30 kadın katılımcıyla yapılan randomize bir klinik araştırma, soğuk veya sıcak suya daldırmanın egzersize bağlı kas hasarından iyileşmeyi tetiklemediğini ortaya koydu. Güney İsviçre Uygulamalı Bilimler ve Sanatlar Üniversitesi'nden Vanessa Wellauer ve meslektaşları bu bulguları PLOS One dergisinde yayınladı. Yeni ve alışılmadık egzersiz rutinleri, kaslarda aşırı mikroskobik hasara neden olabilir ve bu durum, fiziksel performansı azaltarak iyileşme sürelerini uzatabilen bir inflamatuar yanıtı tetikleyebilir. Soğuk ve sıcak suya dalma, fizyolojik etkileri yoluyla kas iyileşmesini hızlandırabilecek düşük maliyetli stratejiler olarak kabul ediliyordu.
Ancak, soğuk ve sıcak suya dalmanın etkinliğine dair kanıtlar çelişkili ve özellikle kadınlarda soğuk ve sıcak suya girmeyi doğrudan karşılaştıran az sayıda çalışma bulunuyor. Bu boşluğu gidermek için Wellauer ve meslektaşları, 30 kadın katılımcının aynı zorlu egzersiz rutinini (0,6 metre yüksekliğindeki bir kutudan 20 tekrarlı beş set düşme-atlama) gerçekleştirdiği randomize bir klinik araştırma yürüttü. Her katılımcı rastgele olarak egzersizden hemen sonra ve iki saat sonra 10 dakika boyunca sıcak veya soğuk suya, göğüs kemiğine kadar girme veya hiç girmeme gruplarından birine atandı.
Çeşitli fizyolojik ölçümlerin analizi, soğuk, sıcak ve daldırma yapılmayan gruplar arasında bazı farklılıklar gösterdi. Örneğin, egzersizden 30 dakika sonra, soğuk suya dalanların kas oksijen doygunluğu değerleri diğer katılımcılara göre daha düşüktü, sıcak suya dalanların vücut iç sıcaklıkları soğuk suya dalanlara göre daha yüksekti ve soğuk suya dalanların vücut iç sıcaklıkları daldırma yapılmayanlara göre daha düşüktü. Ancak bu fizyolojik farklılıklara rağmen, ne soğuk ne de sıcak suya dalanlar, daldırma yapılmayanlara göre daha iyi kas iyileşmesi sonuçları göstermedi - soğuk ve sıcak suya girme arasında anlamlı bir iyileşme farkı görülmedi.
Özellikle araştırmacılar, egzersiz öncesinde ve egzersizden 24, 48 ve 72 saat sonra diz ekstansör kaslarının şişmesini, katılımcıların kas ağrısı derecelendirmelerini, serum kreatin kinaz seviyelerini ve maksimal gönüllü izometrik kasılmayı ölçerek iyileşmeyi değerlendirdi. Bu ölçümler gruplar arasında anlamlı farklılıklar göstermedi. Bu bulgular, kadınlarda fizyolojik yanıtlar ve kas iyileşmesi sonuçları arasındaki karmaşık bağlantıları vurguluyor. Yazarlar, gelecekteki araştırmaların bu bağlantıların altında yatan mekanizmaları aydınlatmaya yardımcı olabileceğini belirtiyor ve gerçek dünya egzersizleri ve yarışmalarına daha yakın egzersiz rutinlerini değerlendirmek gibi ek araştırma yönlerini özetliyorlar.
