Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
Beyindeki Az Anlaşılan Sinapsın İşlevini Ortaya Koyan Çalışma
Oregon Sağlık ve Bilim Üniversitesi'nin yeni araştırması, beyindeki hücreler arasındaki az anlaşılmış bir bağlantının işlevini ilk kez ortaya koyuyor; bu bağlantının, multipl sklerozdan Alzheimer hastalığına ve beyin…
Oregon Sağlık ve Bilim Üniversitesi'nin yeni araştırması, beyindeki hücreler arasındaki az anlaşılmış bir bağlantının işlevini ilk kez ortaya koyuyor; bu bağlantının, multipl sklerozdan Alzheimer hastalığına ve beyin kanseri olarak bilinen bir tür beyin kanserine kadar çeşitli durumlar için önemli tedavi etkileri olabileceğini ortaya koyuyor. Çalışma Nature Neuroscience dergisinde yayınlandı.
Sinirbilimciler, nöronları, oligodendrosit öncü hücreleri veya OPC'ler olarak bilinen, nöronal olmayan bir hücreye bağlayan bağlantı noktasına veya sinapsa odaklandılar. OPC'ler, sinirlerin etrafında miyelin olarak bilinen bir kılıf üreten oligodendrositlere farklılaşabilir. Miyelin, her sinir hücresinin aksonunu (hücreler arasında elektrik sinyallerini ileten hücrenin ipliksi kısmı) kaplayan koruyucu kılıftır. Çalışma, bu sinapsların miyelin üretiminde önemli bir rol oynadığını buldu.
OHSU'daki Vollum Enstitüsü'nde profesör ve eş direktör olan kıdemli yazar Ph.D. Kelly Monk, “Bu, canlı dokudaki bu sinapsların ilk araştırmasıdır. Araştırma, bu hücrelerin normal gelişimde nasıl çalıştığına dair temel özelliklerin anlaşılmasını sağlıyor. Gelecekte MS hastaları bağlamında nasıl farklı çalıştıklarına bakabiliriz.” dedi.
Bu sinapsların var olduğu gerçeği, Vollum'daki OHSU araştırmacıları tarafından Mayıs 2000'de Nature dergisinde yayınlanan çığır açıcı bir keşfin konusuydu. O noktaya kadar beyindeki sinapsların yalnızca nöronlar arasındaki nörotransmiterleri taşıdığı biliniyordu, dolayısıyla nöronlar ve OPC'ler arasındaki sinapsın keşfi çığır açıcıydı. Monk, “Yirmi yıl sonra bu sinapsların ne işe yaradığını hâlâ bilmiyorduk.” dedi.
Bilim insanları, şeffaf vücutları sayesinde araştırmacıların merkezi sinir sisteminin iç işleyişini gerçek zamanlı olarak görebilmelerini sağlayan zebra balığının canlı dokusunun tek hücreli görüntülemesini kullanarak sorunu çözdüler. Görüntüleme, farmakoloji ve gen düzenlemede güçlü yeni araçlar kullanan araştırmacılar, miyelin oluşumunun zamanlamasını ve yerini tahmin etmek için nöron-OPC sinapslarını kullanabildiler.
Monk'un laboratuvarında doktora sonrası araştırma görevlisi olan başyazar Jiaxing Li, Ph.D., bulguların bu sinapsların öneminin anlaşılması açısından buzdağının görünen kısmı olduğunu söyledi.
Oligodendrosit öncü hücreleri beyindeki tüm hücrelerin yaklaşık %5'ini oluşturur; yani nöronlarla oluşturdukları sinapslar, kanserli tümörlerin oluşumu da dahil olmak üzere birçok hastalık durumuyla ilgili olabilir.
Li, önceki çalışmaların OPC'lerin MS gibi demiyelinizan bozukluklar, Alzheimer gibi nörodejeneratif hastalıklar ve hatta şizofreni gibi psikiyatrik bozukluklar dahil olmak üzere bir dizi nörodejeneratif durumda rol oynadığını öne sürdüğünü belirtti. Li, nöronlar ve OPC'ler arasındaki sinapsın temel işlevini göstererek, çalışmanın hastalığın ilerlemesini değiştirmek için OPC işlevini düzenlemeye yönelik yeni yöntemlerin önünü açabileceğini söyledi.
