Araştırmacılar Beynin Yürürken Nasıl Çoklu Görev Yaptığını Açıklıyor

Rochester Üniversitesi'ndeki Del Monte Nörobilim Enstitüsü'nden bilim insanları, sağlıklı bir beynin, yürürken iki farklı aktivitenin ödün vermeden nasıl görevi yerine getirebildiğini gösterdi. Patoloji ve Hücre Biyolojisi Hastalık Programında beşinci yılında bir MD/PhD öğrencisi olan ve yakın zamanda yayınlanan çalışmanın ilk yazarı David Richardson, “Bu araştırma bize beynin esnek olduğunu ve ek yükler üstlenebileceğini gösteriyor. Bulgularımız, katılımcıların aynı anda bilişsel bir görevi yerine getirdiklerinde yürüme modellerinin geliştiğini gösterdi; bu, yürürken ve görevi yerine getirirken, yalnızca yürümeye odaklandıklarından daha kararlı olduklarını düşündürdü.” dedi.
Deneyler sırasında araştırmacılar, Del Monte Enstitüsü'nün Frederick J. ve Marion A. Schindler Bilişsel Nörofizyoloji Laboratuvarında bulunan bir Mobil Beyin/Beden Görüntüleme sistemi veya MoBI kullandılar. Platform, sanal gerçeklik, beyin izleme ve hareket yakalama teknolojisini birleştiriyor. Katılımcılar bir koşu bandında yürürken veya bir masadaki nesneleri manipüle ederken,16 yüksek hızlı kamera, aynı anda beyin aktivitelerini ölçüp konum işaretçilerini milimetre hassasiyetinde kaydediyor.
MoBI, katılımcıların bir koşu bandında yürürken ve görevleri değiştirmeleri istenirken beyin aktivitelerini kaydetmek için kullanıldı. Aynı görevleri otururken gerçekleştirdiklerinde beyin aktiviteleri de kaydedildi. Beyin değişiklikleri, ipuçları verilen görevler arasında ölçüldü ve daha zor görevler sırasında, yürüme ve oturma arasındaki nörofizyolojik farkın daha büyük olduğunu gösterdi - sağlıklı bir beynin esnekliğini ve zorluk seviyesine göre görevlere nasıl hazırlandığını, bunları nasıl yerine getirdiğini vurguladı.
Çalışmanın baş yazarı Ph.D. Edward Freedman şunları söyledi: “MoBI, beynin günlük yaşamda nasıl çalıştığını daha iyi anlamamızı sağlıyor. Genç ve sağlıklı bir beynin görevleri nasıl değiştirebildiğini anlamak için bu bulgulara bakmak, Alzheimer hastalığı gibi nörodejeneratif bir hastalığı olan bir beyinde neyin ters gittiğine dair bize daha iyi fikir verecektir.”
Richardson, “Genç ve sağlıklı bir beynin nasıl başarılı bir şekilde 'yürüyüp konuşabildiğini' anlamak önemli bir başlangıç, ancak bu bulguların sağlıklı, yaşlı yetişkinlerin ve nörodejeneratif hastalıkları olan yetişkinlerin beyinlerinde nasıl farklılaştığını da anlamamız gerekiyor. Bir sonraki aşama, bu araştırmayı daha çeşitli bir beyin grubunu içerecek şekilde genişletmektir.” diye ekledi.