Co dzieje się w tej chorobie?
W okresie życia płodowego zaburzony jest rozwój kości twarzy. Najczęściej zajęte są kości jarzmowe, żuchwa, uszy i powieki. Objawy wahają się od tak łagodnych, że pozostają niezauważone, do ciężkich. Inteligencja jest najczęściej prawidłowa.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Objawy są u poszczególnych osób bardzo różne.
- Małe kości jarzmowe i mała żuchwa (u większości)
- Oczy skośne ku dołowi, rzadkie rzęsy i wcięcie w dolnej powiece
- Małe, niekompletne lub inaczej ukształtowane uszy
- Utrata słuchu (mniej więcej u połowy)
- Rozszczep podniebienia (czasami)
- W ciężkich przypadkach zwężenie dróg oddechowych
- Trudności z karmieniem (czasami)
Jak stawia się rozpoznanie?
Rozpoznanie stawia się na podstawie badania lekarskiego i badań obrazowych kości twarzy. Badanie genetyczne potwierdza rozpoznanie. Jeśli w rodzinie znana jest zmiana genetyczna, można wykonać badanie prenatalne.
Leczenie i opieka
Nie ma leczenia, które całkowicie wyleczyłoby chorobę, ale można zrobić bardzo wiele. Przeprowadza się operacje rozszczepu podniebienia, szczęki i żuchwy, twarzy oraz uszu. Aparat słuchowy i terapia mowy wspierają rozwój języka. Drogi oddechowe i odżywianie są ściśle monitorowane. Ważne są regularne kontrole słuchu, oczu i zębów. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
W większości rodzin choroba dziedziczy się w sposób dominujący. Prawdopodobieństwo przekazania jej przez chorego rodzica każdemu dziecku wynosi 1 na 2. Mniej więcej 60 procent tych przypadków zaczyna się od nowej zmiany w genie. Rzadka postać jest recesywna; para nosicieli ma w każdej ciąży prawdopodobieństwo 1 na 4, że dziecko będzie chore. Zaleca się poradnictwo genetyczne.