Örneğin bu sinapslar, miyelinin bozulduğu MS gibi durumlarda remiyelinizasyonu teşvik etmenin anahtarı olabilir. MS'te bu bozulma, insanların görmesi, kaslarını hareket ettirmesi, duyumları hissetmesi ve düşünmesi için gereken elektrik sinyallerini yavaşlatabilir veya engelleyebilir.
Monk, keşfin kanserle doğrudan alakalı olabileceğini söyledi.
Sinirbilimciler, nöronları, oligodendrosit öncü hücreleri veya OPC'ler olarak bilinen, nöronal olmayan bir hücreye bağlayan bağlantı noktasına veya sinapsa odaklandılar. OPC'ler, sinirlerin etrafında miyelin olarak bilinen bir kılıf üreten oligodendrositlere farklılaşabilir. Miyelin, her sinir hücresinin aksonunu (hücreler arasında elektrik sinyallerini ileten hücrenin ipliksi kısmı) kaplayan koruyucu kılıftır. Çalışma, bu sinapsların miyelin üretiminde önemli bir rol oynadığını buldu.
OHSU'daki Vollum Enstitüsü'nde profesör ve eş direktör olan kıdemli yazar Ph.D. Kelly Monk, “Bu, canlı dokudaki bu sinapsların ilk araştırmasıdır. Araştırma, bu hücrelerin normal gelişimde nasıl çalıştığına dair temel özelliklerin anlaşılmasını sağlıyor. Gelecekte MS hastaları bağlamında nasıl farklı çalıştıklarına bakabiliriz.” dedi.
Bu sinapsların var olduğu gerçeği, Vollum'daki OHSU araştırmacıları tarafından Mayıs 2000'de Nature dergisinde yayınlanan çığır açıcı bir keşfin konusuydu. O noktaya kadar beyindeki sinapsların yalnızca nöronlar arasındaki nörotransmiterleri taşıdığı biliniyordu, dolayısıyla nöronlar ve OPC'ler arasındaki sinapsın keşfi çığır açıcıydı. Monk, “Yirmi yıl sonra bu sinapsların ne işe yaradığını hâlâ bilmiyorduk.” dedi.
Bilim insanları, şeffaf vücutları sayesinde araştırmacıların merkezi sinir sisteminin iç işleyişini gerçek zamanlı olarak görebilmelerini sağlayan zebra balığının canlı dokusunun tek hücreli görüntülemesini kullanarak sorunu çözdüler. Görüntüleme, farmakoloji ve gen düzenlemede güçlü yeni araçlar kullanan araştırmacılar, miyelin oluşumunun zamanlamasını ve yerini tahmin etmek için nöron-OPC sinapslarını kullanabildiler.
Monk'un laboratuvarında doktora sonrası araştırma görevlisi olan başyazar Jiaxing Li, Ph.D., bulguların bu sinapsların öneminin anlaşılması açısından buzdağının görünen kısmı olduğunu söyledi.
Oligodendrosit öncü hücreleri beyindeki tüm hücrelerin yaklaşık %5'ini oluşturur; yani nöronlarla oluşturdukları sinapslar, kanserli tümörlerin oluşumu da dahil olmak üzere birçok hastalık durumuyla ilgili olabilir.
Li, önceki çalışmaların OPC'lerin MS gibi demiyelinizan bozukluklar, Alzheimer gibi nörodejeneratif hastalıklar ve hatta şizofreni gibi psikiyatrik bozukluklar dahil olmak üzere bir dizi nörodejeneratif durumda rol oynadığını öne sürdüğünü belirtti. Li, nöronlar ve OPC'ler arasındaki sinapsın temel işlevini göstererek, çalışmanın hastalığın ilerlemesini değiştirmek için OPC işlevini düzenlemeye yönelik yeni yöntemlerin önünü açabileceğini söyledi.
Örneğin bu sinapslar, miyelinin bozulduğu MS gibi durumlarda remiyelinizasyonu teşvik etmenin anahtarı olabilir. MS'te bu bozulma, insanların görmesi, kaslarını hareket ettirmesi, duyumları hissetmesi ve düşünmesi için gereken elektrik sinyallerini yavaşlatabilir veya engelleyebilir.
Monk, keşfin kanserle doğrudan alakalı olabileceğini söyledi.