Kaynak
Bu rehber yardımcı oldu mu?
DoktorClub’da Keşfet
Genlerin Gıda Seçimlerini ve Diyeti Nasıl Etkilediğini Analiz Eden Yeni Çalışma
Yeni araştırma, tat algısı genlerinin gıda seçimlerini etkileyebileceğini ve diyet kalitesini iyileştirmek ve diyete bağlı hastalık riskini azaltmak için kişiselleştirilmiş beslenme rehberliği geliştirirken yardımcı…
Yeni araştırma, tat algısı genlerinin gıda seçimlerini etkileyebileceğini ve diyet kalitesini iyileştirmek ve diyete bağlı hastalık riskini azaltmak için kişiselleştirilmiş beslenme rehberliği geliştirirken yardımcı olabileceğini öne sürüyor. Ön bulgular, tat ile ilgili genlerin, gıda seçimlerinde hayati bir rol oynayabileceğini ve potansiyel olarak kardiyometabolik sağlığı etkileyebileceğini göstermekte.
Jean Mayer USDA İnsan Beslenmesi Araştırma Merkezi Kardiyovasküler Beslenme Laboratuarı'nda doktora adayı olan Julie E. Gervis, “Yemeyi seçtiğimiz şeyin ve buna bağlı olarak diyet kalitemizin temel faktörlerinden birinin lezzet olduğunu biliyoruz. Lezzet algısını göz önünde bulundurmak, kötü gıda seçimlerinin itici güçlerini belirleyerek ve insanların etkilerini nasıl en aza indireceklerini öğrenmelerine yardımcı olarak kişiselleştirilmiş beslenme rehberliğini daha etkili hale getirmeye yardımcı olabilir.” dedi.
Bulgular, Amerikan Beslenme Derneği'nin yıllık toplantısı olan NUTRITION 2022 LIVE ONLINE'da çevrimiçi olarak sunulacak.
Bu yeni çalışma, ABD'li yetişkinlerden oluşan geniş bir örneklemde beş temel zevkin tümünü inceleyen ilk çalışmadır. Ayrıca tat algısından sorumlu genetik varyantların gıda seçimleri ve kardiyometabolik risk faktörleri ile ilişkili olup olmadığını ele alan ilk araştırmadır.
Araştırmacılar, önceki genom çapında ilişkilendirme çalışmalarından elde edilen verileri kullanarak, genetik varyantları beş temel zevkle ilişkilendirdi. Bunu yaparak, belirli bir tadın algılanması üzerinde genetik varyantların kümülatif etkisinin bir tahminini sağlayan "poligenik tat puanı" olarak bilinen bir ölçü oluşturdular. Araştırmacılar, Framingham Kalp Çalışmasında 6.230 yetişkin için poligenik tat puanlarını, diyet kalitesini ve kardiyometabolik risk faktörlerini analiz etti. Çalışmada sorgulanan kardiyometabolik risk faktörleri arasında bel çevresi, kan basıncı ve plazma glukozu ile trigliserit ve HDL kolesterol konsantrasyonları yer aldı.
Tatla ilgili genler ile gıda seçimleri ve kardiyometabolik risk faktörleri arasındaki ilişkileri keşfettiler. Acı ve umami tadıyla ilgili genler, kardiyometabolik sağlık için gerekli görünen tatlı tat genlerinin aksine, gıda seçimlerini etkileyerek diyet kalitesinde potansiyel olarak rol oynar.
Daha yüksek acı poligenik tat puanına sahip katılımcılar, daha düşük puana sahip katılımcılara kıyasla haftada neredeyse iki porsiyon daha az tam tahıl tüketmişti. Ayrıca, daha az sebze yemenin daha yüksek umami poligenik tat puanı ile ilişkili olduğu ve daha yüksek bir tatlı puanının daha düşük trigliserit konsantrasyonları ile bağlantılı olduğu bulundu.
