TurcjaBadania naukowe i kliniczne
Nowe wyniki genetyczne u 13 pacjentów z zespołem Kabuki z Turcji
Zespoły genetyków z Ankary i Trabzonu przeanalizowały pacjentów z zespołem Kabuki.
Zespoły genetyczne i inne
Wrodzony zespół genetyczny. Występują charakterystyczny wygląd twarzy, opóźnienie rozwoju i niski wzrost.
Nie jest objęta panelem tureckiego krajowego programu badań przesiewowych noworodków (krew z pięty). Źródło
Ta strona jest tłumaczeniem tureckiego oryginału. Polskie tłumaczenie nie zostało sprawdzone przez lekarza.
Tę chorobę obserwuje się w ramach grupy „Zespoły genetyczne i inne”.
U większości osób występuje zmiana w genie KMT2D, a u nielicznych w genie KDM6A. Te geny regulują włączanie innych genów w trakcie rozwoju. Dlatego twarz, szkielet, mózg i niektóre narządy rozwijają się inaczej. Nazwa pochodzi stąd, że wygląd twarzy przypomina makijaż w japońskim teatrze kabuki.
Objawy wahają się od łagodnych do ciężkich. Mogą występować:
Rozpoznanie stawia się na podstawie badania genetycznego albo typowych objawów. Badanie genetyczne ocenia geny KMT2D i KDM6A. Jeśli wynik nie jest jednoznaczny, pomocne może być specjalne badanie „sygnatury epigenetycznej”.
Nie ma zatwierdzonego leczenia swoistego dla tej choroby, trwają badania. Opieka jest ukierunkowana na objawy i prowadzona przez zespół. Ważne są wczesne wsparcie, edukacja specjalna, fizjoterapia i terapia mowy. Problem z sercem, rozszczep podniebienia, problemy z biodrem albo kręgosłupem mogą wymagać operacji. W przypadku niedosłuchu można rozważyć aparat albo operację. U niektórych dzieci można spróbować leczenia hormonem wzrostu. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
U większości dzieci zmiana genu jest nowa i nikt inny w rodzinie nie choruje. Zmiana w genie KMT2D dziedziczy się w sposób dominujący. Chory rodzic ma przy każdym dziecku prawdopodobieństwo 1 na 2. Zmiana w genie KDM6A dziedziczy się w sposób sprzężony z chromosomem X. Zaleca się poradnictwo genetyczne.
Źródło: MedlinePlus Genetics: Kabuki syndrome · NORD: Kabuki Syndrome
Te dane pochodzą z rejestrów Orphanet i MedlinePlus (ostatnie sprawdzenie: 7 października 2026). Wartości częstości to przybliżone przedziały.
Organizacje non-profit pacjentów i rodzin w Turcji, które zajmują się tą chorobą lub grupą chorób. Linki mają charakter informacyjny; Doktorclub nie jest powiązany z tymi organizacjami i ich nie poleca.
Nie znaleźliśmy stowarzyszenia pacjentów zajmującego się konkretnie tą chorobą.
Dla wszystkich chorób rzadkich: Nadir Hastalıklar Federasyonu
Doktorclub nie stawia diagnoz, nie zaleca leczenia i nie kieruje do szpitali ani lekarzy. Te strony mają pomóc Państwu w rozmowie z lekarzem.
TurcjaBadania naukowe i kliniczne
Zespoły genetyków z Ankary i Trabzonu przeanalizowały pacjentów z zespołem Kabuki.
Badanie kliniczne to regulowane prawnie badanie naukowe, w którym u pacjentów-ochotników sprawdza się, czy nowe leczenie jest bezpieczne i czy działa. Większość badań szuka osób w określonym wieku, z określoną zmianą genetyczną i w określonym stanie zdrowia. Udział jest dobrowolny.
Obecnie ClinicalTrials.gov nie wymienia aktywnych badań interwencyjnych dotyczących tej choroby. Ostatnie sprawdzenie: 7 października 2026.
Zobacz wszystkie badania w ClinicalTrials.gov · Udział w badaniach klinicznych
TurcjaBadania naukowe i kliniczne
Uniwersytet Ankarski przeanalizował wyniki rezonansu magnetycznego mózgu u dzieci z zespołem Noonan.
TurcjaBadania naukowe i kliniczne
W Turcji 14 ośrodków wspólnie przeanalizowało dane dzieci z zespołem Sotosa i podobnym do niego zespołem Malan.
FrancjaBadania naukowe i kliniczne
We Francji u dzieci z zespołem Noonan porównano symwastatynę z placebo.
Te kody identyfikują chorobę w międzynarodowych klasyfikacjach i bazach danych. Mogą się przydać w rozmowie z lekarzem lub przy wyszukiwaniu wiarygodnych źródeł.
Kod Orphanet: ORPHA:2322
Brak własnego kodu ICD-11; WHO klasyfikuje tę chorobę w ramach: LD2F.1Y
Kody sprawdzono w ICD-11 (WHO) i Orphanet: 7 października 2026.
Ta strona zawiera informacje ogólne i nie zastępuje diagnozy ani leczenia. W sprawie objawów, diagnozy i leczenia należy zwrócić się do swojego lekarza.