Wypełniacz brody i policzków: kości policzkowe, czubek brody i linia żuchwy — dla kogo i jak długo działa?

Czym jest wypełniacz brody i policzków i jak działa?

O kształcie twarzy decyduje nie tylko skóra, lecz także położone pod nią kości i tkanka tłuszczowa. Kość policzkowa, czubek brody i brzeg żuchwy to punkty nośne twarzy. Jeśli podparcie kostne jest w tych miejscach słabe z natury albo wraz z wiekiem zmniejszyła się objętość tkanki tłuszczowej i kości, twarz może wyglądać na bardziej płaską, bardziej zmęczoną albo o zatartych konturach.

Podczas zabiegu żel umieszcza się najczęściej głęboko, w płaszczyźnie blisko kości, i tworzy on objętość tam, gdzie się znajduje. W tych okolicach wybiera się zwykle preparaty o gęstszej konsystencji niż te stosowane w powierzchownych liniach. Działanie jest mechaniczne: żel zajmuje miejsce brakującej objętości, nie odnawia tkanki i nie zatrzymuje starzenia. Właściwości kwasu hialuronowego i ogólne ryzyko opisujemy w naszym artykule „Wypełniacz z kwasem hialuronowym”.

Po co wykonuje się wypełnienie policzków, czubka brody i linii żuchwy?

Okolice te nie są od siebie niezależne. Na przykład cofnięty czubek brody może sprawiać, że okolica pod brodą wygląda na pełną, nawet gdy tłuszczu jest niewiele; tę zależność opisujemy w naszym artykule „Podwójny podbródek”. Utrata objętości w górnej części policzka może też uwydatniać zagłębienie pod oczami; szczególne uwarunkowania tamtej okolicy przedstawiamy w naszym artykule „Wypełniacz pod oczy”.

Utrata objętości czy opadanie? Czy wypełniacz unosi twarz?

To najważniejsze rozróżnienie w tym artykule. Przy utracie objętości tkanka jest na swoim miejscu, ale jest jej mniej; przy opadaniu tkanka przemieściła się w dół, a skóra najczęściej stała się luźniejsza. Wypełniacz odpowiada na pierwszą z tych sytuacji. Dodanie wypełniacza do opadniętego policzka lub brzegu żuchwy nie przenosi tkanki ku górze; dokłada nową objętość do istniejącego ciężaru.

Wypełniacz podany w okolicę kości policzkowych może, podpierając środkową część twarzy, pośrednio złagodzić wygląd fałdu nosowo-wargowego i okolicy pod oczami. To efekt podparcia; gdy przedstawia się go jako 'lifting wypełniaczem', oczekiwania przerastają rzeczywistość. Na ile metody nieoperacyjne mogą pomóc przy wyraźnym opadaniu i kiedy trafniej jest zasięgnąć opinii chirurga, można przeczytać w naszym artykule „Opadanie skóry twarzy i szyi”.

Obraz, który podoba się w lustrze, gdy palcem unosi się policzek lub brzeg żuchwy, to efekt uniesienia. Wypełniacz takiego obrazu nie daje; dodaje objętości.

Dla kogo jest odpowiedni?

Może być odpowiedni dla dorosłych, u których dominuje nie opadanie, lecz niedobór objętości lub podparcia, których skóra jest wystarczająco elastyczna, ogólny stan zdrowia dobry, a oczekiwania realistyczne. Trzeba wiedzieć, że efekt jest przemijający, że w pierwszych dniach mogą wystąpić obrzęk i siniaki oraz że wyraźnej zmiany najczęściej nie planuje się w jednej sesji.

Dla kogo nie jest odpowiedni i na co zwrócić uwagę?

