Opadanie skóry twarzy i szyi: przyczyny, granice metod nieoperacyjnych i kiedy rozważyć operację

Skąd bierze się opadanie tkanek?

Opadanie tkanek twarzy to nie tylko zwiotczenie skóry; jest ono wspólnym skutkiem zmian w kilku warstwach. Dlatego nie należy oczekiwać, że metoda ukierunkowana na jedną warstwę rozwiąże problem w całości.

• Skóra: ubywa włókien kolagenowych i elastynowych; skóra staje się cieńsza, traci elastyczność i po rozciągnięciu wolniej wraca do poprzedniego stanu.
• Tkanka tłuszczowa: część poduszeczek tłuszczowych twarzy traci objętość, a część przemieszcza się ku dołowi. Policzki się spłaszczają, a wzdłuż linii żuchwy i przy kącikach ust gromadzi się nadmiar tkanek.
• Więzadła i mięśnie: więzadła mocujące skórę do głębiej położonych tkanek rozluźniają się; brzegi cienkiego mięśnia szyi mogą uwidaczniać się jako pionowe pasma.
• Kości: z wiekiem kości twarzy tracą nieco objętości, co zmniejsza podparcie leżących nad nimi tkanek.

Do czynników przyspieszających ten proces należą wieloletnia ekspozycja na słońce, palenie tytoniu, szybka lub powtarzająca się utrata masy ciała i predyspozycje genetyczne. Ochrona przed słońcem i niepalenie nie zatrzymują opadania tkanek, pomagają jednak skórze wolniej się zużywać.

Dlaczego stopień opadania ma znaczenie?

O tym, czego można oczekiwać po danej metodzie, decyduje przede wszystkim stopień opadania tkanek. Poniższa tabela to jedynie orientacyjne ramy; rzeczywistej oceny dokonuje się podczas badania.

Co mogą dać kremy i metody domowe?

Kremy i balsamy reklamowane jako ujędrniające nie są w stanie unieść opadających tkanek, ponieważ nie docierają do głębokich warstw, z których opadanie się bierze. Obserwowany efekt wynika głównie z nawilżenia i znika po zaprzestaniu stosowania. Kremy z retinoidami mogą nieznacznie poprawić jakość skóry; nie oznacza to jednak efektu uniesienia. Dowody na wpływ ćwiczeń twarzy, przyrządów do masażu i taśm na opadanie tkanek są ograniczone.

Metody nieoperacyjne i ich granice

Metody nieoperacyjne mają wspólne cechy: okres gojenia jest krótki, efekt umiarkowany, wynik różni się u poszczególnych osób i z czasem słabnie. Najwięcej korzyści odnoszą z nich osoby z niewielkim opadaniem tkanek.

Przegląd systematyczny, w którym zebrano badania dotyczące HIFU, wykazał, że metoda daje umiarkowaną poprawę w obrębie twarzy i szyi i w krótkim okresie wydaje się bezpieczna; w badaniach stosowano jednak różne kryteria oceny, a w większości z nich brakowało długotrwałej obserwacji. Szczegóły zawierają artykuły „HIFU (skupiona wiązka ultradźwięków o wysokiej intensywności)” i „Ujędrnianie skóry radiofrekwencją i radiofrekwencja mikroigłowa”.

Z kolei przegląd systematyczny dotyczący liftingu nićmi wskazał, że w większości analizowanych badań trwałość efektu uniesienia była bardzo ograniczona, a nieliczne badania zgłaszające korzystne wyniki przeprowadzono przy wsparciu producenta. Dlatego dowody na skuteczność liftingu nićmi należy uznać za ograniczone. Szczegóły metody opisuje artykuł „Lifting nićmi (nici liftingujące twarz bez operacji)”, a porównanie obu metod — artykuł „HIFU czy lifting nićmi?”.

Wypełniacz jest sposobem postępowania przy utracie objętości, a nie przy opadaniu tkanek. W dobrze dobranych przypadkach może dać twarzy podparcie; nie usuwa jednak nadmiaru tkanek. O sposobie podawania wypełniacza i związanym z nim ryzyku można przeczytać w artykule „Wypełniacz z kwasem hialuronowym”.

Kiedy potrzebna jest konsultacja chirurgiczna?

Chirurgiczny lifting twarzy i szyi polega na ponownym ułożeniu zwiotczałych tkanek i usunięciu nadmiaru skóry; zwłaszcza przy opadaniu dolnej części twarzy i szyi daje wyraźną zmianę, której nie można uzyskać metodami nieoperacyjnymi. W poniższych sytuacjach bardziej realistyczną drogą może być zasięgnięcie opinii chirurga przed rozpoczęciem kolejnego zabiegu nieoperacyjnego:

• Linia żuchwy wyraźnie się zatarła, a przy brzegu żuchwy widać opadające tkanki
• Na szyi występuje nadmiar skóry lub wyraźne pionowe pasma
• Na powiece górnej jest nadmiar skóry, który wpływa na widzenie lub na szerokość szpary powiekowej
• Próbowano metod nieoperacyjnych, ale nie uzyskano oczekiwanej zmiany
• Wydaje się, że do zamaskowania opadania potrzeba coraz większej ilości wypełniacza
• Po wyraźnej utracie masy ciała na twarzy i szyi powstał nadmiar skóry

Chirurgia także ma swoje granice. Operacja nie zmienia jakości skóry, przebarwień ani drobnych linii; starzenie się postępuje również po operacji. Wiąże się z ryzykiem takich zdarzeń, jak krwawienie, zakażenie, utrata czucia lub ruchu wskutek uszkodzenia nerwu, asymetria, widoczna blizna i utrata włosów wokół blizny. Trzeba wiedzieć, że siniaki mogą być widoczne przez co najmniej dwa tygodnie, powrót do formy trwa tygodnie, a ostateczny wygląd ustala się w ciągu miesięcy. Nie można złożyć pewnej obietnicy co do wyniku; niektóre osoby mogą nie uzyskać oczekiwanej zmiany.

Decyzję o operacji podejmuje się z lekarzem odpowiedniej specjalności chirurgicznej, który będzie operował, po łącznej ocenie ogólnego stanu zdrowia, przyjmowanych leków, palenia tytoniu i oczekiwań. Ponieważ palenie pogarsza gojenie się ran, podczas tej rozmowy trzeba o nim koniecznie powiedzieć.

Normalne, do lekarza czy stan nagły?

Objawy alarmowe związane z wypełniaczem omawia szczegółowo artykuł „Kiedy po wypełniaczu jest to stan nagły?”.

Realistyczne oczekiwania

• Metody nieoperacyjne nie dają wyniku operacji liftingu twarzy; można od nich oczekiwać umiarkowanej poprawy przy niewielkiej wiotkości.
• Efekt z czasem słabnie i przy większości metod jego utrzymanie wymaga powtórzeń; to, jak często będą potrzebne, należy omówić wcześniej.
• Ten sam zabieg nie daje takiego samego wyniku na każdej twarzy; u niektórych osób wyraźna zmiana może nie wystąpić.
• Wykonywanie kilku zabiegów nieoperacyjnych jeden po drugim nie zastępuje chirurgii przy wyraźnym opadaniu tkanek.
• Nierobienie niczego to również uprawniona możliwość; opadanie tkanek nie jest problemem zdrowotnym.