Co dzieje się w tej chorobie?
Zmiana w genie o nazwie SLC26A4 wpływa na ucho wewnętrzne i tarczycę. Ten gen wytwarza białko, które przenosi do komórek małe cząsteczki, na przykład soli. Gdy białko jest wadliwe, ucho wewnętrzne i tarczyca nie rozwijają się prawidłowo. Jeden z kanałów w uchu wewnętrznym jest poszerzony; nazywa się to poszerzonym wodociągiem przedsionka.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Objawy różnią się w zależności od osoby.
- Niedosłuch w obu uszach (niemal zawsze)
- Niedosłuch obecny od urodzenia albo zaczynający się w pierwszych latach życia, który z czasem może się nasilać
- Czasem nagłe pogorszenie słuchu
- Wole na szyi w okresie dojrzewania albo we wczesnej dorosłości (często)
- Problemy z równowagą albo późne rozpoczęcie chodzenia (czasem)
Jak stawia się rozpoznanie?
Laryngolog pyta, kiedy zaczął się niedosłuch i jak postępował. Ucho wewnętrzne obrazuje się za pomocą rezonansu magnetycznego (MR) albo tomografii komputerowej. Na rozpoznanie wskazują poszerzony kanał i ślimak o zmniejszonej liczbie zwojów. Badanie genetyczne z krwi wspiera rozpoznanie.
Leczenie i opieka
Nie ma leczenia swoistego dla tej choroby, ale istnieją metody wsparcia. Ważne jest wcześnie rozpoczęte wsparcie słuchu i mowy. Można stosować aparat słuchowy albo implant ślimakowy, czyli wszczepiany operacyjnie aparat słuchowy. Unikanie urazów głowy i nagłych zmian ciśnienia pomaga chronić słuch. Wole jest regularnie kontrolowane. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
Choroba dziedziczy się recesywnie. Aby dziecko zachorowało, musi otrzymać po jednym wadliwym genie od matki i od ojca. Rodzice będący nosicielami nie mają objawów. Para nosicieli ma w każdej ciąży prawdopodobieństwo 1 na 4, że dziecko będzie chore. W małżeństwach spokrewnionych (małżeństwach krewnych) wzrasta szansa, że spotka się dwoje nosicieli. Poradnictwo genetyczne służy rodzinie wskazówkami.