkileyerek nihai cihaz arızasına yol açıyor. Yeni implantlar, negatif bir yüzey yüküne yol açan ve negatif bakteri hücre duvarlarını etkili bir şekilde iten BTO nanoparçacıkla aşılanmış bir malzeme içeriyor. Araştırmacılar implantları diş plağının önemli bir bileşeni olan Streptococcus mutans ile test ettiler ve biyofilm oluşumunu doza bağlı bir şekilde azalttığını gösterdiler.
Araştırmacılar, bu etkinin kalıcı bir süre sürebileceğini ve bu tür implantların ömrünü uzatacağını umuyorlar. Çalışmaya katılan araştırmacı Geelsu Hwang, bir UPenn basın açıklaması aracılığıyla, “Bakteriyel zorluklar tek seferlik bir tehdit olmadığı için bakteri üremesine uzun süre direnebilecek bir implant materyali istedik.” dedi.
İmplantlar, ağız hareketlerinden veya diş fırçalama yoluyla elektrik toplayabiliyor. Daha sonra bu enerjiyi küçük ışık kaynaklarına güç sağlamak için kullanabiliyorlar. Buradaki fikir de, bu ışığın çevredeki diş eti dokusunda fototerapötik bir etki yaratabilmesi.
Diş implantları, çürüme veya diş eti hastalığı nedeniyle kaybedilen dişlerin yerine kullanılıyor ve daha güvenli oturması nedeniyle diş kaybı için protezlere göre daha gelişmiş bir çözüm sağlıyor. İmplantların birkaç on yıl dayanması amaçlanmış olsa da, pratikte genellikle çok daha erken başarısız oluyorlar ve sıklıkla diş eti sorunları veya iltihaplanma nedeniyle 5-10 yıl içinde değiştirilmesi gerekiyor. Kimse dişçiyi ziyaret etmekten hoşlanmaz ve bir implantı değiştirmenin masraf ve rahatsızlığı, daha dayanıklı bir implant tasarlamak için iyi bir ilham kaynağı.
Bu en son teknoloji, implant başarısızlığının temel nedeni olan bakterilerle mücadele etmeyi amaçladı. İmplantlar (ve gerçek dişler) üzerinde oluşan bakteriyel biyofilmler diş eti sağlığını olumsuz etkileyerek nihai cihaz arızasına yol açıyor. Yeni implantlar, negatif bir yüzey yüküne yol açan ve negatif bakteri hücre duvarlarını etkili bir şekilde iten BTO nanoparçacıkla aşılanmış bir malzeme içeriyor. Araştırmacılar implantları diş plağının önemli bir bileşeni olan Streptococcus mutans ile test ettiler ve biyofilm oluşumunu doza bağlı bir şekilde azalttığını gösterdiler.
Araştırmacılar, bu etkinin kalıcı bir süre sürebileceğini ve bu tür implantların ömrünü uzatacağını umuyorlar. Çalışmaya katılan araştırmacı Geelsu Hwang, bir UPenn basın açıklaması aracılığıyla, “Bakteriyel zorluklar tek seferlik bir tehdit olmadığı için bakteri üremesine uzun süre direnebilecek bir implant materyali istedik.” dedi.
İmplantlar, ağız hareketlerinden veya diş fırçalama yoluyla elektrik toplayabiliyor. Daha sonra bu enerjiyi küçük ışık kaynaklarına güç sağlamak için kullanabiliyorlar. Buradaki fikir de, bu ışığın çevredeki diş eti dokusunda fototerapötik bir etki yaratabilmesi.