Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
Hamilelik Sırasında Kimyasal Maruziyetin Neden Olduğu Çocuklarda Karaciğer Hastalığı
Bir Mount Sinai çalışmasından elde edilen kanıtlar, hamilelik sırasında kimyasallara maruz kalmanın çocuklarda karaciğer hastalığının bir nedeni olabileceğini düşündürmekte. Çocuklarda karaciğer hastalığı giderek…
Bir Mount Sinai çalışmasından elde edilen kanıtlar, hamilelik sırasında kimyasallara maruz kalmanın çocuklarda karaciğer hastalığının bir nedeni olabileceğini düşündürmekte. Çocuklarda karaciğer hastalığı giderek yaygınlaşıyor ve yeni araştırmalar, bir dizi zararlı, endokrin bozucu kimyasallara doğum öncesi maruz kalmanın bu durumun riskini artırabileceğini keşfediyor.
Mount Sinai çalışması, hamilelik sırasında kimyasal maruziyet, kimyasal bileşim ve çocuklarda alkolsüz yağlı karaciğer hastalığı arasındaki ilişkiyi analiz eden ilk çalışma niteliğinde. Ekip, durum için bir belirteç olarak sitokeratin-18'i kullandı ve bulgular, çevresel kimyasallara doğum öncesi maruz kalmanın tehlikelerini anlamanın önemini vurguladı.
Çevre Tıbbı ve Halk Sağlığı Yardımcı Doçenti ve Icahn Mount Sinai'deki Mount Sinai Exposomik Araştırma Enstitüsü üyesi, kıdemli yazar Damaskini Valvi şunları ekledi: “Yediğimiz yiyeceklerde, içtiğimiz suda ve tüketim ürünlerinin kullanımı esnasında hepimiz bu kimyasallara günlük olarak maruz kalıyoruz. Bu ciddi bir halk sağlığı sorunudur. Bu bulgular, erken yaşta birçok endokrin bozucu kimyasala maruz kalmanın pediatrik alkolsüz yağlı karaciğer hastalığı için bir risk faktörü olduğunu göstermektedir ve çevresel kimyasal maruziyetlerin karaciğer patogenezinde genetik ve yaşam tarzı faktörleri ile nasıl etkileşime girebileceğini aydınlatmak için gereken ek araştırmalara dikkat çekmektedir.”
Çocuklarda alkole bağlı olmayan yağlı karaciğer hastalığı insidansı artmakta ve yetişkinlikte ciddi kronik karaciğer hastalığı ve karaciğer kanseri ile sonuçlanabilmekte. Alkolsüz yağlı karaciğer hastalığı, genel pediatrik popülasyonun %10'unu ve obezitesi olan çocukların %34'ünü etkiliyor. Endokrin bozucu kimyasallar, pestisitler, plastikler, alev geciktiriciler ve toksik metaller gibi çeşitli çevresel kirleticileri kapsar. Endokrin bozucu kimyasallar, vücuttaki hormon ve metabolik sistemleri bozar, önceki çalışmalar bu kimyasallara maruz kalmanın karaciğer hasarına ve alkole bağlı olmayan yağlı karaciğer hastalığına neden olabileceğini bulmuştu. Bununla birlikte, şu ana kadar hiçbir çalışma, bu kimyasallara doğum öncesi maruziyetlerinin çocuklarda alkolsüz yağlı karaciğer hastalığı üzerindeki etkilerini analiz etmemişti.
Araştırmacılar, 2003 ve 2010 yılları arasında Human Early-Life Exposome projesine kayıtlı 1108 hamile kadının kan veya idrarındaki 45 kimyasalı incelediler. Proje, Fransa, Yunanistan ve Litvanya'da devam eden altı popülasyona dayalı prospektif doğum kohort çalışmasının ortak bir ağıydı. Analizdeki kimyasallar arasında perfloroalkil maddeler (PFAS), polibromlu difenil eterler (PBDE'ler), organoklor ve organofosfat pestisitler, plastikleştiriciler (fenoller, ftalatlar) ve parabenler yer aldı.
Ekip, çocuklar altı ila 11 yaşları arasındayken, çocuklarda karaciğer hastalığı riskini gösteren sitokeratin-18 enzim düzeylerini ölçtü. Sonuçlar, hamilelik sırasında çevresel kimyasallara maruz kalanların bu biyobelirteçlerin seviyelerinin yükseldiğini gösterdi.
