Co dzieje się w tej chorobie?
Limfocyty to białe krwinki, które chronią organizm przed drobnoustrojami. W SCID (ciężkim złożonym niedoborze odporności) te komórki, zwłaszcza limfocyty T, nie rozwijają się albo nie działają. Układ odpornościowy nie jest w stanie bronić się przed bakteriami, wirusami i grzybami. Choroba jest wywołana zmianą w jednym z ponad 20 genów. Najczęstszym typem jest SCID sprzężony z chromosomem X.
Jakie objawy mogą wystąpić?
W pierwszych miesiącach niemowlęta są chronione przez przeciwciała otrzymane od matki. Objawy najczęściej zaczynają się w wieku od 3 do 6 miesięcy.
- Częste i ciężkie zakażenia, na przykład zapalenie płuc
- Zakażenia, które słabo reagują na leczenie
- Pleśniawki w jamie ustnej, czyli zakażenie grzybicze
- Długotrwała biegunka
- Słaby przyrost masy ciała i opóźnienie wzrastania
- Wysypka na skórze
Jak stawia się rozpoznanie?
W niektórych krajach choroba jest wykrywana wkrótce po urodzeniu w badaniu przesiewowym noworodków. To badanie mierzy w krwi z pięty ślad wytwarzania limfocytów T. Jeśli wynik jest niski, wykonuje się morfologię krwi i badania limfocytów. Badanie genetyczne określa typ choroby.
Leczenie i opieka
Najskuteczniejszym leczeniem i jedynym trwałym rozwiązaniem jest przeszczepienie komórek macierzystych, czyli szpiku kostnego. Przeszczepienie wykonuje się najlepiej w pierwszych miesiącach życia. Do czasu przeszczepienia niemowlę chroni się przed zakażeniami i nie podaje się mu szczepionek żywych. W typie wywołanym niedoborem ADA można stosować leczenie enzymatyczne. Dla tego typu w Europie dostępna jest też zatwierdzona terapia genowa. Dla pozostałych typów terapia genowa jest przedmiotem badań. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
Większość typów dziedziczy się recesywnie. Para nosicieli ma w każdej ciąży prawdopodobieństwo 1 na 4, że dziecko będzie chore. W małżeństwach spokrewnionych (małżeństwach krewnych) choroby recesywne mogą występować częściej. Opisywano, że choroba występuje częściej w rodzinach pochodzenia tureckiego. Typ sprzężony z chromosomem X dotyczy natomiast głównie chłopców. Matka nosicielka ma w każdej ciąży prawdopodobieństwo 1 na 4, że urodzi chorego chłopca. Poradnictwo genetyczne daje wskazówki dotyczące kolejnych ciąż.