Araştırmacılar, bu belirli yetişkin grubundan elde edilen bulguların mutlaka herkese genellenemeyeceği konusunda uyarıyorlar. Gervis, “Ancak sonuçlarımız, yeme davranışlarının belirleyicilerini araştırırken birden fazla tat ve yiyecek grubuna bakmanın önemini ortaya koyuyor. İleriye dönük olarak, daha büyük resmi anlayabilmemiz ve bu bilgiyi kişiselleştirilmiş diyet önerileri tasarlamak için nasıl kullanacağımızı daha iyi belirleyebilmemiz için bu bulguları farklı insan gruplarında tekrarlamaya çalışmak önemli olacak.” diye ekledi.
Jean Mayer USDA İnsan Beslenmesi Araştırma Merkezi Kardiyovasküler Beslenme Laboratuarı'nda doktora adayı olan Julie E. Gervis, “Yemeyi seçtiğimiz şeyin ve buna bağlı olarak diyet kalitemizin temel faktörlerinden birinin lezzet olduğunu biliyoruz. Lezzet algısını göz önünde bulundurmak, kötü gıda seçimlerinin itici güçlerini belirleyerek ve insanların etkilerini nasıl en aza indireceklerini öğrenmelerine yardımcı olarak kişiselleştirilmiş beslenme rehberliğini daha etkili hale getirmeye yardımcı olabilir.” dedi.
Bulgular, Amerikan Beslenme Derneği'nin yıllık toplantısı olan NUTRITION 2022 LIVE ONLINE'da çevrimiçi olarak sunulacak.
Bu yeni çalışma, ABD'li yetişkinlerden oluşan geniş bir örneklemde beş temel zevkin tümünü inceleyen ilk çalışmadır. Ayrıca tat algısından sorumlu genetik varyantların gıda seçimleri ve kardiyometabolik risk faktörleri ile ilişkili olup olmadığını ele alan ilk araştırmadır.
Araştırmacılar, önceki genom çapında ilişkilendirme çalışmalarından elde edilen verileri kullanarak, genetik varyantları beş temel zevkle ilişkilendirdi. Bunu yaparak, belirli bir tadın algılanması üzerinde genetik varyantların kümülatif etkisinin bir tahminini sağlayan "poligenik tat puanı" olarak bilinen bir ölçü oluşturdular. Araştırmacılar, Framingham Kalp Çalışmasında 6.230 yetişkin için poligenik tat puanlarını, diyet kalitesini ve kardiyometabolik risk faktörlerini analiz etti. Çalışmada sorgulanan kardiyometabolik risk faktörleri arasında bel çevresi, kan basıncı ve plazma glukozu ile trigliserit ve HDL kolesterol konsantrasyonları yer aldı.
Tatla ilgili genler ile gıda seçimleri ve kardiyometabolik risk faktörleri arasındaki ilişkileri keşfettiler. Acı ve umami tadıyla ilgili genler, kardiyometabolik sağlık için gerekli görünen tatlı tat genlerinin aksine, gıda seçimlerini etkileyerek diyet kalitesinde potansiyel olarak rol oynar.
Daha yüksek acı poligenik tat puanına sahip katılımcılar, daha düşük puana sahip katılımcılara kıyasla haftada neredeyse iki porsiyon daha az tam tahıl tüketmişti. Ayrıca, daha az sebze yemenin daha yüksek umami poligenik tat puanı ile ilişkili olduğu ve daha yüksek bir tatlı puanının daha düşük trigliserit konsantrasyonları ile bağlantılı olduğu bulundu.
Araştırmacılar, bu belirli yetişkin grubundan elde edilen bulguların mutlaka herkese genellenemeyeceği konusunda uyarıyorlar. Gervis, “Ancak sonuçlarımız, yeme davranışlarının belirleyicilerini araştırırken birden fazla tat ve yiyecek grubuna bakmanın önemini ortaya koyuyor. İleriye dönük olarak, daha büyük resmi anlayabilmemiz ve bu bilgiyi kişiselleştirilmiş diyet önerileri tasarlamak için nasıl kullanacağımızı daha iyi belirleyebilmemiz için bu bulguları farklı insan gruplarında tekrarlamaya çalışmak önemli olacak.” diye ekledi.