COVID-19'un Asemptomatik Yayılması Araştırılıyor

COVID-19'un dünyaya hızlı bir şekilde yayılması, enfeksiyon belirtileri göstermeyen insanlar tarafından virüsün bulaşma kabiliyeti ile körüklenmiştir.

Princeton'daki araştırmacılar tarafından yapılan bir araştırma, COVID-19'a neden olan virüsler gibi patojenler için bu sessiz bulaşma evresinin, başarılı bir evrim stratejisi olabileceğini buldu. Çalışma 8 Mayıs Ulusal Bilimler Akademisi Bildiriler Kitabı'nda yayınlandı. Çalışma, patojenin sessiz bulaşmasının uzun süreli sağkalımı üzerindeki artılarını ve eksilerini inceledi. Semptomsuz bulaşma patojenin daha fazla sayıda insanı enfekte etmesini sağlar mı? Veya semptomların olmaması sonunda bulaşmayı azaltır ve patojenin uzun süreli hayatta kalmasını azaltır mı? Cevap, halk sağlığı uzmanlarının karantinalar ve testler gibi kontrol önlemlerini nasıl planladıklarına bağlı.

Daha karmaşık organizmalar gibi, virüsler de doğal seleksiyonla gelişebilir. Mutasyon ile yeni varyantlar üretilir ve bu değişiklikler patojen bulaşımına faydalı olursa, virüsün bu türü yayılır. COVID-19 salgınının gösterdiği gibi, sessiz bir enfeksiyonun virüs için bazı kısa vadeli avantajları vardır. Kimlik belirleme, karantina ve temas izleme gibi kontrol stratejilerinin uygulanmasını zorlaştırır. Semptomları olmayan bulaşıcı insanlar hayatlarına devam eder ve birçok duyarlı insanla temasa geçer. Buna karşılık, ateş ve öksürük geliştiren bir kişinin, kendini izole etme olasılığı daha yüksektir. Bununla birlikte dezavantajlar vardır. Örneğin, asemptomatik insanlar daha az bulaşıcı parçacık üretir.

Araştırmacılar bu senaryolar arasındaki dengeyi keşfetmek için hastalık modellemesini kullandılar. Yeni koronavirüs ortaya çıkmadan çok önce çalışmayı üstlendiler. Aslında, yüksek lisans öğrencisi Chadi Saad-Roy, çalışmaya Mayıs 2019'da, başlangıçta önemli asemptomatik enfeksiyona sahip olan influenza için başladı.

Patojenler, yayılmalarına katkıda bulunan çeşitli davranışlar sergileyebilir. HIV gibi bazı virüsler semptomlar belirmeden yayılır. Diğer virüsler semptomların ortaya çıktığı süre boyunca bulaşır. Örneğin, çiçek hastalığına neden olan şu anda yok olan virüs, bulaşma başladığı zaman önemli semptomlar üretme eğilimindedir. Çoğu patojen muhtemelen sessiz ve semptomatik stratejilerin bir kombinasyonunu kullanır.

Semptomsuz bulaşmanın etkisini incelemek için ekip, bir hastalığın bir popülasyonda nasıl yayıldığına dair standart bir matematiksel modelde değişiklikler yaptı. Takımın model versiyonunda, araştırmacılar "enfekte" bölmeyi iki aşamaya ayırdılar. İlk enfekte aşamada, araştırmacılar semptomların seviyesini değiştirebiliyor( Bazı bireylerde semptom olmaz, bazılarında birkaç semptomdan biri olur ve diğerlerinde önemli semptomlar olur) Enfekte ikinci aşamada, bireyler tamamen semptomatiktir. Ekip sadece semptom varyasyonunun hastalık yayılması üzerindeki etkisine değil, aynı zamanda ilk aşamada değişen düzeylerde semptomlar sergilemenin evrimsel sonuçlarına da odaklandı.

Ekip, ilk aşamada başarılı stratejilerin ortaya çıktığını buldu. Ayrıca semptomatik olma aralığının( hiçbir semptomdan maksimum semptomlara) hastalık kontrol stratejilerindeki küçük değişikliklerle değişebileceğini buldular. Analizin bu son bölümünün anlamı, hastalık kontrol stratejilerinin, uzun sürede, bir patojenin hangi stratejiyi uygulayacağını etkileyebilir ve böylece bir salgın seyri üzerinde etkileri olabilecektir.