Wypełniacz z kwasem hialuronowym: czym jest, jak wygląda zabieg i jakie niesie ryzyko

Czym jest wypełniacz z kwasem hialuronowym i jak działa?

Kwas hialuronowy to cząsteczka występująca naturalnie w organizmie, która przyciąga wodę. Przyczynia się do poczucia nawilżenia i jędrności skóry. W wypełniaczach cząsteczka ta jest przetwarzana w laboratorium w żel, aby mogła dłużej pozostawać w organizmie.

Żel wstrzyknięty w skórę lub pod skórę tworzy objętość w miejscu, w którym się znajduje. Z czasem jest stopniowo rozkładany przez organizm, a jego efekt słabnie. Dlatego wypełniacze z kwasem hialuronowym nie są trwałe; co pewien czas może być konieczne powtórzenie zabiegu.

Ważną cechą wypełniaczy z kwasem hialuronowym jest to, że można je rozpuścić enzymem zwanym hialuronidazą. W razie niepożądanego efektu lub niektórych powikłań lekarz może podać ten enzym i w dużej mierze usunąć wypełniacz. Nie eliminuje to ryzyka zabiegu, ale daje możliwość reagowania na problemy.

W jakim celu się go stosuje?

• Uzupełnienie objętości w okolicy policzków i kości jarzmowych, która zmniejsza się z wiekiem
• Złagodzenie wyraźnych fałdów, takich jak bruzdy nosowo-wargowe
• Zwiększenie objętości ust i podkreślenie ich konturu
• Wsparcie konturu brody i linii żuchwy
• Zagłębienia pod oczami (wyłącznie u odpowiednio dobranych osób i w doświadczonych rękach)
• Poprawa wyglądu niektórych zagłębionych blizn

To, w jakiej okolicy, w jakiej ilości i o jakiej konsystencji zostanie podany preparat, zależy od budowy twarzy danej osoby. Decyzja ta zapada po badaniu i ocenie lekarza.

Dla kogo może być odpowiedni?

Może być odpowiedni dla osób dorosłych w dobrym ogólnym stanie zdrowia, mających realistyczne oczekiwania i świadomych, że efekt zabiegu jest przejściowy. Ważne jest, aby omówić, że celem nie jest „wyglądać jak ktoś inny”, lecz wsparcie zgodne z własną budową twarzy.

Dla kogo nie jest odpowiedni i na co należy zwrócić uwagę?

• Ciąża i karmienie piersią (dane dotyczące bezpieczeństwa w tym okresie są niewystarczające)
• Aktywna infekcja, opryszczka, zaostrzenie trądziku lub otwarta rana w okolicy zabiegowej
• Przebyta reakcja alergiczna na składniki wypełniacza lub na środek znieczulenia miejscowego
• Przyjmowanie leków rozrzedzających krew lub zaburzenia krzepnięcia (nie należy samodzielnie odstawiać leku; proszę porozmawiać z lekarzem)
• Wcześniejsze podanie w tej samej okolicy wypełniacza o nieznanym składzie lub takiego, który się nie rozpuścił
• Silny i utrzymujący się niepokój dotyczący własnego wyglądu (w takiej sytuacji lepiej najpierw porozmawiać i przeprowadzić ocenę)

Ta lista nie jest kompletna; proszę poinformować lekarza o wszystkich swoich problemach zdrowotnych i przyjmowanych lekach. Należy również wymienić wszystkie preparaty ziołowe oraz zabiegi estetyczne wykonane w przeszłości. Informacje o wcześniejszych zabiegach mogą bezpośrednio wpłynąć na obecny plan.

Kto powinien wykonywać zabieg i gdzie?

Wypełniacz powinien podawać przeszkolony lekarz, który dobrze zna anatomię twarzy, zwłaszcza układ naczyń krwionośnych, i potrafi postępować w razie powikłań. W Turcji kwestie te reguluje Sağlık Bakanlığı (tureckie Ministerstwo Zdrowia); zabieg musi wykonywać lekarz w placówce medycznej posiadającej zezwolenie.

Osoba wykonująca zabieg musi być w stanie natychmiast zareagować w sytuacji nagłej. Dlatego warto wcześniej zapytać, czy w miejscu zabiegu dostępny jest enzym hialuronidaza i jak można skontaktować się z lekarzem po zabiegu.

