Co dzieje się w tej chorobie?
Wrodzona łamliwość kości (osteogenesis imperfecta) to grupa chorób dziedzicznych, w których kości są kruche. Kości mogą się złamać przy niewielkim urazie, a czasem bez przyczyny. W najczęstszych typach problem dotyczy białka zwanego kolagenem, które nadaje kościom wytrzymałość. Ciężkość waha się od kilku złamań w ciągu całego życia do złamań jeszcze przed urodzeniem.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Objawy bardzo się różnią w zależności od typu.
- Łatwo łamiące się kości (często; głównie w dzieciństwie)
- Niebieskie lub szare zabarwienie białek oczu (często w typach łagodnych)
- Utrata słuchu w wieku dorosłym (w typach łagodnych mniej więcej u połowy)
- Niski wzrost, skrzywienie kręgosłupa i deformacje kości (w typach ciężkich)
- Szare lub brązowe, łatwo ścierające się zęby (czasami)
- Trudności w oddychaniu (w najcięższych typach)
Jak stawia się rozpoznanie?
Rozpoznanie podejrzewa się na podstawie złamań, wyników badania lekarskiego i zdjęć rentgenowskich. Badanie genetyczne często wykazuje zmianę w genach kolagenu. Ciężkie typy można czasem wykryć w ciąży w badaniu USG.
Leczenie i opieka
Opiekę prowadzi zespół złożony z różnych specjalistów. Fizjoterapia i terapia zajęciowa wzmacniają mięśnie i wspierają ruch. Złamania leczy się krótkotrwałym unieruchomieniem w lekkim gipsie; czasami w kości umieszcza się metalowy pręt. U niektórych osób potrzebne są też leczenie farmakologiczne oraz opieka nad zębami i słuchem. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
Najczęstsze typy są dziedziczone w sposób dominujący; niektóre typy dziedziczą się recesywnie. Ciężkie typy prawie zawsze pojawiają się w rodzinie po raz pierwszy, w wyniku nowej zmiany. Dlatego ryzyko jest w każdej rodzinie inne; zaleca się poradnictwo genetyczne.