Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
Derin Uykuyu İyileştirmek Demansı Önleyebilir
Yaşlılarda yavaş dalga uykusu olarak da bilinen derin uykunun arttırılması veya sürdürülmesinin önerildiği bir araştırmaya göre, 60 yaş üstü kişiler için derin uykuda yılda %1 kadar az bir azalma, demans riskinin %27…
Yaşlılarda yavaş dalga uykusu olarak da bilinen derin uykunun arttırılması veya sürdürülmesinin önerildiği bir araştırmaya göre, 60 yaş üstü kişiler için derin uykuda yılda %1 kadar az bir azalma, demans riskinin %27 oranında artması anlamına geliyor. Monash Psikoloji Bilimleri Okulu ve Melbourne, Avustralya'daki Turner Beyin ve Ruh Sağlığı Enstitüsü'nden Doçent Matthew Pase tarafından yürütülen ve JAMA Nöroloji dergisinde yayınlanan çalışma, kayıtlı 60 yaş üstü 346 katılımcıyı inceledi.
Daha sonra bu katılımcılar, ikinci uyku çalışmasının yapıldığı tarihten 2018 yılına kadar demans açısından dikkatli bir şekilde takip edildi. Araştırmacılar, iki çalışma arasında ortalama olarak derin uyku miktarının azaldığını, bunun da yaşlanmayla birlikte yavaş dalga uyku kaybına işaret ettiğini buldu. Sonraki 17 yıllık takipte 52 demans vakası görüldü. Yaş, cinsiyet, kohort, genetik faktörler, sigara içme durumu, uyku ilacı kullanımı, antidepresan kullanımı ve anksiyolitik kullanımına göre düzeltmeler yapılsa bile, her yıl derin uykudaki her yüzdelik azalma, demans riskinde %27'lik bir artışla ilişkilendirildi.
Doçent Pase, “Yavaş dalga uykusu veya derin uyku, yaşlanan beyni birçok yönden destekliyor ve uykunun, Alzheimer hastalığında biriken proteinlerin temizlenmesini kolaylaştırmak da dahil olmak üzere beyindeki metabolik atıkların temizlenmesini artırdığını biliyoruz. Ancak bugüne kadar yavaş dalga uykusunun demans gelişimindeki rolünden emin değildik. Bulgularımız yavaş dalga uyku kaybının değiştirilebilir bir demans risk faktörü olabileceğini gösteriyor.” dedi.
Doçent Pase, Framingham Kalp Çalışması'nın, gece boyunca tekrarlanan polisomnografik (PSG) uyku çalışmaları ve demans vakaları için kesintisiz gözetim sağlayan, toplum temelli benzersiz bir grup olduğunu söyledi: “Bunları, yavaş dalga uykusunun yaşlanmayla birlikte nasıl değiştiğini ve yavaş dalga uyku yüzdesindeki değişikliklerin 17 yıl sonrasına kadar daha sonraki yaşamda demans riskiyle ilişkili olup olmadığını incelemek için kullandık. Ayrıca Alzheimer hastalığı için genetik riskin veya erken nörodejenerasyonu düşündüren beyin hacimlerinin, yavaş dalga uykusundaki azalmayla ilişkili olup olmadığını da inceledik. Alzheimer hastalığı için genetik bir risk faktörünün, beyin hacmindeki hızlı düşüşlerle ilişkili olduğunu bulduk.”
Daha sonra bu katılımcılar, ikinci uyku çalışmasının yapıldığı tarihten 2018 yılına kadar demans açısından dikkatli bir şekilde takip edildi. Araştırmacılar, iki çalışma arasında ortalama olarak derin uyku miktarının azaldığını, bunun da yaşlanmayla birlikte yavaş dalga uyku kaybına işaret ettiğini buldu. Sonraki 17 yıllık takipte 52 demans vakası görüldü. Yaş, cinsiyet, kohort, genetik faktörler, sigara içme durumu, uyku ilacı kullanımı, antidepresan kullanımı ve anksiyolitik kullanımına göre düzeltmeler yapılsa bile, her yıl derin uykudaki her yüzdelik azalma, demans riskinde %27'lik bir artışla ilişkilendirildi.
Doçent Pase, “Yavaş dalga uykusu veya derin uyku, yaşlanan beyni birçok yönden destekliyor ve uykunun, Alzheimer hastalığında biriken proteinlerin temizlenmesini kolaylaştırmak da dahil olmak üzere beyindeki metabolik atıkların temizlenmesini artırdığını biliyoruz. Ancak bugüne kadar yavaş dalga uykusunun demans gelişimindeki rolünden emin değildik. Bulgularımız yavaş dalga uyku kaybının değiştirilebilir bir demans risk faktörü olabileceğini gösteriyor.” dedi.
Doçent Pase, Framingham Kalp Çalışması'nın, gece boyunca tekrarlanan polisomnografik (PSG) uyku çalışmaları ve demans vakaları için kesintisiz gözetim sağlayan, toplum temelli benzersiz bir grup olduğunu söyledi: “Bunları, yavaş dalga uykusunun yaşlanmayla birlikte nasıl değiştiğini ve yavaş dalga uyku yüzdesindeki değişikliklerin 17 yıl sonrasına kadar daha sonraki yaşamda demans riskiyle ilişkili olup olmadığını incelemek için kullandık. Ayrıca Alzheimer hastalığı için genetik riskin veya erken nörodejenerasyonu düşündüren beyin hacimlerinin, yavaş dalga uykusundaki azalmayla ilişkili olup olmadığını da inceledik. Alzheimer hastalığı için genetik bir risk faktörünün, beyin hacmindeki hızlı düşüşlerle ilişkili olduğunu bulduk.”