Co dzieje się w tej chorobie?
Zespół Pradera-Williego to wrodzona choroba genetyczna. Pewien obszar genów na chromosomie 15 nie działa prawidłowo. W okresie niemowlęcym występują wiotkość mięśni i trudności w karmieniu. W dzieciństwie pojawia się nienasycony głód, który może prowadzić do nadmiernej masy ciała.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Objawy zmieniają się z wiekiem.
- W okresie niemowlęcym wiotkość mięśni i trudności ze ssaniem (często)
- W dzieciństwie nadmierna chęć jedzenia (często)
- Opóźnienie rozwoju oraz lekkie lub umiarkowane trudności w uczeniu się (często)
- Niski wzrost; małe dłonie i stopy (często)
- Zachowania takie jak napady złości, upór, skubanie skóry (często)
- Opóźnione lub niepełne dojrzewanie płciowe (często)
- Zez i skrzywienie kręgosłupa (często)
Jak stawia się rozpoznanie?
Rozpoznanie stawia się na podstawie badania genetycznego. Jeśli w okresie niemowlęcym występuje wyraźna wiotkość mięśni, można rozważyć to badanie. Badanie ocenia obszar na chromosomie 15 i przyczynę problemu.
Leczenie i opieka
W okresie niemowlęcym stosuje się metody ułatwiające karmienie. W dzieciństwie starannie reguluje się dostęp do jedzenia i wspiera aktywność ruchową. Leczenie hormonem wzrostu może korzystnie wpłynąć na wzrost i budowę mięśni. Częścią opieki jest też wsparcie w zakresie zachowania, edukacji i hormonów. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
Zespół Pradera-Williego zwykle nie jest dziedziczny; powstaje przypadkowo. W większości rodzin prawdopodobieństwo powtórzenia wynosi mniej niż 1%. Przy rzadkich przyczynach ryzyko może być wyższe; dlatego ważne są ustalenie przyczyny i poradnictwo genetyczne.