Co dzieje się w tej chorobie?
Pęcherzowe oddzielanie się naskórka (epidermolysis bullosa) to grupa dziedzicznych chorób, w których skóra jest bardzo krucha. Występuje problem z białkami, które utrzymują razem warstwy skóry. Dlatego nawet niewielkie tarcie prowadzi do powstania pęcherzy i ran. W niektórych typach mogą być zajęte także narządy wewnętrzne.
Jakie objawy mogą wystąpić?
Nasilenie choroby bardzo zależy od jej typu. W łagodnych typach zajęte są głównie dłonie i stopy.
- Pęcherze łatwo powstające przy tarciu lub lekkim uderzeniu (często)
- Pęcherze na wewnętrznej stronie dłoni i na podeszwach stóp (często)
- Pogrubienie skóry i blizny; pogrubienie paznokci (często)
- Rozległe rany na ciele i zajęcie narządów wewnętrznych (czasami; w ciężkich typach)
Jak stawia się rozpoznanie?
Rozpoznanie stawia zwykle dermatolog w niemowlęctwie lub we wczesnym dzieciństwie. Starannie ocenia się wywiad chorego i rodziny. Pobiera się i bada mały wycinek skóry (biopsja). Badanie genetyczne również może pomóc w ustaleniu typu.
Leczenie i opieka
Nie ma jeszcze leczenia, które wyleczyłoby chorobę. Opieka koncentruje się na ochronie skóry przed urazami i tarciem. Ważne są specjalna pielęgnacja ran i opatrunki, kontrola bólu i wsparcie żywieniowe. Opiekę prowadzi zespół złożony z różnych specjalistów. O tym, jakie leczenie jest odpowiednie, decyduje lekarz prowadzący chorobę.
Dla rodziny: dziedziczenie i poradnictwo genetyczne
EB dziedziczy się, zależnie od typu, w sposób dominujący lub recesywny. Czasami zmiana powstaje u dziecka jako nowa. Rodzinom zaleca się poradnictwo genetyczne; w rodzinach z grupy ryzyka można wykonać badanie w czasie ciąży.