Co dzieje się w tej chorobie?
W przedniej części oka stale wytwarzany jest płyn, który odpływa na zewnątrz. W tej chorobie kanały, którymi odpływa płyn, są od urodzenia słabo rozwinięte. Płyn się gromadzi i wzrasta ciśnienie wewnątrz oka. Wysokie ciśnienie może uszkodzić nerw wzrokowy, który łączy oko z mózgiem. Tę nazwę stosuje się, gdy jaskra zaczyna się przed 3. rokiem życia i bez innego problemu.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Objawy najczęściej zauważa się, gdy niemowlę ma kilka miesięcy. Choroba może dotyczyć jednego albo obu oczu.
- Nadmierne łzawienie oczu
- Nadwrażliwość na światło
- Zmętnienie przedniej powierzchni oka
- Jedno albo oboje oczu większe niż zwykle
- Zaczerwienienie oka
- Bez leczenia zawężenie widzenia obwodowego (bocznego) i utrata wzroku
Jak stawia się rozpoznanie?
Okulista mierzy ciśnienie wewnątrz oka. Przednią część oka i nerw wzrokowy bada się szczegółowo. Kąt, którym odpływa płyn, można ocenić za pomocą specjalnej soczewki. W niektórych rodzinach badanie genetyczne może wskazać przyczynę.
Leczenie i opieka
Celem leczenia jest obniżenie ciśnienia wewnątrz oka. Jaskrę wrodzoną niemal zawsze leczy się operacyjnie. Operację wykonuje się w znieczuleniu ogólnym; dziecko śpi i nie czuje bólu. Gdy operacja zostanie wykonana wcześnie, niemowlęta zwykle osiągają dobre wyniki. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
Najczęściej dziedziczy się recesywnie. Para nosicieli ma w każdej ciąży prawdopodobieństwo 1 na 4, że dziecko będzie chore. Choroba występuje częściej na Bliskim Wschodzie; w małżeństwach spokrewnionych (małżeństwach krewnych) to prawdopodobieństwo może wzrastać. W niektórych rodzinach obserwuje się też dziedziczenie dominujące. U części chorych stwierdza się zmianę w genie CYP1B1. Zaleca się poradnictwo genetyczne.