Co dzieje się w tej chorobie?
Choroba jest związana ze zmianą w obszarze DNA na końcu chromosomu 4. Z tego powodu włącza się gen o nazwie DUX4, który normalnie jest wyłączony. Uważa się, że gen ten uszkadza komórki mięśniowe. Mięśnie powoli słabną na przestrzeni lat.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Objawy najczęściej zaczynają się w okresie dojrzewania. Łagodne postacie mogą pozostać niezauważone aż do późnego wieku.
- Trudności w piciu przez słomkę, gwizdaniu i uśmiechaniu się
- Niepełne zamykanie oczu w czasie snu i suchość oczu
- Odstawanie łopatek od pleców (często)
- Trudność w unoszeniu rąk nad głowę
- Wyraźniejsze osłabienie jednej strony twarzy
- Osłabienie mięśni stawu skokowego i opadanie stopy
- Przewlekły ból (u 50–80% osób)
- Lekka utrata słuchu i zmiany w siatkówce oka (często niezauważane)
Jak stawia się rozpoznanie?
Lekarz bada mięśnie twarzy i barków. Rozpoznanie stawia się na podstawie badania genetycznego dotyczącego chromosomu 4. W razie potrzeby wykonuje się oznaczenie CK we krwi, badanie słuchu i badanie okulistyczne oraz badania czynności oddechowej.
Leczenie i opieka
Nie ma jeszcze zatwierdzonego leczenia swoistego dla tej choroby; trwają badania. Opieka ma na celu łagodzenie objawów. Zaleca się pozostawanie aktywnym. Fizjoterapia pomaga zachować siłę mięśni. Można stosować stabilizatory stawu skokowego i pomoce do chodzenia. U niektórych osób można wykonać operację stabilizującą łopatkę. W razie potrzeby zapewnia się terapię mowy i nocne wspomaganie oddychania. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
Typ 1 jest dziedziczony w sposób dominujący. Prawdopodobieństwo dla każdego dziecka chorego rodzica wynosi 1 na 2. U niektórych osób zmiana pojawia się po raz pierwszy i nie pochodzi od rodziców. W typie 2 potrzebne są dwie odrębne zmiany genetyczne. Często pochodzą one od różnych rodziców. Poradnictwo genetyczne pomaga zrozumieć ryzyko w rodzinie.