Pielęgnacja skóry i medycyna estetyczna po 40. roku życia: objętość, elastyczność i realistyczne oczekiwania

Co dzieje się ze skórą po 40. roku życia?

Z wiekiem w skórze ubywa włókien kolagenowych i elastycznych, skóra staje się cieńsza i zaczyna tracić elastyczność. Jednocześnie tkanka tłuszczowa twarzy przemieszcza się, a w niektórych okolicach jej ubywa; powolnym zmianom ulega również struktura kostna podtrzymująca twarz. Połączenie tych zmian może prowadzić do zapadnięcia okolicy pod oczami, pogłębienia się linii biegnących od skrzydełek nosa do kącików ust oraz złagodzenia zarysu linii żuchwy.

Na tym etapie bardziej widoczne stają się także uszkodzenia słoneczne nagromadzone przez lata: mogą nasilać się plamy posłoneczne, nierówny koloryt skóry i drobne zmarszczki. U kobiet pod koniec piątej dekady życia (bliżej 50. roku życia) na skórę mogą też zacząć wpływać zmiany hormonalne związane z okresem poprzedzającym menopauzę.

Rola pielęgnacji: podstawy nadal obowiązują

Zanim mowa będzie o zabiegach, warto wiedzieć, że ochrona przeciwsłoneczna i regularna pielęgnacja także w tym wieku są najbardziej podstawowymi krokami. Żaden zabieg nie zapewni trwałej poprawy skóry, która nie jest chroniona przed słońcem.

• Codziennie stosować krem z filtrem o szerokim spektrum ochrony.
• Jeśli skóra staje się bardziej sucha, pomocne może być przejście na bogatszy krem nawilżający.
• Retinoidy należą do najlepiej przebadanych składników pielęgnacyjnych w odniesieniu do drobnych zmarszczek i struktury skóry związanych z uszkodzeniami słonecznymi; ponieważ w tym wieku skóra może być bardziej wrażliwa, zaleca się ostrożne rozpoczynanie ich stosowania.
• Palenie tytoniu jest jednym z głównych czynników przyspieszających starzenie się skóry.

Podstawowe informacje o retinoidach i ochronie przeciwsłonecznej zawiera artykuł „Pielęgnacja skóry i medycyna estetyczna po trzydziestce”.

Różne problemy, różne metody

Ponieważ zmiany występujące po 40. roku życia zachodzą w różnych warstwach, każda z nich może wymagać innego podejścia. Poniższa tabela przedstawia ogólne ramy; o tym, która metoda jest odpowiednia w danym przypadku, można zdecydować dopiero po badaniu.

Szczegółowe informacje o każdej z tych metod zawierają odpowiednie artykuły; na przykład artykuły „Wypełniacz z kwasem hialuronowym” oraz „Ujędrnianie skóry radiofrekwencją i radiofrekwencja mikroigłowa” wyjaśniają, co te metody mogą, a czego nie mogą zapewnić.

Co oznacza podejście łączone?

W tym wieku lekarze często mogą omawiać zamiast jednego zabiegu kilka metod ukierunkowanych na różne problemy, stosowanych w ramach planu i rozłożonych w czasie. Na przykład zmarszczki mimiczne, utrata objętości i struktura skóry mogą być leczone oddzielnie.

• Podejście łączone nie oznacza wykonywania wielu zabiegów tego samego dnia. To, które zabiegi zostaną wykonane, w jakiej kolejności i w jakich odstępach, planuje lekarz.
• Każdy dodatkowy zabieg wiąże się z własnym ryzykiem i własnym czasem rekonwalescencji.
• Plan powinien uwzględniać priorytety pacjenta. Można zacząć od tego, co przeszkadza najbardziej, i po zobaczeniu efektu zdecydować, czy kontynuować.
• Nie należy się wahać przed zapytaniem o uzasadnienie zaproponowanego planu, możliwe alternatywy oraz konsekwencje rezygnacji z jakiegokolwiek leczenia.

Należy zachować ostrożność wobec planów proponujących wiele zabiegów w krótkim czasie lub oferowanych w pakiecie. Plan powinien być przedstawiany tak, by zostawić czas do namysłu, a nie pod presją.

Realistyczne oczekiwania

Zabiegi medycyny estetycznej mogą złagodzić określone zmiany i sprawić, że skóra będzie wyglądać na bardziej wypoczętą. Nie zatrzymują jednak starzenia ani nie cofają wyglądu twarzy o wiele lat.

• Efekt zabiegów niechirurgicznych jest najczęściej przemijający, a do jego utrzymania potrzebne są powtórzenia.
• Efekt metod ujędrniania skóry wykorzystujących energię jest zwykle niewielki lub umiarkowany i różni się u poszczególnych osób.
• Przy wyraźnym zwiotczeniu skuteczność metod niechirurgicznych jest ograniczona; w takim przypadku może być potrzebna opinia chirurga plastycznego.
• Zbyt dużo wypełniacza lub zbyt częste zabiegi mogą prowadzić do nienaturalnego wyglądu twarzy. Mniej często wygląda bardziej naturalnie.
• Efekty różnią się w zależności od jakości skóry, nawyków życiowych i uwarunkowań genetycznych.

Przed zabiegiem warto najpierw przyjrzeć się swojemu zdrowiu

Po 40. roku życia może rosnąć liczba regularnie przyjmowanych leków i chorób przewlekłych. Podczas badania ważne jest poinformowanie lekarza o:

• Lekach rozrzedzających krew, kwasie acetylosalicylowym (aspirynie) i niektórych lekach przeciwbólowych oraz suplementach ziołowych (mogą zwiększać ryzyko siniaków; nie należy samodzielnie odstawiać tych leków)
• Problemach zdrowotnych, takich jak cukrzyca, choroby autoimmunologiczne i zaburzenia krzepnięcia
• Wcześniej wykonanych zabiegach z użyciem wypełniaczy, nici lub zabiegach chirurgicznych
• Przebytej opryszczce (niektóre zabiegi mogą wywołać jej nawrót)
• Alergiach oraz problemach, które wystąpiły przy wcześniejszych zabiegach

Na koniec

Lata czterdzieste mogą być okresem szukania równowagi między akceptacją zmian zachodzących w skórze a ich poprawą. Niezależnie od wybranej drogi podstawą są ochrona przeciwsłoneczna i regularna pielęgnacja. Przy rozważaniu zabiegu zaleca się podjęcie decyzji z lekarzem, z którym można otwarcie rozmawiać o swoich oczekiwaniach i który w razie potrzeby potrafi powiedzieć, że dany zabieg nie jest potrzebny. Przy wyborze lekarza pomocny może być artykuł „Wybór kliniki i lekarza medycyny estetycznej: 10-punktowa lista kontrolna bezpieczeństwa”.