• Wyraźne opadanie, nadmiar skóry lub tkanka zwisająca z brzegu żuchwy: w tej sytuacji wypełniacz może obciążyć twarz; najpierw należy omówić ocenę chirurgiczną.
• Sytuacja, gdy właściwym problemem jest położenie kości żuchwy lub zgryz: wypełniacz może to zamaskować, ale nie skoryguje.
• Wcześniej podany wypełniacz, który nadal znajduje się w tej okolicy, albo nierozpuszczalny wypełniacz o nieznanym składzie
• Ciąża i okres karmienia piersią: dane dotyczące bezpieczeństwa są niewystarczające; zabieg zwykle się odkłada.
• Czynne zakażenie w okolicy zabiegu, zapalne zmiany trądzikowe, zapalenie mieszków włosowych w okolicy zarostu lub opryszczka
• Niedawno przebyte lub planowane leczenie stomatologiczne, ropień zęba lub zakażenie zatok: termin ocenia lekarz.
• Reakcja alergiczna na składniki wypełniacza lub środek miejscowo znieczulający w wywiadzie
• Zaburzenia krzepnięcia lub przyjmowanie leków rozrzedzających krew: nie należy odstawiać leku na własną rękę; trzeba porozmawiać z lekarzem.
• Wiek poniżej 18 lat: w tej grupie wiekowej wypełniacza brody i policzków w celach estetycznych się nie zaleca.
• Silny i stały niepokój związany z wyglądem albo oczekiwanie uzyskania rysów twarzy innej osoby

Ta lista nie jest pełna; należy dokładnie poinformować lekarza o całym stanie zdrowia, przyjmowanych lekach i suplementach oraz o wcześniejszych zabiegach estetycznych.

Jakie rodzaje wypełniaczy się stosuje?

W tych okolicach najczęściej stosuje się żel z kwasem hialuronowym. Ważnym powodem tego wyboru jest to, że w razie niepożądanego efektu lub niektórych powikłań można go w dużym stopniu rozpuścić enzymem hialuronidazą. Strona amerykańskiej Agencji Żywności i Leków (FDA) poświęcona wypełniaczom wymienia zwiększanie objętości policzków i brody wśród zatwierdzonych zastosowań wypełniaczy wchłanialnych. Informacja ta dotyczy USA, a zakres rejestracji różni się w zależności od preparatu; o to, do jakiej okolicy zarejestrowany jest preparat, który ma zostać podany, należy zapytać lekarza.

Oprócz kwasu hialuronowego w okolicy policzków i linii żuchwy stosuje się także wypełniacze, które mają pobudzać własną produkcję kolagenu w organizmie i których nie da się rozpuścić hialuronidazą. Jak działają, dlaczego ich efekt pojawia się późno i dlaczego w razie problemu trudniej nim pokierować, wyjaśniamy w naszym artykule „Wypełniacze stymulujące kolagen”. Wypełniacze, które w ogóle nie rozkładają się w organizmie, niosą z kolei odrębne ryzyko, ponieważ w razie problemu nie można ich cofnąć. Niezależnie od podawanej substancji należy poprosić o nazwę preparatu i numer serii na piśmie.

Kto powinien wykonywać zabieg i gdzie?

Wypełniacz policzków i brody powinien podawać lekarz dobrze znający anatomię naczyń i nerwów twarzy i zdolny do postępowania w razie powikłań, w placówce ochrony zdrowia. Ponieważ w tych okolicach preparat podaje się głęboko i w stosunkowo dużej ilości, rośnie też cena nieprawidłowego umiejscowienia. Warto wcześniej zapytać, czy w miejscu zabiegu dostępny jest enzym hialuronidaza i jak można skontaktować się z lekarzem poza godzinami pracy.

Przygotowanie do zabiegu

• Swój cel należy opisać na przykładzie własnej twarzy; warto omówić wygląd nie tylko z przodu, lecz także z profilu.
• Należy powiedzieć o wcześniejszych wypełniaczach, operacjach szczęk lub twarzy, implantach i leczeniu ortodontycznym.
• Należy zgłosić planowane w najbliższym czasie leczenie stomatologiczne, szczepienie lub chorobę przebiegającą z gorączką.
• Warto zapytać lekarza o leki i suplementy, które mogą zwiększać ryzyko siniaków; leków na receptę nie należy odstawiać samodzielnie.
• Nie należy planować zabiegu tuż przed ważnym wydarzeniem; trzeba zostawić zapas czasu na obrzęk i siniaki.
• Formularz zgody należy przeczytać bez pośpiechu i zapytać o wszystko, co jest niezrozumiałe.

