Pielęgnacja skóry i medycyna estetyczna po 50. roku życia: menopauza, kontrola w kierunku raka skóry i właściwe wybory

Menopauza a skóra

Spadek poziomu estrogenu w okresie menopauzy może prowadzić do wyraźnych zmian w skórze. Utrata kolagenu w tym okresie przyspiesza; skóra staje się cieńsza, sucha i w większym stopniu traci elastyczność. Niektóre kobiety zauważają, że ich skóra stała się bardziej wrażliwa, łatwo się zaczerwienia lub swędzi. Gojenie się ran również może przebiegać wolniej niż wcześniej.

U mężczyzn zmiany hormonalne postępują wolniej; z wiekiem jednak również u nich pojawiają się podobne zmiany skórne. U obu płci nagromadzone przez lata uszkodzenia słoneczne stają się w tym okresie lepiej widoczne w postaci przebarwień, zmarszczek i pogorszenia struktury skóry.

Metody takie jak terapia hormonalna stosowana z powodu objawów menopauzy mogą wpływać także na niektóre zmiany w skórze; terapie te rozważa się jednak nie ze względu na skórę, lecz ze względu na ogólny stan zdrowia i objawy menopauzy. Decyzję tę należy podjąć wspólnie z ginekologiem lub lekarzem rodzinnym.

Co powinno się zmienić w pielęgnacji?

W przypadku skóry, która staje się cieńsza i bardziej sucha, celem pielęgnacji jest wspieranie ochronnej bariery skóry i ograniczanie podrażnień.

• Zamiast mydła warto wybierać delikatne, niewysuszające środki myjące; należy unikać bardzo gorącej wody.
• Po umyciu twarzy i ciała, gdy skóra jest jeszcze lekko wilgotna, należy nałożyć bogaty krem nawilżający.
• Należy nadal codziennie stosować preparat przeciwsłoneczny o szerokim spektrum ochrony. W tym wieku ochrona przed słońcem pozostaje ważna zarówno ze względu na przebarwienia, jak i ryzyko raka skóry.
• Retinoidy można stosować również w tym wieku; ponieważ jednak skóra może być bardziej wrażliwa, zaleca się rozpoczynanie od rzadkiego stosowania i konsultację z lekarzem.
• Jeśli swędzenie, zaczerwienienie lub łuszczenie się nie ustępują, zamiast samodzielnie zmieniać kosmetyki, należy zgłosić się do lekarza; mogą to być objawy stanu wymagającego leczenia, np. egzemy.

Informacje o podstawowych etapach pielęgnacji i stosowaniu retinoidów można znaleźć także w artykułach „Pielęgnacja skóry i medycyna estetyczna po trzydziestce” oraz „Pielęgnacja skóry i medycyna estetyczna po 40. roku życia”.

Kontrola w kierunku raka skóry: kwestia ważniejsza niż estetyka

Nowotwory skóry występują częściej z wiekiem, a zdecydowana większość pojawia się w miejscach narażonych na słońce. Wykryte wcześnie są zwykle łatwiejsze do leczenia. Dlatego po 50. roku życia zaleca się regularne kontrolowanie skóry i bez zwłoki pokazywanie dermatologowi każdej nowej lub zmieniającej się plamy.

Obejrzenie całej skóry raz w miesiącu, przy dobrym oświetleniu i z pomocą lustra, ułatwia wczesne zauważenie zmiany. W przypadku miejsc, których nie da się zobaczyć samodzielnie, np. pleców, można poprosić o pomoc bliską osobę.

Zanim plama zostanie rozjaśniona lub usunięta za pomocą lasera, peelingu lub innego zabiegu, musi zostać oceniona przez dermatologa. Leczenie plamy, która nie została oceniona, może opóźnić rozpoznanie ewentualnego raka skóry. Informacje o rodzajach przebarwień zawiera artykuł „Przebarwienia skóry i melasma”.

Jeśli rozważany jest zabieg: rozmowa o lekach i stanie zdrowia

W tej grupie wiekowej częściej występują regularne przyjmowanie leków i choroby przewlekłe. Mogą one wpływać na to, czy dany zabieg jest odpowiedni, na jego ryzyko oraz na przebieg gojenia. Podczas konsultacji należy koniecznie poinformować lekarza o:

• Lekach rozrzedzających krew (przeciwzakrzepowych) i lekach wpływających na krzepnięcie krwi, takich jak aspiryna: mogą zwiększać ryzyko siniaków i krwawienia.
• Produktach ziołowych i suplementach diety: niektóre mogą zwiększać skłonność do krwawień.
• Chorobach przewlekłych, takich jak cukrzyca, choroby serca, nadciśnienie tętnicze, choroby autoimmunologiczne
• Lekach hamujących odporność i leczeniu kortykosteroidami: mogą wpływać na ryzyko zakażenia i gojenie.
• Leczeniu osteoporozy, leczeniu onkologicznym lub lekach zwiększających wrażliwość na światło
• Wcześniej wykonanych zabiegach z użyciem wypełniaczy, nici lub zabiegach chirurgicznych

W żadnym wypadku nie należy samodzielnie odstawiać leku rozrzedzającego krew ani innego leku z powodu zabiegu. Leki te podaje się, aby zapobiegać poważnym problemom zdrowotnym. O tym, czy można przerwać przyjmowanie leku, może zdecydować wyłącznie lekarz, który go przepisał; w większości przypadków lek się kontynuuje, a zabieg planuje się odpowiednio do tego.

Metoda chirurgiczna czy niechirurgiczna?

Zmiany występujące w tym wieku często dotyczą nie tylko skóry, ale także głębszych tkanek. Metody niechirurgiczne mogą złagodzić niektóre zmiany; nie są jednak odpowiednie w przypadku każdego problemu.

Próby korygowania wyraźnego wiotczenia metodami niechirurgicznymi mogą prowadzić do wyników niespełniających oczekiwań i do powtarzania zabiegów. Nadmierne podawanie wypełniaczy może również nadać twarzy nienaturalny wygląd. Artykuł „Lifting nićmi (nici liftingujące do nieoperacyjnego liftingu twarzy)” szczegółowo opisuje, co ta metoda może, a czego nie może zapewnić.

Operacja również jest decyzją medyczną; podejmuje się ją po ocenie ogólnego stanu zdrowia, przyjmowanych leków i ryzyka znieczulenia. Niezależnie od wybranej drogi zaleca się zasięgnięcie informacji u specjalisty i danie sobie czasu do namysłu.

Realistyczne oczekiwania

• Zabiegi mogą przyczynić się do tego, że skóra będzie wyglądać na bardziej wypoczętą i zadbaną; nie cofają wieku.
• W tym wieku gojenie może trwać dłużej; plan zabiegów należy do tego dostosować.
• W przypadku cienkiej i wrażliwej skóry intensywność niektórych zabiegów można zmniejszyć lub wybrać inne metody.
• Efekt zabiegów niechirurgicznych jest najczęściej przemijający, a jego utrzymanie wymaga powtórzeń.

Na koniec

Najważniejszym aspektem dbania o skórę po 50. roku życia jest obserwowanie jej nie tylko pod kątem estetyki, ale także zdrowia. Podstawą tego okresu są regularna ochrona przeciwsłoneczna, delikatna i nawilżająca pielęgnacja oraz kontrola nowych lub zmieniających się plam we właściwym czasie. Jeśli rozważany jest zabieg, zaleca się podjęcie decyzji bez pośpiechu, z lekarzem, z którym można otwarcie omówić przyjmowane leki i stan zdrowia.