Çevre Tıbbı ve Halk Sağlığı Departmanı Bilge Başkanı ve Icahn Mount Sinai'deki Exposomik Araştırma Enstitüsü Eş Direktörü Robert Wright, şu sonuca varıyor: “Yağlı karaciğer hastalığını hızlandıran çevresel faktörleri anlayarak, insanların hastalığa yakalanma riskini azaltabiliriz. Exposomics geleceğin dalgasıdır, çünkü insan genomunu bir kez diziledikten sonra, ki bu yapılmışsa, yalnızca genomikte yapabileceğiniz çok fazla bir şey yoktur. Farklı hastalıkları anlamamız için yapbozun eksik parçası, onların çevresel nedenlerini ölçmektir ve exposomics, çevrenin sağlığımızı nasıl etkilediğine dair bilgimizi hızlandırmanın bir yoludur.”
Mount Sinai çalışması, hamilelik sırasında kimyasal maruziyet, kimyasal bileşim ve çocuklarda alkolsüz yağlı karaciğer hastalığı arasındaki ilişkiyi analiz eden ilk çalışma niteliğinde. Ekip, durum için bir belirteç olarak sitokeratin-18'i kullandı ve bulgular, çevresel kimyasallara doğum öncesi maruz kalmanın tehlikelerini anlamanın önemini vurguladı.
Çevre Tıbbı ve Halk Sağlığı Yardımcı Doçenti ve Icahn Mount Sinai'deki Mount Sinai Exposomik Araştırma Enstitüsü üyesi, kıdemli yazar Damaskini Valvi şunları ekledi: “Yediğimiz yiyeceklerde, içtiğimiz suda ve tüketim ürünlerinin kullanımı esnasında hepimiz bu kimyasallara günlük olarak maruz kalıyoruz. Bu ciddi bir halk sağlığı sorunudur. Bu bulgular, erken yaşta birçok endokrin bozucu kimyasala maruz kalmanın pediatrik alkolsüz yağlı karaciğer hastalığı için bir risk faktörü olduğunu göstermektedir ve çevresel kimyasal maruziyetlerin karaciğer patogenezinde genetik ve yaşam tarzı faktörleri ile nasıl etkileşime girebileceğini aydınlatmak için gereken ek araştırmalara dikkat çekmektedir.”
Çocuklarda alkole bağlı olmayan yağlı karaciğer hastalığı insidansı artmakta ve yetişkinlikte ciddi kronik karaciğer hastalığı ve karaciğer kanseri ile sonuçlanabilmekte. Alkolsüz yağlı karaciğer hastalığı, genel pediatrik popülasyonun %10'unu ve obezitesi olan çocukların %34'ünü etkiliyor. Endokrin bozucu kimyasallar, pestisitler, plastikler, alev geciktiriciler ve toksik metaller gibi çeşitli çevresel kirleticileri kapsar. Endokrin bozucu kimyasallar, vücuttaki hormon ve metabolik sistemleri bozar, önceki çalışmalar bu kimyasallara maruz kalmanın karaciğer hasarına ve alkole bağlı olmayan yağlı karaciğer hastalığına neden olabileceğini bulmuştu. Bununla birlikte, şu ana kadar hiçbir çalışma, bu kimyasallara doğum öncesi maruziyetlerinin çocuklarda alkolsüz yağlı karaciğer hastalığı üzerindeki etkilerini analiz etmemişti.
Araştırmacılar, 2003 ve 2010 yılları arasında Human Early-Life Exposome projesine kayıtlı 1108 hamile kadının kan veya idrarındaki 45 kimyasalı incelediler. Proje, Fransa, Yunanistan ve Litvanya'da devam eden altı popülasyona dayalı prospektif doğum kohort çalışmasının ortak bir ağıydı. Analizdeki kimyasallar arasında perfloroalkil maddeler (PFAS), polibromlu difenil eterler (PBDE'ler), organoklor ve organofosfat pestisitler, plastikleştiriciler (fenoller, ftalatlar) ve parabenler yer aldı.
Ekip, çocuklar altı ila 11 yaşları arasındayken, çocuklarda karaciğer hastalığı riskini gösteren sitokeratin-18 enzim düzeylerini ölçtü. Sonuçlar, hamilelik sırasında çevresel kimyasallara maruz kalanların bu biyobelirteçlerin seviyelerinin yükseldiğini gösterdi.
Çevre Tıbbı ve Halk Sağlığı Departmanı Bilge Başkanı ve Icahn Mount Sinai'deki Exposomik Araştırma Enstitüsü Eş Direktörü Robert Wright, şu sonuca varıyor: “Yağlı karaciğer hastalığını hızlandıran çevresel faktörleri anlayarak, insanların hastalığa yakalanma riskini azaltabiliriz. Exposomics geleceğin dalgasıdır, çünkü insan genomunu bir kez diziledikten sonra, ki bu yapılmışsa, yalnızca genomikte yapabileceğiniz çok fazla bir şey yoktur. Farklı hastalıkları anlamamız için yapbozun eksik parçası, onların çevresel nedenlerini ölçmektir ve exposomics, çevrenin sağlığımızı nasıl etkilediğine dair bilgimizi hızlandırmanın bir yoludur.”