Jeśli podstawą decyzji są obrazy z mediów społecznościowych, warto pamiętać, że światło, ustawienie głowy i moment wykonania zdjęcia mogą wyraźnie zmieniać wygląd linii żuchwy i kości policzkowych.

Dzień zabiegu krok po kroku

1. Lekarz ocenia twarz z przodu, z profilu i przy mimice; ustala z pacjentem cel, okolice i przybliżoną ilość preparatu. Zwykle wykonuje się dokumentację fotograficzną.
2. Pacjent czyta formularz świadomej zgody; omawia się ryzyko i dostępne możliwości.
3. Skórę oczyszcza się roztworem antyseptycznym; u mężczyzn okolica zarostu wymaga szczególnej staranności.
4. W razie potrzeby nakłada się krem znieczulający; w wielu preparatach sam żel również zawiera niewielką ilość środka miejscowo znieczulającego.
5. Żel podaje się igłą lub kaniulą o tępym końcu, w małych porcjach i najczęściej w głębokiej warstwie. O wyborze narzędzia decyduje lekarz; żadne narzędzie nie eliminuje ryzyka zamknięcia naczynia.
6. Przez cały zabieg lekarz obserwuje kolor skóry i reakcje pacjenta. W razie nagłego, silnego lub nietypowego bólu należy natychmiast o tym powiedzieć.
7. Na koniec okolicę można delikatnie wymodelować. Przed wyjściem kontroluje się kolor skóry; pacjent otrzymuje zalecenia dotyczące pielęgnacji i dane kontaktowe do lekarza.

Mimo znieczulenia podczas zabiegu odczuwa się ukłucia, ucisk, a w okolicach blisko kości uczucie rozpierania.

Po zabiegu: pierwsze 24 godziny, pierwszy tydzień, pierwszy miesiąc

• Nie należy uciskać ani masować okolicy; nie należy próbować jej modelować, o ile lekarz wyraźnie tego nie zalecił.
• W pierwszych dniach należy unikać intensywnego wysiłku, sauny, łaźni tureckiej i bardzo gorących pomieszczeń.
• Lekarz może zalecić, aby przez pewien czas nie leżeć na brzuchu ani na boku i nie opierać brody na dłoni.
• Osoby używające nakrycia głowy, kasku lub maski uciskających twarz albo planujące masaż twarzy lub leczenie stomatologiczne powinny zapytać lekarza o termin.
• Z makijażem i goleniem należy odczekać tyle, ile zalecił lekarz.

Spodziewane skutki uboczne, miejsca ryzykowne ze względu na naczynia i objawy alarmowe

Obrzęk, siniaki, tkliwość i przemijające wyczuwalne stwardnienie to spodziewane skutki uboczne. W przeglądzie systematycznym obejmującym osiem badań i 917 osób po wypełnieniu czubka brody najczęściej zgłaszano obrzęk, siniaki, ból i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia; w tych badaniach nie odnotowano zamknięcia naczynia. Nie oznacza to, że ryzyka nie ma: liczba osób w badaniach jest zbyt mała, aby uchwycić rzadkie zdarzenia, a możliwość zamknięcia naczynia istnieje w każdej okolicy twarzy.

W pracy zbierającej przypadki utraty wzroku związanej z wypełniaczami jako okolice najwyższego ryzyka wskazano nos, okolicę między brwiami, czoło i fałd nosowo-wargowy. Policzki i broda nie znajdują się na początku tej listy; tętnica twarzowa przebiega jednak ponad brzegiem żuchwy w stronę policzka, a w okolicy kości policzkowych i na czubku brody również znajdują się naczynia i nerwy wychodzące z kanałów kostnych. Dlatego zmianę koloru skóry i ból trzeba traktować poważnie także w tych okolicach. Inne problemy, takie jak grudki, zakażenie, późny obrzęk i guzki, opisujemy szczegółowo w naszym artykule „Powikłania po wypełniaczach”.