Stosowany preparat musi być dopuszczony do obrotu, oryginalny i mieć ważny termin przydatności. Preparaty kupione przez internet lub nieznanego pochodzenia mogą być podrobione lub zanieczyszczone.

Przygotowanie do zabiegu

• Podczas konsultacji należy omówić swoje oczekiwania, wcześniejsze zabiegi i historię zdrowia.
• O ile lekarz nie zaleci inaczej, warto wcześniej uzyskać informacje o niektórych lekach i suplementach, które mogą zwiększać ryzyko powstania siniaków; nie należy samodzielnie odstawiać leków na receptę.
• W przypadku nawracającej opryszczki należy poinformować o tym lekarza, zwłaszcza przed zabiegiem w okolicy ust.
• Niezaplanowanie zabiegu tuż przed ważnym wydarzeniem daje czas na ustąpienie ewentualnego obrzęku i siniaków.
• Czysta twarz bez makijażu w dniu zabiegu ułatwia jego wykonanie.
• Formularz zgody należy przeczytać bez pośpiechu i zapytać o wszystko, co jest niezrozumiałe.

Dzień zabiegu krok po kroku

1. Lekarz ocenia twarz i wspólnie z pacjentem ustala okolice zabiegowe oraz ilość preparatu; zwykle wykonuje się zdjęcia do dokumentacji.
2. Skóra jest oczyszczana roztworem antyseptycznym.
3. W razie potrzeby na okolicę nakłada się krem znieczulający; wiele preparatów zawiera też w żelu niewielką ilość środka znieczulenia miejscowego.
4. Wypełniacz podaje się cienką igłą lub kaniulą. Kaniula to elastyczna rurka o tępym końcu; w niektórych okolicach może być preferowana. O wyborze narzędzia decyduje lekarz w zależności od okolicy i techniki; żadne narzędzie nie obniża ryzyka do zera.
5. W trakcie zabiegu lekarz obserwuje kolor skóry i reakcje pacjenta. W przypadku nagłego, silnego lub nietypowego bólu należy natychmiast o tym powiedzieć.
6. Na koniec zabiegu okolica może zostać delikatnie wymodelowana, a w razie potrzeby stosuje się zimny okład.
7. Przed wyjściem okolica jest kontrolowana; pacjent otrzymuje zalecenia pozabiegowe i informacje, jak skontaktować się z lekarzem.

Po zabiegu: pierwsze 24 godziny i pierwszy tydzień

W pierwszych godzinach spodziewany jest obrzęk, zaczerwienienie i tkliwość w okolicy zabiegowej. Po zabiegach w okolicy ust obrzęk może być wyraźniejszy w pierwszych dniach. Zwykle zaleca się, aby nie uciskać okolicy, nie masować jej i odłożyć makijaż na czas zalecony przez lekarza.

W pierwszych dniach może zostać zalecone unikanie intensywnego wysiłku, sauny, łaźni tureckiej i bardzo gorących miejsc. Lekarz może też zalecić, aby przez pewien czas nie spać na brzuchu. Zalecenia te mogą się różnić w zależności od lekarza i okolicy zabiegowej.

Spodziewane skutki uboczne

• Obrzęk i niewielka opuchlizna
• Siniaki (zwłaszcza wokół ust i oczu)
• Zaczerwienienie i tkliwość w miejscach wkłuć
• Niewielkie, wyczuwalne pod palcami nierówności (zwykle zmniejszają się wraz z ustępowaniem obrzęku)
• Swędzenie lub uczucie napięcia

Objawy te zwykle zmniejszają się w ciągu kilku dni; czas ich trwania jest różny u różnych osób. Natomiast narastający ból, zmiana koloru skóry lub gorączka wykraczają poza spodziewany przebieg.

Rzadkie, ale poważne ryzyko: zamknięcie (okluzja) naczynia

Najpoważniejszym ryzykiem związanym z wypełniaczem jest przypadkowe dostanie się żelu do naczynia krwionośnego lub uciśnięcie naczynia z zewnątrz. Nazywa się to zamknięciem (okluzją) naczynia. Zdarza się rzadko, ale nierozpoznane na czas może prowadzić do utraty tkanki skóry, a bardzo rzadko do utraty wzroku lub udaru mózgu. Okolica między brwiami, nos i jego otoczenie, czoło oraz okolica oczu należą do obszarów o wyższym ryzyku.

