Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
Çocukluk Çağı Obezitesinin Davranış Bozukluklarına Etkisi Sanıldığı Kadar Yüksek Olmayabilir
Bristol Üniversitesi tarafından yürütülen bir araştırmaya göre, çocukluk çağı obezitesinin çocukların ruh hali veya davranış bozuklukları üzerinde önemli bir etkisinin olması pek olası değil. Bulgular, çocukluk çağı…
Bristol Üniversitesi tarafından yürütülen bir araştırmaya göre, çocukluk çağı obezitesinin çocukların ruh hali veya davranış bozuklukları üzerinde önemli bir etkisinin olması pek olası değil. Bulgular, çocukluk çağı obezitesi ile davranış bozukluğu arasında güçlü bir bağlantı olduğunu iddia eden önceki çalışmaların, aile genetiğini ve çevresel faktörleri tam olarak dikkate almamış olabileceğini düşündürmekte. Çalışma, Bristol Üniversitesi, University College London ve Norveç Halk Sağlığı Enstitüsü'nün katkılarını içeriyor. Bulguların tamamı eLife dergisinde yayınlandı.
Obez çocuklara depresyon, anksiyete veya dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) teşhisi konma olasılığı daha yüksektir. Bununla birlikte, yeni araştırmadan önce, çocukluk çağı obezitesi ile davranış bozuklukları arasındaki ilişkinin doğası net değildi. Obezite zihinsel sağlık semptomlarına katkıda bulunabilir ve bunun tersi de geçerlidir. Bununla birlikte, bazı araştırmacılar, çocuğun çevresinin obezite, ruh hali ve davranış bozukluklarına katkıda bulunabileceğine inanmaktadır.
Bristol Üniversitesi'nde Bristol Tıp Okulu: Nüfus Sağlığı Bilimleri (PHS)'nde epidemiyoloji alanında kıdemli araştırma görevlisi olan baş yazar Dr. Amanda Hughes, “Bu durum, çocuk ve ebeveyn genetiğinin katkılarını ve tüm aileyi etkileyen çevresel faktörleri ayırmayı gerektirir.” dedi.
Dr. Hughes ve ekibi, Norveç Anne, Baba ve Çocuk Kohort Çalışması ve Norveç Tıbbi Doğum Kaydı'ndan 41.000 sekiz yaşındaki çocuk ve ebeveynlerinin genetik - zihinsel sağlık verilerini analiz etti. Araştırmacılar, çocukların vücut kitle indeksi (VKİ) ile depresyon, kaygı ve DEHB belirtileri arasındaki ilişkiyi inceledi. Çocukların genetiğinin etkilerini tüm aileyi etkileyen diğer faktörlerin etkisinden ayırt etmek için ebeveyn genetiği ve VKİ'yi açıkladılar.
Araştırmacılar, çocukların kendi VKİ'leri ile kaygı belirtileri arasında çok az ilişki buldular. Çalışma ayrıca, bir çocuğun BKİ'sinin depresif veya DEHB semptomlarını etkileyip etkilemediğine dair çelişkili kanıtlar ortaya koydu. Bu bulgular, çocuklukta obeziteyi azaltmaya odaklanan politikaların bu durumların yaygınlığı üzerinde önemli bir etkiye sahip olma ihtimalinin düşük olduğunu göstermekte.
Araştırmacılar, ebeveynlerin VKİ'sinin çocukların ruh sağlığı üzerindeki etkisini incelediklerinde, ebeveynlerin VKİ'sinin çocukların DEHB'sini veya anksiyete semptomlarını etkileyebileceğine dair çok az kanıt buldular. Veriler, daha yüksek bir BMI'ye sahip bir anneye sahip olmanın çocuklarda depresif belirtilerle bağlantılı olabileceğini öne sürdü, ancak çocuğun zihinsel sağlığı ile babanın BMI'si arasında herhangi bir bağlantı olduğuna dair çok az somut kanıt vardı.
Obez çocuklara depresyon, anksiyete veya dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu (DEHB) teşhisi konma olasılığı daha yüksektir. Bununla birlikte, yeni araştırmadan önce, çocukluk çağı obezitesi ile davranış bozuklukları arasındaki ilişkinin doğası net değildi. Obezite zihinsel sağlık semptomlarına katkıda bulunabilir ve bunun tersi de geçerlidir. Bununla birlikte, bazı araştırmacılar, çocuğun çevresinin obezite, ruh hali ve davranış bozukluklarına katkıda bulunabileceğine inanmaktadır.
Bristol Üniversitesi'nde Bristol Tıp Okulu: Nüfus Sağlığı Bilimleri (PHS)'nde epidemiyoloji alanında kıdemli araştırma görevlisi olan baş yazar Dr. Amanda Hughes, “Bu durum, çocuk ve ebeveyn genetiğinin katkılarını ve tüm aileyi etkileyen çevresel faktörleri ayırmayı gerektirir.” dedi.
Dr. Hughes ve ekibi, Norveç Anne, Baba ve Çocuk Kohort Çalışması ve Norveç Tıbbi Doğum Kaydı'ndan 41.000 sekiz yaşındaki çocuk ve ebeveynlerinin genetik - zihinsel sağlık verilerini analiz etti. Araştırmacılar, çocukların vücut kitle indeksi (VKİ) ile depresyon, kaygı ve DEHB belirtileri arasındaki ilişkiyi inceledi. Çocukların genetiğinin etkilerini tüm aileyi etkileyen diğer faktörlerin etkisinden ayırt etmek için ebeveyn genetiği ve VKİ'yi açıkladılar.
Araştırmacılar, çocukların kendi VKİ'leri ile kaygı belirtileri arasında çok az ilişki buldular. Çalışma ayrıca, bir çocuğun BKİ'sinin depresif veya DEHB semptomlarını etkileyip etkilemediğine dair çelişkili kanıtlar ortaya koydu. Bu bulgular, çocuklukta obeziteyi azaltmaya odaklanan politikaların bu durumların yaygınlığı üzerinde önemli bir etkiye sahip olma ihtimalinin düşük olduğunu göstermekte.
Araştırmacılar, ebeveynlerin VKİ'sinin çocukların ruh sağlığı üzerindeki etkisini incelediklerinde, ebeveynlerin VKİ'sinin çocukların DEHB'sini veya anksiyete semptomlarını etkileyebileceğine dair çok az kanıt buldular. Veriler, daha yüksek bir BMI'ye sahip bir anneye sahip olmanın çocuklarda depresif belirtilerle bağlantılı olabileceğini öne sürdü, ancak çocuğun zihinsel sağlığı ile babanın BMI'si arasında herhangi bir bağlantı olduğuna dair çok az somut kanıt vardı.