Co należy, a czego nie należy robić przy tych objawach, opisujemy krok po kroku w naszym artykule „Kiedy po wypełniaczu jest to stan nagły”.

Dlaczego nadmiar wypełniacza sprawia, że twarz wygląda ciężko i obrzękle?

Obraz określany w publikacjach medycznych jako 'przepełniona twarz' powstaje, gdy wypełniacz podaje się w niewłaściwe miejsce albo w nadmiernej ilości, a często także warstwa po warstwie przez lata. Przeglądy na ten temat podają, że najczęściej dotyczy on środkowej części twarzy, czoła, brody i nosa; że uwydatnia się przy mimice, pogarsza się z wiekiem w miarę opadania tkanek i wiąże się z podejściem, które opiera się na wypełniaczu jako jedynej metodzie i próbuje wypełnić każdą linię. Typowymi przykładami są policzki unoszące się przy uśmiechu w stronę okolicy pod oczami, poszerzenie dolnej połowy twarzy i czubek brody wysunięty szpiczasto do przodu.

Sposobem ochrony jest podawanie etapami: rozpoczęcie od małej ilości, ponowna ocena po ustąpieniu obrzęku i podejmowanie decyzji o powtórzeniu na podstawie badania, a nie kalendarza. Ponieważ preparat może pozostawać w tkance, mimo że widoczny efekt słabnie, uzupełnienia wykonywane w założeniu, że 'już się wchłonął', mogą prowadzić do jego nagromadzenia. Do tego obrazu może się też przyczyniać rozprzestrzenianie się wypełniacza na sąsiednie okolice.

Jak długo utrzymuje się wypełniacz brody i policzków?

Efekt objętościowy widać od razu; ze względu na obrzęk rzeczywisty wynik ocenia się jednak w ciągu tygodni. Efekt jest przemijający i liczy się go w miesiącach. Uważa się, że preparaty o gęstej konsystencji umieszczone blisko kości zachowują działanie dłużej niż preparaty w ruchomych okolicach, takich jak usta; mimo to czas ten zależy od preparatu, ilości, okolicy i osoby i nie da się go z góry dokładnie określić. Jeśli ktoś obiecuje konkretną liczbę miesięcy, warto zachować ostrożność.

Czym różnią się oczekiwania co do rysów twarzy u mężczyzn i kobiet?

Linia żuchwy i okolica kości policzkowych należą do okolic, które wpływają na to, czy twarz jest odbierana jako męska czy kobieca. Dla twarzy męskiej opisuje się zwykle szerszą i bardziej kanciastą żuchwę, wyraźniejszy czubek brody i bardziej płaski policzek; dla twarzy kobiecej łagodniejszą linię żuchwy i pełniejszą okolicę kości policzkowych. Dlatego tego samego planu nie można stosować do każdej twarzy: nadmiar wypełniacza w policzkach u mężczyzny albo zbyt poszerzony kąt żuchwy u kobiety mogą prowadzić do zmiany, której dana osoba sobie nie życzy.

To wartości przeciętne, a nie reguła. O tym, jaki wygląd jest celem, decyduje pacjent; zadaniem lekarza jest jasno powiedzieć, na ile jest to zgodne z jego budową kostną. Wypełniacz wspiera rysy twarzy w skali kilku milimetrów; nie przebudowuje kości. O innych kwestiach wpływających na planowanie u mężczyzn można przeczytać w naszym artykule „Medycyna estetyczna u mężczyzn”.

Alternatywy: kiedy rozmawia się o implancie, przeszczepie tłuszczu i chirurgii szczękowej?

Wybór między wypełniaczem a chirurgią nie jest rankingiem lepszej i gorszej metody: wypełniacz to przemijające i odwracalne podparcie, chirurgia zaś to zmiana strukturalna i długotrwała. O tym, co jest odpowiednie w danym przypadku, decyduje się w razie potrzeby także po zasięgnięciu opinii odpowiedniej specjalności chirurgicznej.

Ta treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje badania lekarskiego. Odpowiednią metodę można ustalić wyłącznie na podstawie oceny lekarza.