Gdy okluzja naczynia zostanie szybko rozpoznana, lekarz może podjąć różne działania, przede wszystkim podać hialuronidazę. Dlatego bardzo ważne jest, aby znać objawy ostrzegawcze i bez zwłoki skontaktować się z lekarzem. Szczegóły znajdują się w naszym przewodniku „Kiedy po wypełniaczu jest to stan nagły? Zamknięcie naczynia i inne objawy alarmowe”.

Jeśli nie można skontaktować się z lekarzem, nie należy czekać; trzeba zgłosić się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. O ile lekarz nie zaleci inaczej, nie należy masować okolicy, stosować ciepła ani lodu ani przyjmować żadnych leków na własną rękę.

Inne możliwe problemy

• Zakażenie: może objawiać się zaczerwienieniem, ociepleniem, narastającym bólem, wydzieliną lub gorączką.
• Guzki i nierówności: w miejscu, w którym wypełniacz zgromadził się w jednym punkcie, mogą powstać wyczuwalne zgrubienia. Niektóre mogą pojawić się po tygodniach lub miesiącach.
• Opóźniony obrzęk: rzadko, długo po zabiegu, po takich zdarzeniach jak przebyta infekcja, szczepienie lub leczenie stomatologiczne, w okolicy zabiegowej może pojawić się obrzęk.
• Niebieskawe zabarwienie: żel podany zbyt płytko, zwłaszcza pod oczami, może prześwitywać przez skórę na niebiesko.
• Przemieszczenie się wypełniacza lub wygląd inny niż oczekiwany.

Większość tych stanów można leczyć; ocenę musi jednak przeprowadzić lekarz. Nie należy samodzielnie rozpoczynać przyjmowania leków ani ingerować w okolicę zabiegową.

O wypełniaczach innych niż kwas hialuronowy

Na rynku dostępne są również wypełniacze z substancji innych niż kwas hialuronowy, które pozostają w organizmie znacznie dłużej lub w ogóle się nie rozpuszczają. Takich preparatów nie można rozpuścić hialuronidazą. W przypadku problemów, takich jak opóźnione guzki czy ziarniniaki (tkanka zapalna, którą organizm tworzy w odpowiedzi na ciało obce), leczenie może być trudniejsze, a czasem konieczny jest zabieg chirurgiczny.

Wstrzykiwanie w celach estetycznych substancji niedopuszczonych do użytku medycznego, takich jak płynny silikon, może powodować poważne i długotrwałe szkody. Zawsze należy zapytać, jaka substancja zostanie podana, i zachować informacje o preparacie.

Kiedy widać efekt i jak długo się utrzymuje?

Efekt zwiększenia objętości jest widoczny od razu po zabiegu; jednak z powodu obrzęku wygląd w pierwszych dniach może być mylący. O tym, kiedy oceniać ostateczny wygląd, decyduje lekarz; zwykle oznacza to odczekanie kilku tygodni.

Czas utrzymywania się efektu zależy od rodzaju preparatu, okolicy zabiegowej, ilości oraz metabolizmu danej osoby. Efekt nie jest trwały, a czas jego utrzymywania się różni się u poszczególnych osób; w okolicach, które dużo się poruszają, na przykład w ustach, może być krótszy.

Realistyczne oczekiwania: czego wypełniacz nie zrobi

• Nie uniesie wyraźnie opadającej skóry; w takim przypadku można rozważyć chirurgię lub inne metody.
• Sam w sobie nie poprawia jakości skóry, przebarwień ani drobnych, powierzchownych zmarszczek.
• W przypadku zmarszczek mimicznych zwykle bardziej odpowiednia jest inna metoda (toksyna botulinowa).
• Podanie zbyt dużej ilości może prowadzić do nienaturalnego wyglądu; „więcej” nie zawsze znaczy „lepiej”.
• Nie zmienia całkowicie twarzy; celem jest wsparcie istniejącej budowy.

Alternatywy

Ta strona ma charakter ogólnoinformacyjny. Odpowiednią metodę można ustalić wyłącznie na podstawie badania i oceny lekarza.